Boa Vista
Trip Start
Sep 05, 2011
1
94
142
Trip End
May 17, 2012
Alweer moeten we vroeg uit de veren (we worden het stilaan gewoon- overigens de klok in Guyana is slecht afgestemd met de uren dat het er klaar is). Tussen 5h en 5h45 zou de minibus ons oppikken en hij zou niet wachten, had Sergio ons gewaarschuwd. Om 4h15 gaat onze wekker dus en tegen kwart voor 5h staan we klaar. Uiteindelijk wordt het 6h tegen dat de minibus werkelijk ter plekke is. Deze lokale bus rijdt alle dorpen langs richting Lethem en probeert al tuterend zijn volk bijeen te verzamelen.
De man is Braziliaan. We hebben meteen weer zin om naar Brazilië te gaan. De spontane hartelijkheid van deze mensen is echt heel aangenaam.
Als hij onderweg even iets gaat oppikken bij zijn huis, biedt hij ons een kop koffie aan en even verder vraagt hij of Steven zijn gsm anders niet wil opladen aan de gsm-oplader voor in de auto.
Onderweg geeft hij ook nog wat sightseeing weg: "deze rotsen zijn in de vorm van een deur en kijk daar die vogels en dit is een dode miereneter". Hij spreekt geen woord engels, maar ratelen kan hij!.Het wordt dus een mix van Braziliaans en gebarentaal, geassisteerd door vertaling van één van de passagiers, die wat Braziliaans spreekt.
Bij 'Betty´s', een ontbijtzaak in Lethem dropt hij ons af en we genieten van een bijzonder lekker ontbijt, alvorens met een taxi richting immigratiekantoor te trekken. De formaliteiten aan de grens gaan vlot (opvallend géén grensvalutawisselaars of sjacheraars te zien in Bonfim; de Braziliaanse grenswachters kijken hier streng toe. Ook alle bagage wordt hier door een scanner gehaald, zoals het hoort.)
We krijgen een voormalige luxebus naar Boa Vista, vanwaar we dezelfde dag nog met een nachtbus verder kunnen naar Manaus. Om 20h15 is het zover. De bus van Rivaltur heeft ligzetels van redelijke kwaliteit. Onderweg passeren we enkele toeristische oorden en krijgen we 1 politiecontrole, waarbij alle namen door de computer gehaald worden. "Eingie" en "Stievien" ;) passeren de test.
De man is Braziliaan. We hebben meteen weer zin om naar Brazilië te gaan. De spontane hartelijkheid van deze mensen is echt heel aangenaam.
Als hij onderweg even iets gaat oppikken bij zijn huis, biedt hij ons een kop koffie aan en even verder vraagt hij of Steven zijn gsm anders niet wil opladen aan de gsm-oplader voor in de auto.
Onderweg geeft hij ook nog wat sightseeing weg: "deze rotsen zijn in de vorm van een deur en kijk daar die vogels en dit is een dode miereneter". Hij spreekt geen woord engels, maar ratelen kan hij!.Het wordt dus een mix van Braziliaans en gebarentaal, geassisteerd door vertaling van één van de passagiers, die wat Braziliaans spreekt.
Bij 'Betty´s', een ontbijtzaak in Lethem dropt hij ons af en we genieten van een bijzonder lekker ontbijt, alvorens met een taxi richting immigratiekantoor te trekken. De formaliteiten aan de grens gaan vlot (opvallend géén grensvalutawisselaars of sjacheraars te zien in Bonfim; de Braziliaanse grenswachters kijken hier streng toe. Ook alle bagage wordt hier door een scanner gehaald, zoals het hoort.)
We krijgen een voormalige luxebus naar Boa Vista, vanwaar we dezelfde dag nog met een nachtbus verder kunnen naar Manaus. Om 20h15 is het zover. De bus van Rivaltur heeft ligzetels van redelijke kwaliteit. Onderweg passeren we enkele toeristische oorden en krijgen we 1 politiecontrole, waarbij alle namen door de computer gehaald worden. "Eingie" en "Stievien" ;) passeren de test.



