Dolfijnen, autopech en heel veel rijden

Trip Start Mar 01, 2012
1
8
40
Trip End Apr 01, 2012


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed

Flag of New Zealand  , Northland,
Tuesday, March 6, 2012

Zo daar zijn we weer. Het is bewolkt en dat nu we net gaan zwemmen met Dolfijnen. We hebben al twee dagen prachtig weer, maar nu ziet het er wat somber uit. We zijn gisteravond ingecheckt in het motel Edelweis en hebben meteen een dolfijnencruise geboekt. Want ons schema is strak, dus er wordt niet geluierd. Kwart voor 8 worden we verwacht op de kade. Het dilemma; wat voor kleren trekken we aan. Het is bewolkt, zitten op een boot.... uiteindelijk trekken we over onze zwemkleding allemaal een lange broek, t-shirt met trui en onze jassen aan. Ziet er wat overdreven uit, maar later blijkt het toch wel handig te zijn. Enigzins verkreukeld gaan we op pad. De kenners weten dat we avondmensen zijn en dat kwart voor 8 niet helemaal ons ding is. Maar zoals Daphne en Kim zo mooi zeiden "al was het midden in de nacht, voor dolfijnen staan we op." We komen aan en er staan nog twee mensen. Er komen nog wat mensen aan en iedereen heeft lange broeken aan, gelukkig dan staan we niet voor gek met onze outfits. Totdat de crew aan komt lopen. Korte broek, T-shirt en slippers. Tja.... gehard natuurlijk. We hebben niet zo'n hele grote boot en het is een select gezelschap. We gaan op pad en krijgen een korte uitleg over wat wel mag en niet. Tevens kan het zo zijn dat we geen dolfijn tegenkomen, maar dan mogen we morgen nog een keer. Er zijn heel wat regels, zo mag er niet worden gezwommen met de dolfijnen als ze jonkies hebben. Verder zijn een aantal gebieden waar niet gezwommen mag worden, dus als ze daar zijn..... helaas pindakaas. We scheuren een lekker eindje over het water. Heerlijk en wat zijn we blij met onze jassen.

Na ongeveer een half uur varen, komen ze vertellen dat er dolfijnen zijn gespot. Iedereen meteen in aktie. Fototoestellen paraat, ramen open, mensen naar het voordek (waar je bijna vanaf wappert). En ineens zien we ze. Eerst twee, dan nog twee en uiteindelijk is het een hele grote groep van ongeveer 30 dolfijnen. We zien al meteen dat ze jonkies hebben. We blijven ongeveer 20 minuten bij de dolfijnen kijken. Het is echt geweldig om te zien, ze gaan mee met de boot, komen vlak voor je naar boven, springen enz. Echt heel leuk, kan er uren naar kijken. Het ooohhh en aaaahhh van iedereen geeft aan dat we er allemaal zo over denken. Onze dag kan niet meer stuk. We maken heeeeeel veeeel foto's, maar zoals in de folder al staat, het is bijna niet te doen. De grappenmakers springen net naar boven waar jij niet kijkt met je camera, dus we hebben heel veel foto's van alleen maar water of ruggen van dolfijnen als ze net weer onder water gaan. Het mag de pret niet drukken. Op een gegeven moment laten we het foto's maken voor wat het is en genieten alleen nog van wat we zien.

We varen weer verder en een eindje verderop, zien we weer wat dolfijnen, zonder jongen, dus kleren uit, flippers aan en met duikbril en snorkel op te water. Het weer is inmiddels opgeklaard en de zon schijnt weer heerlijk aan de hemel. Daphne en Kim willen heel graag zwemmen, Freek en ik besluiten om lekker aan boord te blijven. Iedereen krijgt een hele berg instructies. Je moet blijven zwemmen, mag geen schoolslag, niet naast de boot komen. Nu hou ik al helemaal niet van zwemmen, maar in zo'n oceaan lijkt me al helemaal niets. Maar goed de dames worden te water gelaten, samen met nog een heleboel enthousiastelingen en dan roepen ze vanaf de kant: go to the left, swim to the right, go further away, come back, do this en that. De zwemmers worden er gek van en de dolfijnen trekken zich er niets van aan. Daphne is het snel zat en komt naar de kant, Kim houdt het langer vol, maar is daarna helemaal kapot van het zwemmen. Ze hebben wel allebei dolfijnen gezien onder water. Maar een tweede keer gaan ze toch maar niet meer te water.

Na het dolfijnavontuur wat we echt niet hadden willen missen, gaan we lekker lunchen en daarna duiken we in de auto om alvast een stuk naar het zuiden te rijden. We verlaten het noorden van het Noordereiland en rijden via Auckland naar Hamilton. Daar willen we een motel zoeken en van daaruit morgen naar Waitomo, gloeiwormen bekijken.

In het plaatsje Huntley gaat het mis. We staan even geparkeerd omdat we willen kijken welke richting we uitmoeten en toen we dat min of meer wisten deed de auto het niet meer. Wat Freek ook probeerde veel meer dan prrrrrrr..... kwam er niet uit. Verhuurbedrijf gebeld en doorgegeven dat we dachten dat de accu niet werkte. Na heel veel gedoe kwam er een vriendelijke Nieuw Zeelander en die heeft met startkabels de auto weer aan de praat gekregen. Na hem uitgebreid bedankt te hebben, zijn we weer verder gereden. Freek wilde niet eerder de motor uitzetten voordat we zeker wisten waar we konden slapen. Dus Hamilton voorbij gereden, toch nog maar iets verder. Helaas veel meer dan 3 huisjes zo hier en daar was er niet. Dus het werd later en later, geen motel te bekennen.Het werd donker en later. Uiteindelijk kwamen we in een dorpje otorohanga en daar vonden we een motel. De eigenaar was erg vriendelijk bleek ook nog een hollander te zijn die in 1961 naar Nieuw Zeeland was gegaan. Wat waren we opgelucht. Vanwege de tijd was alleen Mc Donald nog open. Dus voor de tweede keer deze week een hambi gegeten. Maar goed. Eten en een bed, het maakte ons niet meer uit. Nu maar hopen dat morgen de auto start.
Slideshow

Comments

Nico&Debbie on

Hoi globetrotters,

Zo te zien vermaken jullie je uitstekend!
We zijn een beetje jaloers aan het worden hier in dit koude kikkerland.
Hoe heeft Freek 't nu weer gehad met de auto?!
TOYOTA.............daar kan toch helemaal niks verkeerd mee gaan????
In ieder geval veel plezier, we zijn benieuwd naar jullie volgende avonturen.

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: