Cusco ævintýrið
Trip Start
Dec 22, 2010
1
27
54
Trip End
Ongoing
Cusco, Peru
Wednesday, March 2, 2011
- - -
Secret Valley, Maccu Pichu og Wayna Pichu
Við keyptum heildarpakka þar sem allt var innifalið, byrjdum á tvi ad fara dagsferd um Secret Valley svaedid sem samanstendur af nokkrum baejum og baekistodum inkanna og eftir að hafa fengið ábendingar ákváðum við frekar að vakna eldsnemma morguns og bíða í röð eftir fyrstu rútunum til þess að freista þess að komast meðal fyrstu manna upp að Macchu Picchu og fá þar með leyfi til að ganga upp á Wayna Pichu sem er fjall þarna við, en umferðinni þangað er stjórnað og þurftum við sérstakan stimpil til að fá að ganga upp það fjall. Það var ofarlega á óskalistanum hjá okkur og vöknuðum við klukkan fjögur og drifum okkur út á rútustöð! Oóó... röðin var núþegar orðin töluvert löng! Leit út fyrir að sumir hefðu gist í röðinni eins og þegar miðasala hefst á öfluga rokktónleika eða einhverja nördaráðstefnu! En jæja, það leit nú alveg út fyrir að við myndum fá far með fyrstu rútunum. Sú varð raunin og komumst við upp að borgarhliðinu og fengum staðfestingu á því að við værum í hópnum sem fengi að fara upp á Wayna Pichu
Við vorum ekki alveg viss um að þetta yrði þess virði því í kjölfarið tók bið eftir því að leiðsögumaður okkar myndi nenna að vakna og koma sér upp að borginni! Rigningin var SVAKALEG en vorum við þó sátt að hafa ekki ákveðið að ganga í þessu veðri! Þegar klukkan var farin að ganga átta kom gædinn og frábært.. hann hafði gleymt vegabréfunum okkar og miðunum!! Vegna þessa þurftum við að bíða í dágóðan tíma til viðbótar! Ekki byrjaði þetta vel og var þarna ákveðið að þjórfé væri ekki inni í myndinni. Loks kom kélling á öðru hundraðinu hlaupandi með pappírana okkar og loksins komumst við inn á þetta merka svæði! Leiðsögumaðurinn stóð sig nú líka bara með prýði eftir þetta og áttum við þarna frábæra klukkutíma þar sem við skoðuðum og fræddumst um þessar stórmerkilegu rústir!
Þegar klukkan var að verða ellefu var tími kominn til þess að skella sér í fjallgöngu. Okkar holl mátti nú fara upp á Wayna Pichu, sól var tekin að skína og orðið mjög heitt í veðri! Gangan átti að taka klukkustund þannig við gíruðum okkur upp andlega og líkamlega og héldum af stað. Við þutum fram úr tugum einstaklinga og vorum komin upp á fjallið á tuttugu mínutum! Komin í þónokkuð gott hiking form! J Veðrið var orðið alveg dásamlegt á þessum tímapunkti og fengum við því frábært útsýni yfir borgina og dalina í kring. Tókum myndir og nutum veðursins, erfitt var að fara frá þessu en þar sem við ætluðum okkur að ganga til baka til Agua Caliente áður en lestin okkar færi til baka þurftum við að leggja í hann. Vorum enga stund aftur að Macchu Pichu, skoðuðum okkur aðeins betur um þar áður en við þrömmuðum niður Inca Trailið alveg niður í þorp þar sem lestin beið okkar.
- - -
Svikulir menn teknir i kennslustund!
Við vorum svo fjári ánægð með ferðina að við bókuðum einnig rútuferð á næsta áfangastað í gegnum sömu ferðaskrifstofu svo að við myndum sleppa við vesenið sem því getur fylgt að standa í því sjálf og geta nýtt restina af tímanum í borginni. Um 9 klukkustunda næturrútu var að ræða og þar sem við reiknuðum með mikilli þreytu bókuðum við bestu sætin hjá besta rútufyrirtækinu þannig að við gætum hvílt okkur almennilega á leiðinni. Eftir Macchu Picu ferðina sáum við fram á að allt myndi ganga upp, við vorum ferjuð með lítilli rútu aftur til Cusco og var planið að við myndum koma við hjá ferðaskrifstofunni, fá rútumiðana í hendurnar og hafa þá tíma til að fá okkur vel að borða áður en við héldum áfram. Eitthvað virtist hafa breyst þegar við komum til borgarinnar, einn aðilinn frá skrifstofunni kom til okkar þegar við vorum að lenda og sagði okkur að rútan færi klukkan 20. Við litum á klukkuna og spurðum manninn, uuu vildum rútu klukkan 22 og nú vantar klukkuna 15 mínutur í átta og við eigum eftir að ná í töskurnar okkar á hostelið. Karlinn varð þá örlítið stressaðri, var ekkert að fylgjast með tímanum og bað okkur að drífa okkur í leigubíl með honum, hann myndi borga. Við höfðum ekki mikinn tíma til að hugsa, allir geta nú gert mistök og só what að karlgreyið hafi keypt miða klukkan átta, við kæmumst þá bara fyrr á áfangastað og reynum að fá okkur að borða á leiðinni! Því stukkum við upp í bíl sem brunaði með okkur upp á hostel, töskunum var hent út í bíl og svo út á rútustöð. Við vissum náttúrulega fyrirfram að tíminn var mjög naumur, gaurinn var búinn að reyna að hringja og tefja rútuna og var þetta samkvæmt honum síðasta rúta dagsins! Leigubílinn braut allar hugsanlegar umferðarreglur og tók að við lá handbremsubeygju upp að rútustöðinni!... við höfðum misst af rútunni!!
Nú voru góð ráð dýr! Ekki var hægt að hugsa sig um of lengi um og var stokkið inn í leigubílinn að nýju og brunað af stað! Á blússandi siglingu á eftir rútunni! Félaginn var í stöðugu sambandi við rútufyrirtækið og vissi hvaða leið hann átti að fara og hvenær rútan lagði af stað. Okkur leið eins og í góðum Hollywood eltingaleik og vorum límd við gluggana á meðan leigubílstjórinn og félagi okkar leituðu leiða til að nálgast rútuna. Great, inneignin eða eitthvað jafn fáránlegt kláraðist hjá félaganum! Hann varð enn vandræðalegri, stökk inn á næsta internetkaffi og fékk að hringja, svo stekkur hann í bílinn og haldið er áfram. Við gerðum okkur enga grein fyrir því hvað við höfðum keyrt lengi, eflaust 30-40 mínutur (á öðru hundraðinu) og skyndilega stöðvar leigubílinn, okkur er skipað að stökkva út og ná í farangurinn. Hlupum við svo niður götuna og viti menn! Þarna var rúta! Farangrinum var hent inn og stukkum við inn glöð í bragði að þetta hafi reddast svona farsællega!
„Uuu... Sigrún, þetta er enganvegin rútan sem við eigum að vera í!!!" Þetta var langt í frá sá luxus sem við höfðum greitt fyrir, skítalyktin af djúpsteiktum ógeðismat, hænsn í kassa (jafnvel kettir) 20 cm á milli sæta osfrv. Við litum á hvort annað! Nei hver andskotinn! Nú hafði verið svindlað á okkur!! Sigrún hljóp fram í stjórnklefann og jú, rútan var að fara NÁLÆGT Arequipa, ekki alveg eins og áætlað var.. og.. við vorum að fara verulega veglegan krók! 14 klukkustundir þar til við hefðum þurft að skipta um rútu og taka þá nokkra tíma til Arequipa! HELVÍTIS GERPIÐ!!! Við bölvuðum í svona fimm mínútur og hugsanirnar flugu í gegnum höfuðið á okkur! Var eitthvað sem við gátum gert! Klukkan að detta í 21, við komin töluvert fyrir utan borgina og sátum í þessum ógeðslegu sætum, sem við vorum reyndar orðn þokkalega vön og myndum venjulega sætta okkur við en NEI! Við greiddum ekki sjö sinnum meira fyrir ekki neitt! Hilmar tók þá ákvörðun að hér yrði rútan stöðvuð og karlhálfvitinn myndi ekki komast upp með þetta! Í versta falli þyrftum við að gista eina nótt í Cusco og fara með betri rútunni daginn eftir! Við drifum okkur fram í og kröfðumst þess að rútan yrði stöðvuð... maðurinn sem var að vinna í rútunni (hér er alltaf annar gaur auk bílstjóra) hló og sagði að það væri ekki inni í myndinni. Vissi greinilega hvað hefði verið í gangi og eflaust fengið sinn skerf. Hann hótaði að hringja á lögregluna en málið var að við vorum bara fyllilega sátt við þá niðurstöðu en þar sem Sigrún var á þessum tímapunkti búin að taka veglegt reiðiskast á manninn á öllum hugsanlegum tungumálum og þar sem hún var komin á háa C-ið og var með tveggja metra lurk bakvið sig þorði grunlaus rútubílstjórinn ekki öðru en að stöðva rútuna. Öll rútan fylgdist með þegar við tókum farangur okkar út rútunni og stóðum eftir á gangstéttinni þegar hún keyrði í burtu.... Heilagur skítur... hvar í veröldinni erum við!!!
Við stóðum þarna í kolsvörtu svartnættinu og vissum ekki hvurn fjárann við áttum að gera! Planið var að taka leigubíl til baka en það leit nú ekki út fyrir að margir slíkir væru á ferli. Smá reiðiseftirskjálfti kom í hluta hópsins en var ekkert annað í stöðunni en að herða sig upp og bjarga málunum. Skyndilega birtist vera út úr nóttinni sem reyndist vera maður sem fór að blaðra eitthvað á hans tungumáli. Leist okkur ekki alveg á blikuna og hundsuðum hann um stund en náðum svo loks að skilja greyið sem vildi bara hjálpa. Þetta var ágætur gamall maður sem hafði greinilega séð að eitthvað mikið var að hjá okkur og spurði hvers vegna við fórum út úr rútunni. Við kunnum náttúrulega ekki að útskýra neitt þvíumlíkt og vorum meira að hugsa um okkur sjálf, en þrátt fyrir það leiðbeinti þessi góði maður okkur með það hvernig við áttum að komast aftur inn í borgina. Stöðvaði hann collectivo bus fyrir okkur og útskýrði fyrir bílstjóranum hvað hafði farið fram og tók hann okkur að sér... ásamt 20 manns (í litlu rúbrauði). Í þessum bílum er troðið endalaust og skiptir þar engu þó tveir risar séu meðal farþega og í þokkabót með sína risa bakpoka með sér! Þessi ferð var frekar sérstök, tók óralangan tíma, enda höfðum við ekki gert okkur grein hversu langt út fyrir borgina við vorum komin og tilfinningarnar flökkuðu í þokkabót milli reiði og vonleika á þriggja sekúndu fresti. Fyrir rest komumst við í nálægð við svæði sem við þekktum til á og þökkuðum með eindæmum vel fyrir okkur. Tróðumst út í gegnum fólkið og... við tók þessi svaðalega rigning!!
Það var eins og allir helstu fossar Íslands væru samankomnir yfir höfðum okkar. Blessunarlega höfðum við fjárfest í þessum fínu ponsjóum sem coveruðu okkur og farangurinn vel en þar sem vatnsflaumurinn var kominn í hátt í hálfan meter á götunum var ekki vegur að halda neðri hluta líkamans þurrum. Ekki að það hafi verið mesta áhyggjuefni okkar en þetta var staðan. Við strunsuðum þarna eftir gangstéttunum og yfir göturnar þar til við nálguðumst aðaltorgið sem var í nálægð við ferðaskrifstofuna. Við vissum að hún lokaði klukkan 22 og vantaði klukkuna einungis nokkrar mínutur í þann tíma. Við strunsum inn götuna og sjáum ljósglætu frá hálflokaðri skrifstofunni, en þar sem okkar fyrrum félagi var aðalmaðurinn á skrifstofunni vissum við að hann var sá sem lokaði henni. Fullkomið!
Þið verðið að gera ykkur grein fyrir því að tveggja metra sláninn Hilmar er þarna með 25 kílógramma bakpoka aftan á sér, tölvu/matartösku framan á sér og yfir herlegheitunum er gott ponsjo, hálfgert tjald yfir þetta allt. Þannig að sem viðbót við hæðina, lítur drengurinn út fyrir að vera að minnsta kosti 1,5 metri á hvorn kant, hvað breiddina varðar! Vatnið streymir niður ponsjoið og veður þetta flikki inn á skrifstofuna sem verið er að loka, ríkur innst inn í hana þar sem einn maður snýr baki í hann og byrjar hann að drulla yfir manninn af öllum lífs og sálar kröftum, með öllum ljótustu orðum sem hann gat fundið í enskum orðaforða! Maðurinn, sem nær hugsanlega 1,50 cm á hæð... ef hann væri í Buffaló skóm snýr sér við og lítur upp veginn endalausa. Fyrir honum tók þessi snúningur líklega 5 mínutur í minningunni og leit hann út eins og að afturganga sem hafði ofsótt hann í hans verstu draumum stæði yfir honum gargandi og frussandi yfir hann regnvatni og slefi! Ef ekki á þessum tímapunkti, þá er þetta í dag hans versta martröð! Það er alveg á hreinu! Til að bæta kolsvörtu ofan á svart fyrir manninn þá er ekki nóg með það að sjá þennan risa gargandi á sig hótandi öllu illu heldur kemur spússa hans skyndilega askvaðandi inn í rýmið á öðru hundraðinu eins og henni einni er lagðið og bætir verulega í lætin sem eru þarna inni! HVURSLAGS DJÖFULSINS FÁVITI GETUR MAÐURINN VERIÐ AÐ ÆTLA AÐ SENDA OKKUR UPP Í BARA EINHVERJA RÚTU SEM TEKUR HELMINGI LENGRI TÍMA AÐ FERÐAST MEÐ OG FER EKKI EINU SINNI Á ÁFANGASTAÐINN OG MIÐINN ER VIÐ ÞAÐ AÐ VERA GEFINS!!!!!!!!!!! Eftir töluverða stund af öskrum og látum byrjaði maðurinn að biðjast vægðar... hann fékk ekki ósk sína uppfyllta. Annar maður kom inn, sá hafði verið leiðsögumaður okkar í Secret Valley ferðinni og þurfti að útskýra fyrir honum hverslags djö... fáv.. fíf... samstarfsmaður hans var!! Þetta var útskýrt með hvellum tón á meðan hinn þóttist eitthvað vera að gíra og gera í símann sinn og var tónninn í leiðsögumanninum dálítið svona „æhh bansettur ódámurinn“ þið vitið. Hvort sem að þetta væru vinnubrögð sem myndu líðast á skrifstofunni eða ekki þá var þessi staða sem þeir voru komnir í að minnsta kosti eitthvað sem þeir höfðu ekki upplifað áður! Að túristarnir sem reynt var að svindla á hefðu mætt aftur froðufellandi úr reiði!
Því tók leiðsögumaðurinn í þann streng að reyna að róa víkingana niður, sagði að samstarfsmaður sinn þyrfti bara að redda þessu, koma okkur út í rútu í þessum töluðu orðum eða bjarga okkur með gistingu. Við hugsuðum okkur í örlitla stund og samþykktum að fara út á rútustöð, þó svo að við vissum að allar góðu rúturnar væru farnar! En hann fékk að reyna bansettur. Hann baðst vægðar og sagðist greiða leigubílinn og allt... no shit Sherlock! Við komum út á rútustöðina og hljóp maðurinn milli rútustöðva, með Sigrúnu í humátt á eftir sér! Hann átti sko ekki að fá að sleppa! Hilmar beið með töskurnar og eins og við var að búast, komu þau aftur með þær fréttir að engin rúta væri á leiðinni til Arequipa fyrr en næsta dag. Því voru farið yfir málin, kófsveittur og eldrauður rindillinn hafði kviðið þessarar stundar með hryllingi síðustu mínúturnar. Farið var yfir málin og eftir töluverðar umræður Íslendinganna á milli var þess krafist að maðurinn myndi í fyrsta lagi endurgreiða okkur að fullu, í annan stað borga undir okkur Hostel þessa nóttina og í þriðja lagi gjöra svo vel að drulla sér í burtu út úr ferðalagi okkar! Hann reyndi aðeins að malda í móinn, að hann gæti nú bara pantað rútumiða osfrv. en hans hugmyndir voru fljótt grafnar djúpt í sandinn! Traustið var ekkert og vildum við bara redda okkur sjálf takk fyrir! Fyrir rest var þetta samþykkt og pantaði hann leigubíl fyrir okkur á hostel. Þangað fórum við með honum, skítahreisi og það ódýrasta sem hægt var að fá en það skipti ekki máli, þetta snérist um prinsipp!
Þegar á hostelið var komið reyndi hann hvað hann gat að semja um verð, vitum við ekki hver niðurstaðan var þar enda aukaatriði. Við fórum upp á herbergi og nú átti hann eftir að endurgreiða okkur. Hann rétti okkur 30 sólir og sagðist ekki eiga meira, að hann hefði borgað hostelið og leigubíl og allt og spurði hvort þetta væri ekki nóg, en þetta var heldur ekki tekið til greina! Við myndum fara með honum í hraðbanka, eða í versta falli á skrifstofuna og ná í 100 sólirnar sem vantaði upp á!! Hann myndi borga okkur að fullu! Maðurinn var alveg við það að bresta í grát. Hann bað innilega um grið og taldi okkur trú um að við gætum sko alveg treyst honum! Fyrir rest var það samþykkt að karlpíbbið myndi koma klukkan 7:30 á hostelið með 100 sólirnar sem vantaði upp á. Þetta skrifaði hann samviskusamlega undir „Ég, Carlos skulda handhafa 100 sólir vegna ákveðins málefnis og greiði þeim hana að fullu fyrir 8:00 þann 6. mars 2011 (já, við vorum sveigjanleg og gáfum honum til klukkan 8). Þarna vorum við komin með mikilvægt plagg í hendurnar, sem var skrifað aftan á kvittunina fyrir rútuferðinni og var honum hótað í 19 skiptið lögreglunni ef hann myndi ekki standa við sitt áður en við kvöddum hann.
Klukkan 7:58 var bankað á dyrnar hjá okkur, það var starfsmaður á hostelinu sem tjáði okkur að okkar biði gestur. Hilmar fór niður og þarna stóð rindillinn, alveg eins og skítur í framan, eflaust ekkert sofið um nóttina. Hann rétti fram þennan glænýja 100 sóla seðil og eftir að hafa gengið úr skugga um að ekki væri um fölsun að ræða þá tók Hilmar við honum og kvaddi með þéttingsföstu handabandi og orðunum „Lærðu svo af þessu!! Ekki leggja það í vana þinn að reyna að svindla á túristum!!“ Litli rindillinn játti því og ráfaði skjálfandi út úr hostelinu, enn í sjokki, en samt sem áður sáttur með að vera laus við þessa snarklikkuðu víkinga út úr lífi sínu.
Í lok þessarar miklu sögu af svikula manninum má það koma fram að ekki er um miklar peningafjárhæðir að ræða. Þetta snýst ekki um peninga og hefði það verið mun betra fyrir manninn að okra á okkur og senda okkur í rétta rútu. Við vorum bara enganvegin að nenna því að sitja í auka 7-9 tíma í ógeðslegri rútu bara útaf svona ræfli! Svo var þetta líka meira prinsipp atriði, hann hefur eflaust gert þetta margoft við túrista sem hafa ekki þorað öðru en að sætta sig við stöðuna og reynt að læra af þessu sjálf, það er hellingur af svikulu fólki hér á þessum slóðum en þarna reyndi þessi maður bara að svindla á vitlausum einstaklingum og fékk þess í stað kennslu í því hvernig ætti ekki að standa að hlutunum. Vonandi lætur hann sér þetta að kenningu verða.
PS. Heildarkostnaður við rútumiðann, 140 sólir, eru svo mikið sem 5.600 krónur íslenskar fyrir tvo en kauði keypti miða á 60 sólir eða 2.400 kr fyrir tvo.
- - -
Carnival
Við héldum út í daginn nokkuð ánægð með okkur, veður var gott og létum við ekki svindla á okkur. Þó svo að við þyrftum að breyta plönum okkar vegna þessa þá komumst við fljótlega að því að um lán í óláni var að ræða! Við gengum inn á aðalgötu borgarinnar og jahá! Carnival í gangi! Það var þetta svakalega stuð í borginni. Allir borgarbúar voru í þessu hrikalega góða skapi þaktir froðu eða vatni, já! Það var froðu og vatnsstríð í gangi!!! Stelpur á móti strákum!! Við gengum aðeins um og innan skams komu nokkrar unglingsstúlkur og úðuðu froðu úr brúsum yfir Hilmar. Jæææja... við fundum næsta brúsasala og hefndum okkar rækilega! Það bætti ekki úr skák, þar sem við vorum nú risa gringóar með froðubrúsa í hendi vorum við orðin að mjög svo vinsælu skotmarki hjá bæjarbúum! Ungir sem aldnir skemmtu sér konunglega við að reyna að sprauta á okkur froðu, þetta var alveg hrikalega gaman! Fram eftir degi tókum við þátt í hátíðarhöldunum, sáum skrúðgöngur, vel skreyttir danshópar voru úr um allt og var mikið stuð þar til við fórum um kvöldið í næturrútu til Arequipa. Sátt með afrek okkar og upplifanir!
Comments
Mikið ofboðslega eru þetta flottar myndir og aðstæður. Pistillinn snilld. Rétt að fara að huga að útgefanda fyrir jólin held ég.
Kærar þakkir fyrir þetta og gangi ykkur vel.
kv Pabbi, Dimma og Coco ( sem virðist haldin glæpahneigð þessa dagana)
Já, það er sem ég segi, endalaus ævintýri. Og eins gott að reyna ekki að komast upp með eitthvert svindl og svínarí á ykkur fræknu, sterklegu og stóru víkingaættuðu Íslendingum :-)
Allt er gott sem endar vel og þetta er enn ein sagan í minningabunkann sem verður gaman að segja barnabörnunum (ykkar) frá, hægt að krydda þokkalega svo enn meira spennandi verði á að hlýða.... ;-)
Takk fyrir stórskemmtilegan pistil og frábærar myndir. Söknum ykkar og sendum ást og umhyggju, knús og kossa. Mamma og co.
Ég er sáttur við þig að hafa búið til samning. Alger snilld :)
Snilldarmyndir! Já og snilldarsaga. Þið eruð örugglega búin að gera fullt af ferðamönnum framtíðarinnar mikinn greiða. Þeir eiga það til að svindla þessar elskur.
Hahahaha viðskiptafræðingarnir eru með þetta, ánægð með ykkur;) það er endalaus snilld að lesa bloggið ykkar og skoða myndirnar... keep up the good work guys;)
Sigrún ég vil skype date SEM FYRST AFTUR... elska ykkur og sakna ykkur ógeðslega mikið:) Hafið það áfram svona gott;*
P.S Sigrún ég er að elska hvítu kaðlapeysuna þína, mega kósý!!!
Vá þetta er ekkert smá flott umfjöllun og flottar og skemmtilegar myndir, ekki frá því að ég sjái smá góð áhrif í sögusögnum frá Bjarna H. Einarssyni :D. Haldið áfram að hafa það gott.
Kv. Frændi!
Er í kasti - búinn að truflast reglulega og sjá þetta allt fyrir mér - gott að prinsippin eru í lagi en munið að það er listgrein að "fokkast" í túristum. Learn and live - en takk fyrir skemmtisöguna - er ennþá að hlægja omg prísless xxx knús og kram
Þetta var alveg hreint magnað blogg og ennþá magnaðra að skoða myndirnar !! Það er varla að maður geri sér grein fyrir því hvað þið eruð í mikilli ævintýraferð. Í hvert skipti sem ég les blogg frá ykkur fer ég ósjálfrátt að hugsa um það hvað ég hlakka til að fá ykkur heim og heyra ykkur segja frá þessu.
Geggjuð færsla.
Hef verið að spara lesturinn þar til nú sökum prófanna.....var semsé að leysa keys í lokaprófiprófi í SAMNINGATÆKNI.....en uppákoman ykkar og aðgerðir slá öllum keysum við....Þvílík skemmtisaga:-)
okay, ég verð að vera hreinskilinn. Ég nenni ekki að lesa allt þetta blogg. Hef bara ekki þolinmæði í það,
Held líka að það verði bara miklu skemtilegra að fá að heyra ykkur segja þessar sögur eftir að þið komið heim. Þá verð ég sá eini sem hef ekki heyrt sögurnar áður og það verður gjeggað!
Hef samt gríðarlega slæmar fréttir!!! þessi 3 kg sem ég var búinn að vera 9 mánuði að bæta á mig fóru aftur þegar ég fékk pestina í síðustu viku :(
Þið eruð yndislegust!!! Snilldar saga og æðislegar myndir...sakna ykkar bara meira og meira :*
Arnthor hef alltaf thalid tig vera idiot og tad virdist ekki aetla ad breytast. Thu getur gleymt tvi ad eg se eitthvad ad fara ad hanga i fleiri fleiri daga ad segja ter sogur tegar tu getur lesid taer a veraldarvefnum! Naegan tima tekur ad skrifa tetta! Thu kemur ekki til med ad vera kalladur vinur minn ef tu getur ekki ad minnsta kosti 10 hradaspurningar ur ferdinni! Faerd hugsanlega sens ef tu kaupir 10 eintok af jolabokinni sem mer synist eg verda ad gefa ut. Her er t.d um frabaera reynslusogu ad raeda, finnst reyndar I grofari kanntinum ef tengdo er farin ad rukka um barnabarnaborn, en einhver verdur ad geta notid tessara aevintyra adrir en vid! ;)
Tad er natturulega naudsynlegt ad bua til amk skriflegan samning I svona adstaedum Hjalti! Tad hefur madur nu laert I ollu tessu name sinu! ;) Eg hugsadi tad sama Eva, annad folk sleppur ta hugsanlega vid ad lenda I tessum gaur! Maria, SIgrun er nuna buin ad kaupa adra peysu… hef ekki tolur a hvad margar en eg er buinn ad segja nei! Vid ad bera tetta allt! ;)
Annars sakna eg ykkar allra ef eg a ad segja alveg eins og er … en adallega hundanna tho! :S