Magie ten top!

Trip Start Jul 11, 2010
1
14
29
Trip End Aug 10, 2010


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of United States  , California
Wednesday, July 21, 2010

De afgelopen 2 dagen hebben we gekampeerd in het Sequoia National 
Park. Wat een magische plek! Vooraf had ikzelf er een beetje tegenop 
gezien. Middenin het bos waar beren en poema's vrij rondlopen - en dan 
zit je in je iglotentje zonder stroom en zonder water. Zelfs de 
toiletten zijn een end weg en de douches: daar moest je een kwartier 
voor lopen!  Maar zelfs of misschien juist onder deze primitieve 
omstandigheden was dit een plek waar we allemaal wel veel langer 
hadden willen blijven. Middenin "The Giant Forest" waar bomen tot meer 
dan 80 meter hoogte reiken. Waar stammen 30 meter in omtrek worden, 
waar water fris, koud en kraakhelder door rivieren stroomt. Hier word 
je niet wakker van een wekker, voorbijrazend verkeer of luidruchtige 
buren - hier beleefden we Gods schepping op z'n best. Een waar 
paradijs en we wilden niet meer weg. Het rivierwater was schoon genoeg 
om je te wassen, als je het even kookte kon je het zelfs drinken (niet 
dat we dat gedaan hebben hoor :)). Wanneer je 's avonds je ogen dicht 
deed hoorde je alleen het kletteren van de watervallen een klein 
stukje verderop. Herten kwamen tot pal naast onze tent. Squirrels aten 
zowat uit je handen, chip munks die de hele dag op en neer springen en 
zelfs een berenjong wat achteloos even langs komt wandelen.

Wat stonden we op een mooie plek! Zo anders dan andere campings! Als 
ze hadden gewild hadden er op 'ons' stukje nog 4 andere tenten gezet 
kunnen worden. Maar nee - hier moet je van de rust en de natuur kunnen 
genieten en daar hoort ruimte bij. Dus geen overvolle campingplekken - 
alles is wijds en ruimtelijk. Iedereen gaat back to the basics. Dit 
was een heel bijzondere ervaring.

Met elkaar hebben we het General sherman tree- trial gelopen. We 
dachten dat we 2 mijl met elkaar wel zo gelopen hadden. Maar wanneer 
het pad over bergen en door dalen gaat en dat op grote hoogte - dan 
ben je wel vlug buiten adem. De enige wiens energie oneindig leek, dat 
was Seth. Herhaaldelijk moesten we hem weer zeggen te wachten. Ze 
hadden ons op het hart gedrukt de kids niet voorop of achterop te 
laten lopen. Mocht je een beer of mountain lion tegen komen dan waren 
ze minder geneigd aan te vallen als je goed bij elkaar stond. 
(geruststellend niet! :P) In ieder geval was het een prachtige route! 
Wat een bomen, wat een natuur. Het pad ging dwars door bomen 
(letterlijk) en over rivieren die je maar moest zien over te steken 
(lagen wel genoeg stenen - helaas waren die pijnlijk glad heb ik 
ondervonden.)   En dan kom je bij de Seqouia-bomen. Wat een giganten! 
Daar word je echt ff stil van. Nouja, je voelt je iig heel klein! 
Zoals een muis opkijkt naar een persoon van 1,70 lang, zo keken wij op 
naar deze bomen. Immens gewoon. 1 zo'n boom vellen en je hebt je leven 
lang genoeg stookhout.

Toen we met de auto door het park reden werd het ineens nogal 
'mistig'. Bosbrand. Een aantal rangers lieten ons en andere auto's (op 
de enige route) stoppen en we moesten wachten op de brandweerauto die 
ons door de brand zou begeleiden. Op sommige stukken zag je niet eens 
de auto voor je, laat staan de brandweerauto. Gelukkig was het een 
brand door de brandweer aangestoken om de bomen de kans te geven zich 
voort te planten. Blijkt dat dit type bomen dit nodig heeft... 
Bijzonder. De wereld leek ineens wel heel anders als je ogen branden 
van de rook en je nauwelijks voor je uit kan zien. De auto zat onder 
het as. En 's avonds zei Jur tegen me: wat heb jij veel roos in je 
haar zeg! - was het ook gewoon as en dat hadden we alle 4. :D

De kids (en wij) hebben hier heerlijk geklauterd over de met stenen 
bedekte rivieren en genoten van de watervallen en vooral: van elkaar!

Met elkaar brachten we in herinnering wat Jezus zei over het 
mosterdzaadje: 1 van de kleinste zaadjes die er zijn waar een 
gigantische boom uit kan groeien. Hier had je ' gewone'  naaldbomen 
met denappels van wel 30 cm of langer. Maar de Sequoiaboom - die zelf 
onwijs groot en dik wordt en jaarlijks 2000 denappels afwerpt die er 
ieder ruim 20 jaar hebben gehangen! - die boom heeft maar hele kleine 
denappels. Niets is wat het lijkt! En soms verwacht je van andere ' 
wegen' (denappels) meer dan van de ' kleintjes' . maar wederom: niets 
is wat het lijkt; al is je geloof nog zo 'klein'; God kan er grootse 
dingen uit doen voortplanten. En soms hangen je vruchten (denappels) 
wel 20 jaar te rijpen voor je ze kan afwerpen. Maar wat een vrucht 
werp je dan ook ineens af!
Het was goed om zo met elkaar na te denken over hoeveel God kan doen 
met zo weinig van ons.

's avonds zat ik nog even met onze oudste rustig bij de rivier te 
kijken naar het stromende water. "Heb je eigenlijk al bedacht wat je 
wil worden later?" "Nee, niet echt, als het maar met God is."   - Een 
magisch antwoord - op een magische plek.
Slideshow Report as Spam

Comments

Ann on

Wat mooi! De tranen staan in mijn ogen. :)
Echt zo gaaf wat jullie meemaken en hoe jullie elkaar en door de web-log ook mij bemoedigen!
Heel veel plezier verder! En Sara: Ik zag op twitter dat je jezelf een vroeg kadootje had gegeven. Je bent niet de enige die je een week van te voren al feliciteert. Je mama kon geloof ik niet wachten met het sturen van een kaart. :P Hij ligt al in de bus bij jullie. De postbode (ik! :D) heeft 'm vandaag bezorgd. xD

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: