Dagje Yokohama
Trip Start
Jul 23, 2010
1
14
32
Trip End
Aug 31, 2010
Where I stayed
Sakura House Sagenyaja
Onze eerste dag buiten Tokyo! Yokohama loopt bijna vloeiend over in Tokyo, dus je hebt niet heel erg het gevoel dat je in een andere stad loopt. Tokyo heeft al vele steden opgeslokt, maar Yokohama is toch een aparte stad gebleven.
Maar voordat we konden vertrekken, hadden we eerst nog een probleempje wat we moesten oplossen. We hadden namelijk een briefje voor de deur gevonden dat ze de volgende dag enkele rookalarms kwamen installeren. Omdat we bang waren dat 'de huisbaas' misschien mee zou komen, namen we het zekere voor het onzekere en hebben Chris, Brenda, Kimberley en ik wat spullen in onze koffers gedaan en die meegenomen naar een café/restaurant. Farrah woont er nou eenmaal nog steeds alleen.
Om 12.00 was de kust veilig en kwam ze ons weer ophalen. De huisbaas was inderdaad even langs geweest, maar hij was verder niet binnen geweest. Toch maar goed dat we even het huisje hadden verlaten.
Inmiddels 14.00 uur, gaan we richting Yokohama. Als het goed is kan je bij de blog een kaartje zien die de reis mooi aangeeft :). In Yokohama is het even zoeken naar de juiste uitgang, en dan lopen we een half uurtje. Na een half uurtje lopen we langs nog een station, waar we dus net zo goed hadden kunnen uitstappen. Dit is trouwens niet de eerste keer; in Tokyo hebben we zeker een uur lang gelopen en gezocht naar een speciaal plekje (Ebisu Garden Palace), terwijl het letterlijk náást het station lag waar we waren uitgestapt. Nu moet ik daarbij vermelden dat de wegwijzers op alle stations niet bepaald optimaal zijn. Soms wordt je een kant opgestuurd en dan als je dan even in die richting loopt, wordt je weer teruggestuurd naar waar je vandaan kwam. Dit alles geheel terzijde natuurlijk.
We komen aan bij Minato Mirai; een gedeelte van het centrum met wat nieuwe wolkenkrabbers én alweer een klein soort pretparkje. De achtbaan alhier proberen we wel even uit (was nog best leuk ook).
Onze tocht gaat verder naar de Osanbashi pier, terwijl Chris en Brenda een ander pad kiezen op weg naar een hotspring om even te relaxen.
Vanaf de Osanbashi pier heb je een mooi uitzicht op de moderne gebouwen die Yokohama maken zoals het is. We relaxen even in het zonnetje, maar kunnen niet te lang stilzitten. We gingen ook behoorlijk laat van huis.
We willen nog even een bezoekje brengen aan Chinatown, één van de grootste die er is. Hier is het alsof je een nieuwe stad inloopt; Chinese winkeltjes, restaurants en eettentjes. Je waant je opeens in China. We lopen prompt tegen een Boeddhistische tempel. Een echte Chinese welteverstaan; totaal anders dan de tempels die we tot nu toe hebben gezien.
De tempel is bedekt met goud en overal staan beeldjes en versieringen van vel gekleurde draken. Het is bijna niet mooi meer.
Nu vraag ik me af of ik alles wat te kort formuleer want deze dag zit alweer op! Bekijkt u snel nog even de foto's!
Toedels.
Maar voordat we konden vertrekken, hadden we eerst nog een probleempje wat we moesten oplossen. We hadden namelijk een briefje voor de deur gevonden dat ze de volgende dag enkele rookalarms kwamen installeren. Omdat we bang waren dat 'de huisbaas' misschien mee zou komen, namen we het zekere voor het onzekere en hebben Chris, Brenda, Kimberley en ik wat spullen in onze koffers gedaan en die meegenomen naar een café/restaurant. Farrah woont er nou eenmaal nog steeds alleen.
Om 12.00 was de kust veilig en kwam ze ons weer ophalen. De huisbaas was inderdaad even langs geweest, maar hij was verder niet binnen geweest. Toch maar goed dat we even het huisje hadden verlaten.
Inmiddels 14.00 uur, gaan we richting Yokohama. Als het goed is kan je bij de blog een kaartje zien die de reis mooi aangeeft :). In Yokohama is het even zoeken naar de juiste uitgang, en dan lopen we een half uurtje. Na een half uurtje lopen we langs nog een station, waar we dus net zo goed hadden kunnen uitstappen. Dit is trouwens niet de eerste keer; in Tokyo hebben we zeker een uur lang gelopen en gezocht naar een speciaal plekje (Ebisu Garden Palace), terwijl het letterlijk náást het station lag waar we waren uitgestapt. Nu moet ik daarbij vermelden dat de wegwijzers op alle stations niet bepaald optimaal zijn. Soms wordt je een kant opgestuurd en dan als je dan even in die richting loopt, wordt je weer teruggestuurd naar waar je vandaan kwam. Dit alles geheel terzijde natuurlijk.
We komen aan bij Minato Mirai; een gedeelte van het centrum met wat nieuwe wolkenkrabbers én alweer een klein soort pretparkje. De achtbaan alhier proberen we wel even uit (was nog best leuk ook).
Onze tocht gaat verder naar de Osanbashi pier, terwijl Chris en Brenda een ander pad kiezen op weg naar een hotspring om even te relaxen.
Vanaf de Osanbashi pier heb je een mooi uitzicht op de moderne gebouwen die Yokohama maken zoals het is. We relaxen even in het zonnetje, maar kunnen niet te lang stilzitten. We gingen ook behoorlijk laat van huis.
We willen nog even een bezoekje brengen aan Chinatown, één van de grootste die er is. Hier is het alsof je een nieuwe stad inloopt; Chinese winkeltjes, restaurants en eettentjes. Je waant je opeens in China. We lopen prompt tegen een Boeddhistische tempel. Een echte Chinese welteverstaan; totaal anders dan de tempels die we tot nu toe hebben gezien.
De tempel is bedekt met goud en overal staan beeldjes en versieringen van vel gekleurde draken. Het is bijna niet mooi meer.
Nu vraag ik me af of ik alles wat te kort formuleer want deze dag zit alweer op! Bekijkt u snel nog even de foto's!
Toedels.



Comments
Moet een mooie, gevarieerde dag geweest zijn: met de haven en China Town.
Ook weer mooie, originele foto's !
Wat een afwisselende dag! Interessant, Chinatown. Hoe hebben Chris en Brenda het gehad? Hebben ze foto`s gemaakt?
Ik heb bewondering voor hoe je het allemaal bijhoudt! Moet bijna nog aanpoten om het allemaal te lezen!
Morgen Sensai. 4 uur op! Dus dat wordt een ver uitstapje.... En dan weer terug naar Tokyo?
Sorry, geen sensai. Sendai......
China town doet mij denken aan New York, dat zal overal wel hetzelfde zijn. Wat vind ik het knap van je, dat je na zo'n lange vermoeiende dag nog de moed opbrengt om dat hele verhaal en de foto's te verzorgen,hulde.