Geuren en kleuren in Ubud

Trip Start Feb 07, 2014
1
2
5
Trip End Jun 03, 2014


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

, Bali,
Friday, February 14, 2014

De tijd gaat zo snel! Er is alweer een week voorbij sinds ik op Schiphol afscheid nam van mama, papa, Julia en Nora. Daarna was ik een dag lang bijna voortdurend in de lucht en leerde ik als tijdverdrijf vast wat Indonesische woordjes uit m'n hoofd. Ik werd opgehaald van het vliegveld in Denpasar door onze huisbaas Wayan, die me naar de 'home stay' in Ubud bracht.
Toen ik Bali zag liggen werd ik zo gelukkig. Het is zo'n prachtige plek. En alles voelt hier anders. Het is tropisch warm, ik hoor geluiden die ik nog niet kende, het verkeer is heel chaotisch en er zijn zoveel kleuren!
Het was avond toen ik het huis voor het eerst zag. Ik vond het zo mooi met al die beelden, planten, bloemen en lichtjes. Eerst liepen we door een poortje en kwamen we uit op een binnenplaats met verschillende huizen en een beauty spa. We liepen door een tweede poortje naar Wayans woning, die uit verschillende aparte huisjes bestaat. Alle vrijwilligers waarmee ik werk wonen met z'n tweeën in zo'n huisje.
Mijn huisgenootje Tilly uit Engeland was de hort op dus ik sliep de eerste nacht heerlijk rustig alleen. Om half zes werd ik gewekt door de haan, verschillende honden en het geluid van lopend water. Zodra het licht werd zag ik pas echt goed hoe mooi onze tuin is. We hebben een veranda en er is een vijver, waarnaast een enorm beeld van Ganeesha, de god van de wijsheid, staat.
Wayan en zijn familie staan heel vroeg op. Ze staan dan te koken, te vegen (ook een van de vele ochtendgeluiden) of de kleurrijke mandjes klaar te maken die aan de goden worden geofferd en die je hier overal op straat ziet. Wayan woont hier met zijn vrouw, twee zoons en schoondochter. Ook ontmoette ik die ochtend de jongste bewoner: een jongetje van 15 dagen oud! Nóg een van de vele ochtendgeluiden.
Elke ochtend zit ik op de veranda mijn ontbijt te eten, dat bestaat uit papaya, banaan, watermeloen, een bananenpannenkoek met stroop en een flinke kop thee.
Als de anderen wakker zijn beginnen we meestal met het opstellen van een lesplan. De afgelopen week gaf ik les aan kinderen van 10 tot 18 jaar met mijn huisgenoot Tilly en Tess uit Australië. De eerste paar dagen moest ik vooral de kinderen leren kennen, kijken hoe het er in de klas aan toegaat en de anderen assisteren, maar ik heb eigenlijk elke dag ook zelf al les gegeven. De school ligt een kwartiertje buiten Ubud en we worden elke dag gebracht en gehaald door Wayan. We rijden over landweggetjes door rijstvelden en kleine dorpjes om bij de school te komen. De school is een oud gebouw met een binnenplaats waar we ook regelmatig les geven, drie klassen waarvan de deuren permanent open staan vanwege de hitte en een terras op de eerste verdieping waar een hindoeïstisch beeld staat en vanwaar je uitzicht hebt over het hele dorp.
Deze kinderen komen uit arme families en staan elke dag om zes uur op. Ze helpen in het huishouden en gaan naar school. Tussen de middag gaan ze weer naar huis om te helpen en om drie uur beginnen ze bij ons met de Engelse les. Ook zij zijn hier vrijwillig, en hoewel ze heel erg gemotiveerd zijn om Engels te leren, is het aan ons om de les zo leuk te maken dat ze blijven komen. Het belangrijkste is dat ze met het Engels in contact komen, dat ze meer zelfvertrouwen krijgen en dat ze van de straat blijven. We werken aan grammatica, woordenschat, uitspraak, lezen en schrijven, en doen dit zoveel mogelijk spelenderwijs en met liedjes. Kunst en cultuur zijn hier heel erg belangrijk en de kinderen zijn heel erg visueel ingesteld. Ze mogen dan ook regelmatig een tekening maken en ik ben heel erg onder de indruk van hun talent. Ze zijn creatief met kleurgebruik, weten waar ze schaduw moeten aanbrengen en geven kritiek op onze creaties op het white board (dat overigens helemaal niet wit meer is: er zijn simpelweg geen spullen om het goed schoon te maken).
Ik vond de eerste dag heel spannend, maar was al gauw gewend. Ik weet al steeds meer namen en sommige kinderen worden steeds brutaler tegen me, wat ik zie als positief omdat ze dat dus bij mij durven te doen. Ze zijn gek op het woord "ugly" en zeggen dat helaas veel over hun eigen tekeningen en ook tegen ons omdat ze het grappig vinden. Ik ben de strengste juf, maar ze luisteren daardoor wel goed naar me en gelukkig kunnen we ook met elkaar lachen. Vaak begrijpen we elkaar niet, want hun niveau is nog erg laag, maar ik spreek al een beetje Bahasa en met aanwijzen, gebaren en vertaling van kinderen die het wel begrijpen komen we er meestal wel uit. Als docent moeten we ons wel aanpassen aan de cultuur door kleding te dragen die onze schouders en knieën bedekt en de kinderen over het algemeen niet aan te raken, omdat je dat hier pas doet als je iemand heel goed kent. Ook moeten we oppassen met het maken van gemengde groepen. Meisjes gaan in principe om met meisjes en jongens met jongens. Er gebeurt ontzettend veel in één les en ik vind die drie uren per dag (twee lessen) heel erg zwaar en vermoeiend, maar vooral ontzettend leuk!
Voor de rest hang ik hier ook een beetje de toerist uit. 's Middags en 's avonds gaan we ergens eten. Ik ben (nu nog) hartstikke gek op het lokale eten en het is spotgoedkoop, maar Jan uit Duitsland houdt er niet van dus gaan we ook regelmatig naar de Italiaan. Dat smaakt gelukkig ook heel anders dan wat ik in Nederland gewend ben. Ik drink ook elke dag verse vruchtensap: watermeloen-, ananas-, appel-, sinaasappel-, citroen-, 'snake fruit'- (?) en nog veel meer soorten sap. Bijna alles is superlekker en heeft heel veel smaak.
Ik ben ook een ochtend om 7 uur naar de markt gegaan en dan kom je dus alleen maar locals tegen. Het is een chaos, maar wel geweldig om een keer gezien te hebben. Ze verkopen vanalles: eten, drinken, manden, kleding en geverfde kuikentjes in felle kleuren. Vanochtend ging ik om zeven uur met Jan en Tilly naar de kust, zo'n twintig minuten per scooter. Ik zat bij Jan achterop (mét helm, geen zorgen Mams ;) ) en het was zo gaaf. Hij is een surfer en zijn surfplank hangt gewoon op een rek dat aan zijn scooter vastzit. Maar dat is niks vergeleken bij de dingen die de mensen hier per scooter vervoeren. Soms zie je een ouder met wel drie kinderen zonder helm op één scooter of houdt de bestuurder een baby onder zijn arm, maar ik hoorde van anderen dat het nog veel gekker kan. Ik ben trouwens ook heel erg onder de indruk van de (oude) dametjes die enorme manden met inhoud bovenop hun hoofd dragen, soms zelfs zonder handen. Mijn mond valt nog steeds open van verbazing als ik iemand zo zie lopen.
Het strand waar we vanochtend waren heeft zwart zand, heel gek. Keramas ligt aan de oostkust en is een surfstrand. Het is er rustig, er hangt een relaxte sfeer en er zijn vooral veel gespierde gebruinde Australiërs te vinden. De golven zijn meters hoog en de surfers zijn echt supergoed. Er zijn ook een zwembad en ligbedden waar je gratis gebruik van kunt maken. Ik heb daar de lekkerste bananenpannenkoek ooit gegeten en heerlijk geslapen in de zon (het was compleet bewolkt, maar je voelt de zon toch). Wel moet je je hier supergoed insmeren. Ze vertelden me een horrorverhaal over een van de vrijwilligers die een getinte huid heeft, vond dat ze zich niet in hoefde te smeren en eindigde met tweedegraads brandwonden. Zo hoor je nog veel meer spannende verhalen, want de zes andere vrijwilligers komen vanuit de hele wereld en hebben al veel gereisd. Tilly en Jan zijn 18, maar Ali uit New York is al 28. Ze zijn allemaal heel anders (dan ik), maar heel aardig en gezellig. Tilly is impulsief, maakt vaak blunders, is hilarisch en heel rommelig. We zijn heel verschillend, maar ik denk dat we veel van elkaar kunnen leren de komende weken.
Vanavond gaan we met z'n allen naar Kuta, dé feestlocatie van Bali. Daar slaap ik een nachtje in een hotel en morgen gaan we weer terug. Maandag moet ik weer lesgeven dus ik ga nu lekker van mijn weekend genieten.
Ik heb hier een Indonesisch nummer waarop ik te bereiken ben +62 823 5934 8228, ik kan gebeld worden, bellen en sms'jes ontvangen maar ik heb nog niet ontdekt hoe ik sms'jes kan versturen dus we kunnen beter contact hebben via mail, Facebook en Skype (hesterhd). Lang leve WiFi! Bedenk wel dat het hier 7 uur later is (dus Nederlandse tijd +7). Jullie kunnen ook een berichtje achter laten op deze Blog.
Nou dit was het weer. Tot de volgende keer! Bij weer een nieuwe aflevering van Hesters Grote Avontuur in Indonesië!
Slideshow Report as Spam

Comments

Loes en Hetty on

Lieve Hester, als we onze ogen sluiten zien we alles weer voor ons, horen de geluiden van de tropennacht en ruiken de Aziatische geuren.
Fijn dat je het zo naar zin hebt en wie weet heb. Je je missie als juf van minder bedeelde kinderen gevonden.
Hier is het heel wat minder aangenaam wind, regen ,kou. Gelukkig maken de Olympische Spelen ons weer wat warm.
Wij hebben helaas ons verblijf in Cambodja na twee weken moeten beëindigen in verband met. Het overlijden van Hella.
Jouw tropische verhalen brengen ons weer even terug naar het heerlijke gevoel dat we daar hadden.
Geniet, liefs Loes en Hetty

Henny on

Hai lievie,
Mooi je eerste blog, en leuk ook die foto's erbij, een flink aantal had ik nog niet gezien. Je verhaal leeft en ik zal het straks aan oma voorlezen. Ik kan de geuren bijna ruiken en ben jaloers op,de heerlijke drankjes. Geniet en tot snel!
Liefs, xxx

Oma on

Wat kan je beeldend schrijven lieve Hester! Wat heb je al veel beleefd in die ene week. Dikke kus van oma.

Gwenda on

Hey Hester,

Klinkt allemaal superleuk hoor! Ook fijn dat je een huisje deelt met een andere vrijwilligster, dat is in ieder geval gezellig. :)

Ook leuk dat jullie verschillende dingen proberen om die kinderen Engels te leren. Ik ben uiteraard heel erg geïnteresseerd in jullie lesprogramma/lessenplan. ;) En ik kan me voorstellen dat het heel vermoeiend is, ik vond het bij de weekendacademie (één middagje per week) ook altijd best wel zwaar want een groep kinderen begeleiden in het algemeen kost veel energie (maar op een goede manier). :)

Veel plezier nog op het Australiërs-eiland. ;)

Jetty on

Wat een mooi verhaal Hester, in woord en beeld. Een super start op Bali en van het werk dat je daar doet zo te lezen. Fijn dat je naast het werk ook zo geniet van alle mogelijkheden die er zijn. En Ik geniet weer mee van jouw verhalen.
Tot het volgende verslag!
XXX

Suzanne on

En dat allemaal in 1 week! Nu al zoveel mooie ervaringen. Leuk om te lezen. Veel plezier en succes daar nichtje. De rugzak staat je goed trouwens ;-) X

Jennifer on

Je bent er niet zo lang en je hebt al zoveel meegemaakt!!
Ik ben jaloers en het lijkt mij nu ook leuk om vrijwilligerswerk te doen in Indo!

Have fun!
xxx

Julia on

Yo Hester,
'Maar jan, die houdt daar niet van. Dus gaan we naar de Italiaan!' Haha ik ga stuk
Leuke verhalen! Je hebt echt al super veel meegemaakt!
Ik vind het ook heel erg goed wat je doet voor die kindjes!
Veel plezier verder, maar dat gaat wel lukken zo te lezen!
Ik mis je!
Heel veel kusjes van mij xx

Bea on

Ha Hester,
Wat een belevenissen al!
Geniet ervan. Ik kijk al uit naar je volgende verhaal!
Groetjes Bea

Kitty on

Lieve Hester, wat heb je een lange en prachtige beschrijving gegeven. En wat een leuke foto's. Veel succes met de leerlingen!

Beppe on

Hoi Hester, Eindelijk kom ik er toe te reageren op je wereklijk interessante blogs. Mijn laatste kerstbrief (!) naar Nieuw Zeeland is verstuurd en nu heb ik wat meer rust je te schrijven. En ei ziet, ik tref het: ik hoef alleen maar de comments te lezen die familie en vrienden hebbn geschreven en me daarbij aansluiten: je bent gelukkig op Bali, je slaagt er in, kennelijk met succes, Engelse les aan kindertjes te geven, leuke foto's te maken, als een toeriste te genieten en volop onder te duiken in een andere cultuur. Meer hoef ik er toch niet aan toe te voegen? Je telefoonnummer heb ik genoteerd, wie weet slaag ik er nog eens in met je te telefoneren, maar die gedachte moet eerst rijpen! Bij een van de foto's waarbij je om comment vraagt zou ik dan ook willen zeggen: "je ziet er werkelijk krijgshaftig uit, of je de hele wereld aan kunt.. Hester, veel liefs en een fijn verblijf gewenst, Beppe

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: