Puno, Peru
Friday, March 11, 2011
Eftir hrikalega langt og þreytandi ferðalag vorum við komin að stærsta vatni heims í þetta mikilli hæð, Lake titicaca. Bærinn heitir Puno, hann hefur nú ekki mikið fram að færa en þetta svæði er þekkt fyrir það að fólk sem þarna bjó flúði inkana og aðra óvinveitta hópa út á vatnið og bjó sér til litlar eyjur úr stráum og leir. Þarna bjuggu nokkrir ættbálkar og þróuðu landssvæði sitt á þá vegu að þarna var hægt að búa og lifa á eigin búskap og veiði úr vatninu stóra. Þrátt fyrir mikla þreytu og upphaflegt plan sem var að hvíla sig í Puno yfir daginn og heimsækja stráeyjurnar um morguninn þá sáum við þann möguleika að fara í stutta ferð út á eyjurnar, koma aftur til baka um kvöldið og taka rútu yfir landamærin snemma næsta morguns. Þetta hljómaði mjög vel og vegna ástands díluðum við bara við ágætann mann með sína ferðaskrifstofu og setti hann pakka sem samanstóð að hostelgistingu, bátsferð á nokkrar eyjur með enskumælandi gæd og rútuferð yfir landamærin morgunin eftir. Herlegheitin kostuðu 2000 krónur á mann
. Vorum við alveg til í að spreða því til þess eins að þurfa ekki að hugsa fyrir hlutunum sjálf og vorum við sótt á hostelið um miðjan dag. Þangað til náðum við að hvíla okkur aðeins og horfa á stemningu vegna karnivals og kostningabaráttu í bænum. Við keyptum 50 sleikjóa svona til að eiga handa krökkunum á eyjunum. Við sáum fljótt að um magnaða upplifun var að ræða. Við heimsóttum tvær eyjur sem eru alveg hrikalega túristagerðar, enda byrja börnin þarna víst að læra um túrisma í leikskóla! En þrátt fyrir það var magnað að sjá þetta, fengum við útskýringu á því hvernig eyjurnar eru gerðar og hentugir hlutir sýndir eins og t.d ef þér lendir eitthvað saman við nágranna þinn þá þarf lítið annað að gera en að saga sitt hús í burtu og fljóta í burt! Þetta er ástæðan fyrir því að í dag eru eyjurnar milli 50-60 talsins! Það voru ekki bara börnin sem höfðu áhuga á sleikjóunum, bæjarbúar gúffuðu þeim í sig og voru fljót að létta okkur þær þungu byrgðar. Fyrir þetta voru þau voðalega skotin í okkur, börnin knúsuðu okkur og var ein kona sem bauð okkur inn í hús sitt sem er líklega á stærð við meðal, eða heldur lítið herbergi barna á íslenskan mælikvarða, þar bjuggu þau 3 saman og í sumum tilfellum var meiri fjöldi í þessum litlu kofum. Konurnar sýndu okkur svo handverk sín og hefðum við alveg verið til í að versla aðeins meira af þeim ef við byggjum ekki í bakpoka. Karlpeningurinn tók okkur svo í bátsferð á eins strábát og notaðir voru hér á árum áður til að flýja út á vatnið, á þessu rérum við á milli eyjanna og sáum þar fiskeldi þeirra, svín (sem eru þau hreinustu í heimi) og sundbeljur svo eitthvað sé nefnt. Já, við erum ekki einu sinni að ýkja, hér hafa húsdýrin þróað með sér þann hæfileika að geta synt milli þessara fjölmörgu eyja! Svo er þarna líka skóli og spítali, ekki endilega alltaf á sínum stað, neinei, þesskonar hús rúnnta bara á milli eyjanna eftir hentugleika! J
Snilldar upplifun þrátt fyrir mikinn túrisma og fórum við snemma morguns mjög sátt með þetta stopp upp í rútu sem kom til með að ferja okkur til Bólivíu!! PERÚ=CHECK!!!!
p.s Vegna atburða sem gerðust síðar í ferðinni eru ekki til myndir við þetta blogg :(
Comments
Syndandi kýr og fljótandi spítalar - hljómar skemmtilega :-) Takk min kæru, þetta er bara snilldin ein og alltaf jafn gaman að lesa þó maður sé búinn að fá Skype-örsögur. Saknaðarknús og kossar til ykkar frá mömmu og co.
Það að fá kvörtun alla leið frá Suður Ameríku um að maður sé ekki nógu duglegur að commenta fær mann til þess að þora aldrei aftur að sleppa úr! hahaha þetta er allt stórfurðulegt sem þið eruð að upplifa.. maður brettir alveg upp á nefið og hallar höfðinu og gapir þess á milli þegar maður er að lesa færslurnar! Tók ágætis skúrk og commentaði á myndir ;o) Sigrún, þú ert farin að birtast á öxlinni minni og æpa á mig við ritgerðarskrif.. keep up the good work ;o) knús í klessu blessuð blómin mín ;*
Þetta hljómar svolítið spes að fólk skuli búa á svona stráeyjum, sniðugt en samt spes. Það er yndislegt að byrja þennan fimmtudag á að lesa bloggið ykkar, hér er voða sérstakt veður, ýmist rok, haglél eða austandi rigning, vorið er sem sagt komið :) Mikið væri gaman að heyra í ykkur á skype fljótlega.
Koss og knús :*
Takk takk. Flottar færslur , synd með myndirnar. Þið safnið í reynslubankann og hljótið að fá margar frábærar viðskiptahugmyndir. Danirnir komnir í Búlandið og það er voðalega notalegt, Dimma og Coco komnar í stífa hlýðniþjálfun hjá Rakel Maríu.
kv Pabbi
Já þetta er einmitt ein af ástæðunum fyrir því að ég þarf að fara aftur á þetta svæði. Var miður mín yfir að hafa ekki náð að skoða þetta.