Eind van de rit : Hong Kong

  Hong Kong, Hong Kong
Thursday, September 22, 2005

Uiteindelijk toch nog redelijk wat geslapen op deze nachtbus. Maar nachttrein blijft toch de top hier in China

Rond 10:00AM zet de bus ons af aan de grens tussen China en Hong Kong. Hoewel Hong Kong sinds 1997 na 98 jaar door de UK teruggegeven werd aan China, is het geen vrije doorgang van personen en goederen. Anderhalf uur ben je aan het aanschuiven ; departure- en arrival forms aan het invullen en baggage aan het laten scannen. De werkelijke grens is een kanaal met een stevige omheining en prikkeldraad rond.



Na een uurtje trein komen we toe in Kowloon, het deel van de stad op het vasteland. We zijn nog maar vijf minuten in Hong Kong, of het scenario waar we al heel de reis over fantaseren en grappen wordt werkelijkheid : Lisa komt een oude bekende uit home towm Hoeilaart tegen. Ah, hiersi. Nog vlamingen :)



In een van de betaalbare guesthouses zoeken we een bed waar het niet te hard stinkt. Niet altijd voor de hand liggen hier. Het is eigenlijk echt een vettige hotelletje. We zitten op het zestiende verdiep van het meest multiculturele gebouw van Azie. Op de gelijkvloers verkopen Indiers en Afrikanen namaakkledij, sexboekjes en piraatcopieen van cd's en dvd's.
Om de lift te nemen, kan je makkelijk een kwartier wachten. Om je bezig te houden is er een televie waarop je ondertussen kan zien wat er zich zoals in de liftcabine afspeelt. Buiten een neuspeuteraar niets speciaals.


Terwijl de anderen naar de bank gaan ; neem ik rustig wat tijd om te internetten.
's avonds bezoeken we de Temple Street night market. Veel electronica en gadgets. Het grappigste is de winkel met allerlei kartonnen namaakvoorwerpen : televisies, schoenen, de meest belachelijke kledij, eten, ... alles in karton !
We lachen ons een breuk in de winkel en worden na vijf minuten vriendelijk verzocht elders te gaan shoppen.



Pas de volgende dag zal mijn frank vallen waarvoor die koopwaar dient. Het wordt gebruikt om bij wijze van offer (goden gelukkig stemmen / duivels ermee wegsturen) te verbranden. Het is inderdaad goedkoper, handiger en milieuvriendelijker een kartonnen tv te verbranden dan een echte.

We eten de lekkerste pasta die we hier al gehad hebben, drinken nog een pintje op de promenade aan het water, en gaan slapen.




Donderdag, mijn laatste dag.
Na onze brunch gaan de andere het centrum van Hong Kong island verkennen. Zij hebben hier nog drie dagen, ik slechts nog een namiddag.
Eerst twijfel ik nog om eens een kijkje te gaan nemen in de nieuw geopende disneyland wat verderop in Hong Kong. Maar omdat ik er enkel negatieve kritiek over gehoord heb (klein, duur, lange wachtrijen), besluit ik gewoon maar wat rond te dwalen op Kowloon (Nathan Road, Temple market) Grappig hoe je telkens andere dingen ziet.
- De eerste keer met Steven, vijf weken geleden in slechter weer
- De tweede keer gisterenavond met de andere vier
- Vandaag alleen in de vlakke zon.

Wat mij opvalt aan Hong Kong na vijf weken china :
- Multicultureel als het maar zijn kan. Enorm veel Indiers, Afrikanen, blanke toeristen en zakenmensen. En natuurlijk ook Chinezen
- Proper. Hong Kong is enorm proper vergeleken met de rest van china. Slechts een man zien rochelen, en dat was dan nog in een vuilbak
- Chique en duur ; het is er bijna zo duur als bij ons :)
- Westerse producten : het extreme thuisgevoel van het 'broodje martino' is enkel in Belgie te vinden, maar alle andere westerse goederen zijn hier wel te koop.

Ik vervolledig mijn travelpodje hier ; ga nog met de anderen op Hong Kong island eten, en zal dan naar de luchthaven vertrekken. Om 23u45 Hong Kong time vertrekt mijn vlucht.
Na een overstap in London kom ik vrijdag om 9u10 toe in Zaventem. (als alles goed loopt)

Zes weken reizen is voldoende voor mij. Het is tijd om terug eens thuis het avontuur van het leven te beleven.

Dit is een schitterende reis geweest. Hoogtepunten als het gemoedelijke Beijing, het kruipen in een postkaart op de reistterassen, onze eerste onderdompeling tussen de ongemanierde chinezen op de Yangzhi cruise, het hoerige shanghai, de grote muur onder de blote hemel, zweten op de tiger leaping gorge, ... ik zal ze nooit vergeten.
Het gezelschap waarmee ik beide delen van mijn reis beleefd heb, kon niet beter. Allemaal toffe mensen die ongeveer dezelfde kijk hebben op reizen.
Alle vijf bedankt en chapeau om mijn urenlange getoeter te verdragen op de fiets in Beijing.



China is een fantastisch land in volle evolutie.
Misschien wil ik hier ooit wel komen wonen.

Jeroen.