Hi from Helsinki!

Trip Start Apr 20, 2011
1
3
10
Trip End Ongoing


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
St. Petersburg

Flag of Finland  , Southern Finland,
Tuesday, May 3, 2011

Hi from Helsinki!

Post no. 2. Anderhalve week op pad nu en wat is dit gaaf! Eerst 3 dagen Moskou, daarna 6 dagen St. Peterburg en nu in Helsinki Finland. Ja, ik weet het; dat stond anders in mijn reisplan, maar bijna iedere Rus die ik sprak, verklaarde me voor gek als ik niet een bezoek aan St. Petersburg zou brengen. Als zoveel mensen dat zeggen, moet er wel wat in zitten, dus heb ik dat maar gedaan. En ze hadden gelijk, te gekke tijd daar. Zo direct meer daarover.

Moskou
Eerst Moskou, een stad die, zeker vergeleken met st. Petersburg wat kil aandoet. Echt zo'n business-city gevoel. Van die betonnen jungles. Ik bezoek veel van de must-sees hier; Kremlin, Rode plein en de hele rambam. U kent ze wel. Dat Rode plein overigens een stuk kleiner dan verwacht. De zon schijnt en alle terrasjes zijn geopend dat maakt het OK om hier te zijn, maar ik vraag me af hoe het hier zal zijn in wintertijd. De Russen die je aanspreekt, lijken alles nogal serieus te nemen gezien hun norse blikken, hoewel de meesten geen snars begrijpen van het Engels wat ik tegen ze uitkraam. 'Da, Da, Da', maar volgens mij bedoelen zet 'Njet, Njet, Njet'. Omdat ik alleen reis is die taalbarriere echt een nadeel, zeker met mijn ambitie om de Transsiberie express te nemen. Ik stel mezelf tot doel om de eerste dag in Moskou een kaartje voor de Transsiberie express te regelen. Als het hier niet lukt, huiver ik voor de dorpjes op het platteland. Gewapend met iconenboekje en goede lach. Op naar de metro, die gemakkelijk zich gemakkelijk laat begrijpen zonder tussenkomst van iemand. Daar vragen hoe ik bij een treinstation kom. Sta je daar bij een groepje Russische bewakers in uniform tijdens hun koffiepauze. 'Maar je bent hier op een station’ gebaren ze naar me. Ja, dat snap ik; een metro-station wel te verstaan. Als laatste redmiddel doe ik maar een trein na; Helmert de stoomlocomotief. ‘Tjoek tjoek’. Aah, nu komt de boodschap aan. Die en die richting... Meneer, er zijn hier tientallen afslagen, echt bedankt. OK, uniformen zeggen niks. Dan mensen met een zakenkoffer. Ze zwaaien kort met hun hand, wat zoveel betekent als, ‘nee ik niet spreke Engels’. Dan studenten. Ha, dat gaat beter. Ik kom aan op het treinstation. Eindelijk. Misschien lag het aan mij, maar er hing een apart, onguur sfeertje op dat station. Bij ieder doorgangshekje staat wel een Rus in uniform. Toch maar vragen. Eén gebaart dat er verderop een collega staat die Engels kan. Ja, misschien als ie geen halve liter wodka op heeft, maar vandaag njet. Ik versta er werkelijk niks van. Als hij begint te gebaren met z’n net iets te grote stiletto, waar hij de appel in zijn hand mee aan het schillen is, ga ik maar. Kras door het plan om zelf mijn ticket, met hulp van willekeurige passanten te regelen.

Ondertussen krijgen alle Russische aanbevelingen om naar St. Petersburg te gaan grip op me. Nina van het hostel regelt een treinkaartje voor me. Lekker makkelijk. The night-train! Ik ‘slaap’ op een veel te kleine plank, die door moet gaan voor bed. Mijn ledematen zijn stuk voor stuk voelbaar als we aankomen in st. Peterburg. Lang zijn is vaak makkelijk, maar als dit de voorbode is voor de Transsiberie express heb ik er een zwaar hoofd in. (De oplettende lezer ziet nu de wending natuurlijk al aankomen).

St. Petersburg
Wow, wat een verademing die stad. Prachtige gebouwen, een stad met cultuur en een rijke historie dat zie je direct. De eerste passant die ik aanspreek, legt me in goed Engels de weg naar het hostel uit. Hihaa +2! In het hostel is er die laidback sfeer, ik hou daarvan, Jamaican style. De gastheer Nikita ziet eruit alsof hij de avond ervoor net iets te lang wachtte alvorens hij de dop op de wodka-fles draaide. Hij heeft soep van het huis voor me. Wacht. "it is Shi-, real Russian". Ik kijk naar het armoedige plastic bakje dat hij uit de koelkast haalt, met hard geworden vet er bovenop drijvend. Thuis had ik dit allang weggegooid. Ik grap “you mean it’s a Shi-t soup?” Een grap die ie natuurlijk bij elk welkom hoort, maar hij zou ‘m nog de hele week herhalen, dus dat was goed binnenkomen. Hij begint z’n aanbevelingen. Dit is hét Russische middel tegen een kater. Natuurlijk, denk ik. Als die soep eenmaal in je maag zit, trekt ie alle nog niet-afgebroken alcohol mee naar boven eruit. In de magnetron die handel. Ping. Een eetlepel volle room en wat gesneden basilicum maken dit culinaire hoogstandje af. Ik begin het te eten en het zal niet snel m’n favoriete soep worden, maar het label ‘shi-t’ bleek niet terecht.

De hele week ontmoet ik hier weer andere internationale en Russische gasten. Zo ik me reizen voorgesteld had. Top, al die mooie ontmoetingen! Ook hier bezoek ik weer alle must-sees. U kent ze wel. Hermitage, kerken en die hele rambam. Hoeveel waarde moet je hechten aan het rushing trough deze culture bezienswaardigheden? Om even een idee te geven. Er staan 3 miljoen stuks kunst in het Hermitage. Als je bij ieder stuk de tijd zou nemen die er minimaal(!) voor nodig is om er wat van te weten, moet je meer dan een jaar lang iedere dag een bezoek aan het Hermitage brengen. Althans dat laat ik me vertellen door een Russische ingewijde. Wij brengen er 5 uur door. Met mensen uit de UK, die de dag opluisteren met droge BBC humor en do I like that! Skip die officiële gidsen dan maar, ik heb toch geen ambities in kunst-historische hoek.

Een aantal dingen valt me op bij het bezoek aan Rusland. Je kunt ze ook vinden bij mn foto’s, maar één die ik expliciet wil noemen is het bijgeloof van de Russen. Bij elk standbeeld is wel een gebruik om een wens te maken. Meestal gepaard gaand met het gooien van wat Roebel-muntjes op de meest onmogelijke plaatsen. Op het eind van de week heb ik geen wensen en geen Roebels meer over. Maar hier houdt het bijgeloof niet op. Zo is een huwelijk in mei gedoemd te mislukken, daarom trouwen veel Russen in de laatste week van april. Je hebt dan de meeste kans op mooi weer en toch een goed huwelijk. Simpel. (For the record, meer dan 1 op de 3 huwelijken mislukt ondanks.) Dat dit bijgeloof nog leeft, is goed te zien. Zo ongeveer de helft van de vrouwen in st. Petersburg loopt in haar bruidsjapon over straat en de andere helft gaat door voor gast. Nog meer? Jazeker. We zijn op pad met twee Russische vrouwen erbij. Ze krijgen heisa als ze elkaar tegen de heupen lopen. De één gaat er dan volgens gebruik vandoor met de vriend van de ander. Tuurlijk. En dat is ook hier niet de bedoeling. Als je ‘het’ er vervolgens weer van afklopt, gaat het feest niet door. Aldus uitvoering. Leuk om te zien. Ik hik, één van de Russische gidsen vertelt me dat er nu iemand aan me denkt. Volgens mij is dat internationaal gemeengoed. Maar ik bedenk me dat als de Russen zich hier extra bewust van zijn, de Wodka ook extra goed moet smaken. Hik. En dat dus juist op het moment dat je goed dronken bent er de meeste gedachten naar je uitgaan. Ergens toch een mooie gedachte vind ik. Dan maar hopen dat diegene niet net op dat moment bedenkt je te bellen…

Dit Russisch avontuur sluit ik af met een busrit naar Helsinki. Geregeld door Alya die dezelfde reis gaat maken, omdat ze in Finland studeert. Omgerekend 23 euro's, de hele rit! Count me in. Zit je dan, al toerend naar de grensovergang tussen alleen maar Russian locals. Onderweg blijkt de chauffeur er z'n eigen smokkel-handeltje op na te houden. Of ik wil knikken als de douane vraagt of die slof sigaretten en die 6 flessen wodka achter in het busje voor mijn eigen gebruik zijn. Maar natuurlijk, die gaan er allemaal doorheen eenmaal in Finland aangekomen. De 20 andere passagiers blijken ook gewillige kettingrokers. *proest*

Ik vervolg mijn worldtrip dus in Scandinavië; eerste stop in Helsinki, Finland. Dan op naar Stockholm, Zweden. Mijn visum voor Mongolië ga ik niet ongebruikt laten, zeker niet! Hoe ik daar kom ben ik nu nog aan het uitpluizen. In m'n volgende blog meer daarover. Stay tuned!

>Foto’s met bijschrift van deze week kan je vinden in dit webalbum

 
Na Zjdarovia,

Helmert
Slideshow Report as Spam

Comments

Siebren on

En dit is nog maar een week??!!!
Having the time of your life denk ik.
Veel plezier in Helsinki

Ingrid on

Hoi Helmert,

Wat een geweldig verhaal weer, leest erg makkelijk weg en soms met een lekkere synische ondertoon;) I like that:) Reizen op de bonnefooi, en reizen alleen heeft ook heel veel voordelen! Finland is ook mooi, iets ten Noorden van Helsinki ben ik ook al eens geweest, heb daar nog overnacht op een boerderij met 16 koeien, konde ze van leven. Gastvrije mensen, maar ook daar kunnen ze geen Engels.. In Zweden heb ik ook nog wel adressen van Nederlanders (waar ik overigens zelf nog niet ben geweest!)
Blijf schrijven, leuk voor ons om te volgen, voor jezelf heel leuk voor later. Mijn reisdagboek heb ik gebundeld en kwam op bijna 150 pagina's, straks is jou 1e boek ook een feit;)
Keep in touch en enjoy, vooral heel erg gaan genieten van alle ontmoetingen en contacten die je opdoet!
Als ik jou ervaringen lees wil ik zo weer op wereldreis! Was toch wel een echt geweldige tijd!

Groetjes, Ingrid

Eric on

Leuk verhaal en dito foto's!

Veel plezier!

Groet,
Eric

Nanda on

Leuk verhaal hoor, geniet ervan.. Ben benieuwd naar je volgende blog

Gerard on

Mooi verslag van een mooi avontuur. Goed om te lezen dat je je goed vermaakt.
Lekker om je plannen gewoon aan te kunnen passen als dat zo uit komt. Veel plezier verder.

Caroline on

How I like your style of writing Mr. Werkman! Keep on going!

1 dingetje... dat "hikken = iemand denkt aan je"...Volgens mij hoor ik dat nu zo ongeveer sinds uuhmmm, ik schat, m'n eerste bewuste hik ever.. ;)?!
Achteraf gezien waarschijnlijk -idd- vooral van een bepaalde kant van mn netwerk :P maar toch...

Verbaasde mij dus eigenlijk over jouw verbazing.. Das dus écht niet een algemeen iets?! Nooit van bewust geweest!
Cool hoor; check mij blijkbaar Slavische (?) uitspraak-etymologie (voor zover dat bestaat :P) leren door jouw reis :P!

Veel plezier verder en rock on met de nieuwe feitjes!

Blackbird on

Yo helmi
Waar blijven de foto's met klompen?
Mocht je nog meer reisveranderingen maken, eind van het jaar zuid-amerika?

Have fun!
Blackbird

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: