North central mountains of Nicaragua (Selva Negra)

Trip Start Jan 24, 2009
1
12
21
Trip End Feb 09, 2009


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
Sollentuna Hem
What I did
Selva Negra

Flag of Nicaragua  ,
Monday, February 2, 2009

for english and espagnol scroll down

's Morgens zijn we weer vroeg present. Het is 07 uur en we begeven ons naar de ontbijtruimte waar 2 nicaraguaanse dametjes volop in de weer zijn met eieren te bakken en koffie te maken. Na een klein misverstand krijgen we dan toch uiteindelijk ons ontbijt geserveerd, mede dankzij de behulpzame interventie van Beau. Beau, een uitgeweken uit Vancouver afkomstige amerikaan, neemt trouw elke ochtend zijn ontbijt in dit hotel.Terwijl profiteert hij ervan om een babbeltje te slaan met de bazin des huizes en eventuele toeristen.

Beau, een grote, gezette en praatgrage kerel, praat honderuit.  
Hij is een zeer opmerkelijk figuur die al heel wat heeft meegemaakt in zijn leven! Vele jaren geleden verloor hij zijn vrouw, ze stierf op 27-jarige leeftijd aan ovariumkanker, vrij kort na de geboorte van hun enige dochter. Zelf sukkelt hij nogal met rugproblemen, sinds hij een vliegtuigcrash overleefde. Hij lag 11 maanden in het ziekenhuis en onderging tal van operaties, vandaar zijn wankele gezondheidstoestand. In Nicaragua komt hij aan de kost als lesgever.

Dertig jaar geleden verliet hij defintief zijn geboorteland en woonde o.a. in Spanje, Panama, Costa Rica. Hij woont nu reeds  5 jaar in Nicaragua, waarvan al 4 jaar in Jinotega, volgens hem de beste stad (zeker wat het klimaat betreft) van Nicaragua.

We wensen deze ochtend te gaan wandelen in het Selva Negra. Beau legt ons uit hoe we er kunnen geraken: vanuit Jinotega is het ongeveer 25 km rijden via de "oude" weg richting Matagalpa.

Na het ontbijt maken we ons klaar en rijden doorheen een prachtig bergachtig gebied. Onderweg passeren we verschillende haciendas (ook 'fincas' genoemd) die koffie verbouwen. Boven de 1000 meter leveren de koffiestruiken een betere kwaliteit koffie op.

Aangekomen aan de ingang van het Selva Negra kopen we een dagticket en rijden dan nog eventjes door tot aan het hotel/restaurant (met dezelfde naam) waar we de auto kunnen parkeren. Van hieruit is het mogelijk om verschillende wandelingen te maken. Het Selva Negra, een natuurgebied dat zich op 1570m hoogte bevindt, omvat naast een grote koffieplantage een tropisch nevelwoud (met 500 soorten bomen, 280 soorten vogels, 130 soorten orchideeën, bromelias, apen,....) waar een 12-tal goed bewegwijzerde wandelpadenzijn uitgestippeld, met ronkende namen als "Romantico", "Indiana Jones", "Fuente de Juventud",.... De paden varieren van kort tot lang, er is voor ieder wat wils.

Het is 10u30, we trekken onze wandelschoenen aan en gaan op weg voor een lange wandeling. Het pad voert ons tot 1800m, het hoogste punt van het woud. Hoe hoger we komen hoe groter de bomen en hoe weeldiger de begroeiïng . Machtige reuzenpalmen en bomen in alle soorten en grootten vaak volledig begroeid met bromelias. Stijgend en dalend langs de goed gemarkeerde en geprepareerde paden genieten we van de prachtige natuur, en ook van de rust (we zijn blijkbaar de enige wandelaars deze ochtend) en de aangename temperatuur.

Op de "Monkey trail" horen we gebrul. We betreden duidelijk het territorium van de apen. En ja, na enig speurwerk zien we boven onze hoofden een familie apen die zich heel hoog in de boomkruinen te goed doet aan bladeren en vruchten.

Na ongeveer 3 uur in het woud te hebben gestapt, hebben we de meeste paden belopen. Zeker aan te raden, dit mooie Selva Negra!!!

Tegen 13u30 zijn we terug aan de wagen aanbeland en rijden we de 25 km terug naar Jinotega.

Beau gaf ons de tip om in Jinotega zelf zeker ook de wandeling te maken naar het kruis, Peña de La Cruz, bovenop de hoogste heuveltop van Jinotega. Het verhaal gaat dat een zekere Fray Margil de la Cruz, het kruis (la cruz) boven op de berg (cerro) plaatste en daarmee een einde maakt aan onophoudelijke regens die de bevolking teisterde en waarvoor ze de berg verantwoordelijk achtten. Daarom maken meer dan 5000 pelgrims uit de streek uit dankbaarheid voor hun redding eens per jaar -op de 3e mei- de tocht naar dit kruis

Voor de wandeling naar de 'Cerro Peña de la Cruz' moeten we starten aan het kerkhof, vandaar vertrekt een pad naar boven. Een vriendelijke man, aan wie we de weg vragen, stapt een eindje met ons mee naar boven want het pad is niet zo gemakkelijk te vinden. Eens boven gekomen na een 35-tal minuten klimmen, genieten we van een prachtig uitzicht op het in de vallei liggende Jinotega en op de ons omringende heuveltoppen en een zicht op het Lago de Apanas. Subliem!!! Het is de inspanning waard!

Vermits we morgen uit Jinotega zullen vertrekken om verder te reizen naar Las Peñitas, besluiten we om, ondanks het vrij late uur, nog 'snel' tot  San Rafael del Norte te rijden voor een blitzbezoek. Het kleine stadje ligt 'slechts' op 28 km van Jinotega, maar we reden er langer over dan gepland (het werd toch ongeveer een half uur rijden) daar het wegdek niet in al te beste staat verkeerde. Hele stukken waren ontsierd door diepe putten, waar we dan rond moesten laveren!

 San Rafael del Norte was vroeger de uitvalsbasis voor Sandino en zijn strijders. Het is nu een soort pelgrimsoord. We bewonderen de mooie kerk 'Iglesia San Rafael Arcangel' aan het Parque Central, stappen langs een lommerijke weggetje tot boven aan de heuvel waar zich de kerk (of kapel) bevindt ('t is hier dat de pelgrims naar toe komen), en drinken dan nog snel iets fris in 'Hospedaje y cafetin San Payo'.  Om half 6 rijden we dan weer terug naar Jinotega, we willen immers voor het donker terug zijn in ons hotel. Ter info: om 6 uur wordt het donker.

english
The carretera from Jinotega to Matagalpa rises steeply, giving panoramic views of the surrounding hills with pine trees and oaks. The road leads past losh forest and highland ranches, coffee and flower farms.
Seven kilometres from Matagalpa the scenery changes in a forest that is green all year-round and the temperature is always comfortable.

The main raison to go there is the 'Selva Negra', a private cloud forest reserve (near Selva Negra Mountain Resort). The reserve has excellent trails that can be explored either on horse or foot (we choose for exploring the trails by foot). Near the reserve there also are coffee plantations.

The paths lead through a 70-year old secondary cloud forest full of howler monkeys, ocelots, agouti,... The bird life of the reserve includes the legendary quetzal, toucans, hummingbirds and at least 75 other species. At the end of the trails you can enter primary cloud forest.

To enjoy bird life you need patience, a 'trained eye' and binoculars. As we don't possess any of those and we are not trained for bird-spotting, we just walk and observe the beautiful plants, orchids and gigantic trees. And yes, although we don't get a glimpse of the legendary quetzal, we are lucky to spot Howler monkeys and wild pigs!
In one word: it's really worth to explore this beautiful pearl of nature!

español

Quien quiera disfrutar de un buen café puede viajar a Selva Negra. Hay que dirigirse al norte por la Panamericana, a las tierras altas de Matagalpa.
Junto a una tanqueta sandinista quemada y pintada de colores, se gira a la derecha tomando el desvío hacia "Selva Negra", el hotel de Mausi Hayn, situado en plena plantación de café. No es ella la que inventó el nombre, eran inmigrantes alemanes del siglo XIX los que descubrieron
aquí arriba una curiosa variedad tropical de su bosque natal: amplias montañas cubiertas por abetos azulados y temperaturas casi nórdicas en comparación con las del resto del país. La meseta se considera “tierra fría“ porque las temperaturas apenas suben por encima de los 25 grados.

La familia de Mausi Hayn pertenecía a aquellos inmigrantes alemanes que dominaron el cultivo de café alrededor de Matagalpa hace más de cien años.
Las matas de café medran a la sombra de viejos árboles selváticos. Desde la plantación hay senderos que se adentran en la espesura verde, uno de los últimos bosques de niebla del país: un bosque mágico con flores ave del paraíso, helechos y árboles gigantescos con largas barbas de musgos y líquenes.


Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: