Valparaiso

• Hilmarogsigrun's Profile
• About this blog
• Entry from Valparaiso

Trip Start Dec 22, 2010 Previous
Entry Trip End Ongoing Next
Entry

  Valparaiso, Chile
Sunday, April 3, 2011

Í borginni stoppuðum við í tvo daga, það var nú ekkert endilega upphaflega planið en vera okkar þarna átti eftir að enda með töluvert öðrum hætti en við höfðum reiknað með í upphafi. Við komum á rútustöðina eldsnemma morguns og vorum bara góð með okkur eins og fyrri daginn, hoppuðum upp í strætó og gengum smá spöl að hosteli sem við höfðum lesið okkur til um. Sú ganga var reyndar ekkert voðalega æðisleg, þessi merkilega borg er að miklum hluta byggð upp í brekkurnar sem hana umlykur og þurftum við því að burðast með allt draslið okkar upp 60°halla hverja götuna á eftir annarri, fyrir rest komum við okkur þó inn í lítinn skuggalegan stigagang þar sem hostelinngangurinn var en þar var allt harðlæst! Þessi staður var nú ekkert sá sem við hefðum viljað velja okkur til að vera lengi úti með bakpokana okkar svona snemma morguns þegar enginn var á ferli en blessunarlega heyrði árrisult par í okkur og hleypti okkur inn. Um var að ræða frekar frábrugðna gistiaðstöðu frá því sem við höfðum vanist. Þarna gistu börn frítt og voru við því þarna meðal þriggja franskra fjölskyldna, með krakkaskara sem allir kepptust við að garga sitt hrognamál hvað hæst.

Eftir morgunmat og smá lúr fórum við því bara út og röltum um bæinn. Valparaiso er mjög heillandi borg, svona að mörgu leyti, þarna er ofboðslega miklar andstæður, sum hverfin líta mjög vel út með götulistaverkum í bland við veggjakrot (íbúar þarna borga nefnilega listamönnum fyrir að skreyta eignir sínar með vönduðum listaverkum sem gefur borginni mjög svo skemmtilegan blæ) En í öðrum hverfum eru algjör hreysi og ekki jafn mikið lagt í listina þó svo að ekki vanti veggjakrotið! Erfitt er stundum að átta sig á því hvar maður er staðsettur vegna þessa, brattir stigar leiða fólk ýmist upp í dásamlegt útsýni, eða inn í fátækrahverfi, sem er reyndar nóg af þar sem borgin býr yfir mesta atvinnuleysi í Chile.

Við gengum um helstu torg borgarinnar, niður á fallegu höfnina og tókum gamlan kláf upp hlíðina á einum stað, en einkenni borgarinnar fyrr á tímum voru kláfar sem nýttir voru til að ferja fólk og vörur upp brekkurnar. Upp komum við á frábæran útsýnisstað þar sem safn er um sjóher landsins og allskyns hlutir þeim til heiðurs. Hilmar fór að skoða safnið en Sigrún hafði meiri áhuga á markaðsrölti og sólbaði. Eftir það ætluðum við okkur að tipla niður á hostel og borða. Gengum við niður brattar brekkurnar og dáðumst að vel viðhöldnum húsum sem voru með mjög ítarleg og flott listaverk á sér til skrauts. Gengum svo eftir því sem við héldum að væri aðalgatan og upp einn af þeim fjölmörgu bröttu stigum sem þarna eru, en í stuttu máli þá var þessi stigi ekki sá sem við hefðum átt að taka til þess að komast á hostelið...

Hverfið leit svosem ekkert illa út miðað við margt annað, krakkar voru við leik á fótboltavelli og þónokkrir að dunda fyrir utan hús sín. En eftir að hafa gengið svona 20 skref frá fótboltavellinum áttum við okkur á því að um dead end sé að ræða, vegurinn sem við gengum eftir hvarf skyndilega og við stóðum, reyndar með þetta fína útsýni fyrir framan okkur. Hilmar tók upp myndavélina til að fanga útsýnið en Sigrún snéri sér við og tók nokkur skref frá honum. Hann náði ekki að smella af myndavélinni þegar hann heyrir gargað fyrir aftan sig! Lítur við og spyr hvað sé í gangi og sér þá Strúnu sveiflandi vatnsflösku gargandi „þeir eru að reyna að ræna mig helvítin!!" Hilmar, sem sumir þekkja undir nafninu Himbo Slice tekur þá á rás tveggja metra maðurinn og kemur gargandi með hnefana á lofti á móti mönnunum tveimur sem höfðu gert heiðarlega tilraun til þess að rífa töskuna af Sigrúnu! Allt stefndi í áflog en okkur til lukku hörfuðu þeir nú við þennan atgang enda eflaust ekki vanir að fá þessi viðbrögð frá hvítum risum eins og okkur Íslendingunum. Sem var gott því Sigrún sá annan þeirra vera alltaf að vesenast í buxnastrengnum hjá sér, eins og hann væri að ná í hníf (hvort sem það hafi verið ögrun eða alvara). Hilmar sem hafði ekkert séð það var því sáttur með að þeir höfðu hrökklast í burtu við íslensku blótsyrðin og gargið.

Án þess að ýkja gengum við fljót til baka 15 skref og vorum þá komin á fótboltavöllinn þar sem tugir einstaklinga voru að fylgjast með krökkunum leika sér. Sumir horfðu á okkur og höfðu greynilega heyrt gargið í okkur en þar sem viðbrögðin voru ekki meiri en svo að horfa á okkur drifum við okkur eins fljótt og við gátum úr þessu hverfi niður stigann örlagaríka og komum okkur upp þann rétta upp að hostelinu. Lesson learned hjá ræningjunum að minnsta kosti : Ekki abbast uppá hvíta stelpu í lopapeysu, sem er hærri en þið ef hún heldur á hálfum líter af vatni.

Það var í það minnsta gott að svona vel fór í þetta skiptið þó svo að adrenalínið hafi komist ansi vel af stað. Þó svo að smá paranoya hafi gripið um sig í kjölfarið í þónokkurn tíma þá tókum við bara inn lærdóm af þessu. Við vorum eflaust orðin of örugg með okkur, komin í land sem á að vera öruggara en þau sem við höfðum áður verið í og komist nokkuð klakklaust í gegnum. Það þarf greinilega að gæta sín ALLSTAÐAR og alltaf vera með hálfan líter af vatni með sér til að berja frá sér.

Við tókum því svo bara rólega á hostelinu eftir að rökkva tók, enda ekki alveg tilbúin að fara út í þetta umhverfi strax eftir þessa upplifun, hvað þá í myrkri. Vöknuðum þess í stað snemma næsta dag og tókum gott rölt upp meðfram öllum hlíðunum í góða veðrinu sem þarna var. Tókum nokkra flækingshunda með í för svona til að auka við verndina og skoðuðum hvert listaverkið á fætur öðru á húsveggjunum, milli þess að horfa yfir litlu hreisahverfin sem voru víðs vegar um borgina. Eftir dágott rölt um torg, hlíðar og markaðssvæði fannst okkur alveg nóg komið, vorum ekki alveg nægilega örugg með okkur og fengum okkur því að borða hrikalega vinsælan rétt hérna í Chile sem er pulsa með avocado og allskonar mixi, þetta bragðaðist nú alveg ótrúlega vel og var það góður endir áður en við fórum í rútu til höfuðborgarinnar, SANTIAGO!!!

Slideshow Share

Post your own travel photos for friends and family More Pictures

...	...	List	Simon Bolivar var það...Öll torg í S-Am heita
Kirkja	Töffari	...	...
...	...	...	Minnisvarði við höfnina
...	Hér róa þeir fram fyrir sig	Art	Einkenni Valparaiso eru svona kláfar
Upp upp upp á fjall   Comments!	Séð niður	Höfnin	Nóg af gámum hér
Það væri ekki leiðinlegt að ferðast á svona   Comments!	...	Naval safnið sem Hilmar fór á	Rubik cube slys
Tadaaa...búið að laga	Strúnan lagði sig á meðan Hilmar ...	....Fór að skoða byssur	....og kjéddlingar
Svo litríkt	...	...	Refugio
Stiginn örlagaríki	Séð niður	...	...you don´t mess with me   Comments!

Previous Entry Next Entry