Tegenstrijdigheden

• Heinlisenka's Profile
• About this blog
• Entry from Asuncion

Trip Start Feb 14, 2009 Previous
Entry Trip End Ongoing Next
Entry

  Asuncion, Paraguay
Friday, April 24, 2009

Iedereen krijgt een tweede kans om een eerste indruk te maken, en Paraguay greep deze met beide handen aan. Paraguay is niet de chaos van een Indicase stad (nou ja, Ciudad del Este misschien wel), maar een prachtig groen land, met merkwaardige extreem hoge rotspartijen, veel open velden en langs de wegen afwisselend stenen en houten huisjes, waarin de mensen hun eenvoudige landelijke leven leiden.
 
Geheel anders is Asuncion, de hoofdstad. Het is een stad van enorme tegenstrijdigheden. In de taxirit vanaf het busstation naar het hotel presenteert de stad zich aan ons. Er staan prachtige koloniale gebouwen, keurig onderhouden en mooi verlicht en we zien hele wijken met armoedig uitziende bouwvallen. Er rijden dikke Mercedessen en BMW´s rond, terwijl de rammelende bussen minstens 40 jaar oud zijn en evenals onze taxi die - dat durf ik te wedden - van ellende in elkaar gaat storten voordat we het hotel bereiken (die weddenschap zou ik overigens verloren hebben).
 
We zijn op weg naar een hotel met zwembad, omdat we, na twee volle dagen in de bus en nog eens 18 uur bussen in het vooruitzich naar de volgende halte, vinden dat we dat verdiend hebben. Bij stoplichten staan kinderen van misschien 10 jaar oud kunstjes te doen, autoramen te zemen of iets te verkopen om aan geld te komen. Naast onze taxi op de stoep ligt een meisje opgekruld te slapen zonder vader of moeder in de buurt. En dan voel je je zo kut, kan ik je zeggen. Wij hebben het nodig om in een hotel te slapen met een zwembad?!? Zou dit meisje familie zijn van het jongetje wat aan de overkant geld probeert te verdienen op dit late uur, of zou zij zielsalleen zonder eten, drinken, onderdak of liefde hier onder de ogen van iedereen aan het wegrotten zijn? Wat is het fucking oneerlijk verdeeld in deze wereld. Wat zouden haar stadgenoten denken die in hun dure villa´s in het oosten van de stad wonen en gezellig naar het centrum gaan om wat te drinken? Zien ze haar uberhaupt, of went het zo erg dat je er gewoon overheen kijkt? Zou het?
 
De omgeving van ons hotel is niet anders. De kamer is groot en licht, we hebben een tv en een douche met eigen boiler en het ontbijt is verrukelijk. Yoghurt met fruit, verse jus d´orange, appelkruimeltaart, geroosterd bruin (!) brood, kaas, ham, spek, leverkaas en roerbakeieren. Dit alles moet natuurlijk wel beschermd worden door bewakers met flinke revolvers aan hun riem. Buiten hetzelfde verhaal, om de paar honderd meter straat wel een politie agent, maar de straatverlichting werkt slecht en toch voel je je niet helemaal veilig. Over straat lopen kunnen we wel, geen idee of het verstandig is. Wat zullen wij rijk zijn in hun ogen. En dat zijn we ook. Weer die koloniale gebouwen, pracht en praal, aan keurig aangelegde parken. Maar als je goed kijkt zie je de ellende die zich in de parken afspeelt. Een paar tentdoeken als huis, waslijnen vol met babykleertjes, de grote plastic zakken vol met blikjes voor het statiegeld, mensen die in geen maanden een douche hebben gezien, die met elkaar praten of leeg voor zich uit staren. Hoe moet je hier in godsnaam mee omgaan? Wat kun je doen? Als de mensen van dit land er al niets aan doen, wie zijn wij dan? "$%@&! Soms kun je je zo machteloos voelen! Een diepe zucht. Het beste is waarschijnlijk om die beschermende muur weer om je heen te zetten, te bedenken dat deze mensen miscchien niet beter weten en best wel eens gelukkig zouden kunnen zijn. Wie weet...

Slideshow Share

Post your own travel photos for friends and family Pictures

Een kort busritje, maar 6 uur	Vreemde Paraguayaanse bergen	Pracht en praal	Asuncion: armoe, reclametent, historie, flat
Leven in een park

Previous Entry Next Entry