Magie ten top!
Trip Start
Jul 11, 2010
1
14
29
Trip End
Aug 10, 2010
Where I stayed
Sequoia and Kings Canyon National Park, California
Wednesday, July 21, 2010
Park. Wat een magische plek! Vooraf had ikzelf er een beetje tegenop
gezien. Middenin het bos waar beren en poema's vrij rondlopen - en dan
zit je in je iglotentje zonder stroom en zonder water. Zelfs de
toiletten zijn een end weg en de douches: daar moest je een kwartier
voor lopen! Maar zelfs of misschien juist onder deze primitieve
omstandigheden was dit een plek waar we allemaal wel veel langer
hadden willen blijven. Middenin "The Giant Forest" waar bomen tot meer
dan 80 meter hoogte reiken. Waar stammen 30 meter in omtrek worden,
waar water fris, koud en kraakhelder door rivieren stroomt. Hier word
je niet wakker van een wekker, voorbijrazend verkeer of luidruchtige
buren - hier beleefden we Gods schepping op z'n best. Een waar
paradijs en we wilden niet meer weg. Het rivierwater was schoon genoeg
om je te wassen, als je het even kookte kon je het zelfs drinken (niet
dat we dat gedaan hebben hoor :)). Wanneer je 's avonds je ogen dicht
deed hoorde je alleen het kletteren van de watervallen een klein
stukje verderop. Herten kwamen tot pal naast onze tent. Squirrels aten
zowat uit je handen, chip munks die de hele dag op en neer springen en
zelfs een berenjong wat achteloos even langs komt wandelen.
Wat stonden we op een mooie plek! Zo anders dan andere campings! Als
ze hadden gewild hadden er op 'ons' stukje nog 4 andere tenten gezet
kunnen worden. Maar nee - hier moet je van de rust en de natuur kunnen
genieten en daar hoort ruimte bij. Dus geen overvolle campingplekken -
alles is wijds en ruimtelijk. Iedereen gaat back to the basics. Dit
was een heel bijzondere ervaring.
Met elkaar hebben we het General sherman tree- trial gelopen. We
dachten dat we 2 mijl met elkaar wel zo gelopen hadden. Maar wanneer
het pad over bergen en door dalen gaat en dat op grote hoogte - dan
ben je wel vlug buiten adem. De enige wiens energie oneindig leek, dat
was Seth. Herhaaldelijk moesten we hem weer zeggen te wachten. Ze
hadden ons op het hart gedrukt de kids niet voorop of achterop te
laten lopen. Mocht je een beer of mountain lion tegen komen dan waren
ze minder geneigd aan te vallen als je goed bij elkaar stond.
(geruststellend niet! :P) In ieder geval was het een prachtige route!
Wat een bomen, wat een natuur. Het pad ging dwars door bomen
(letterlijk) en over rivieren die je maar moest zien over te steken
(lagen wel genoeg stenen - helaas waren die pijnlijk glad heb ik
ondervonden.) En dan kom je bij de Seqouia-bomen. Wat een giganten!
Daar word je echt ff stil van. Nouja, je voelt je iig heel klein!
Zoals een muis opkijkt naar een persoon van 1,70 lang, zo keken wij op
naar deze bomen. Immens gewoon. 1 zo'n boom vellen en je hebt je leven
lang genoeg stookhout.
Toen we met de auto door het park reden werd het ineens nogal
'mistig'. Bosbrand. Een aantal rangers lieten ons en andere auto's (op
de enige route) stoppen en we moesten wachten op de brandweerauto die
ons door de brand zou begeleiden. Op sommige stukken zag je niet eens
de auto voor je, laat staan de brandweerauto. Gelukkig was het een
brand door de brandweer aangestoken om de bomen de kans te geven zich
voort te planten. Blijkt dat dit type bomen dit nodig heeft...
Bijzonder. De wereld leek ineens wel heel anders als je ogen branden
van de rook en je nauwelijks voor je uit kan zien. De auto zat onder
het as. En 's avonds zei Jur tegen me: wat heb jij veel roos in je
haar zeg! - was het ook gewoon as en dat hadden we alle 4. :D
De kids (en wij) hebben hier heerlijk geklauterd over de met stenen
bedekte rivieren en genoten van de watervallen en vooral: van elkaar!
Met elkaar brachten we in herinnering wat Jezus zei over het
mosterdzaadje: 1 van de kleinste zaadjes die er zijn waar een
gigantische boom uit kan groeien. Hier had je ' gewone' naaldbomen
met denappels van wel 30 cm of langer. Maar de Sequoiaboom - die zelf
onwijs groot en dik wordt en jaarlijks 2000 denappels afwerpt die er
ieder ruim 20 jaar hebben gehangen! - die boom heeft maar hele kleine
denappels. Niets is wat het lijkt! En soms verwacht je van andere '
wegen' (denappels) meer dan van de ' kleintjes' . maar wederom: niets
is wat het lijkt; al is je geloof nog zo 'klein'; God kan er grootse
dingen uit doen voortplanten. En soms hangen je vruchten (denappels)
wel 20 jaar te rijpen voor je ze kan afwerpen. Maar wat een vrucht
werp je dan ook ineens af!
Het was goed om zo met elkaar na te denken over hoeveel God kan doen
met zo weinig van ons.
's avonds zat ik nog even met onze oudste rustig bij de rivier te
kijken naar het stromende water. "Heb je eigenlijk al bedacht wat je
wil worden later?" "Nee, niet echt, als het maar met God is." - Een
magisch antwoord - op een magische plek.
Comments
Wat mooi! De tranen staan in mijn ogen. :)
Echt zo gaaf wat jullie meemaken en hoe jullie elkaar en door de web-log ook mij bemoedigen!
Heel veel plezier verder! En Sara: Ik zag op twitter dat je jezelf een vroeg kadootje had gegeven. Je bent niet de enige die je een week van te voren al feliciteert. Je mama kon geloof ik niet wachten met het sturen van een kaart. :P Hij ligt al in de bus bij jullie. De postbode (ik! :D) heeft 'm vandaag bezorgd. xD