Dierentuin

Trip Start Feb 14, 2009
1
10
37
Trip End Ongoing


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
Casa Tekenika

Flag of Argentina  , Patagonia,
Sunday, March 1, 2009

De boottocht was errug koud, maar vooral heel erg gaaf. Voor de gelegenheid had ik Lisenka ingeruild voor Anatevka (zie foto), precies zoals Vin haar naam nog herinnerde tijdens onze ontmoeting op koninginnenacht 2007. Ons zeilschip was een ex-Franse oceaanzeiler van 15 meter lang en het weer was, zeker voor locale termen, prachtig. Ik denk met de wind erbij dat de gevoelstemperatuur niet zo heel erg veel onder nul lag (alles is relatief he). Op het eerste eiland, laten we het voor het gemak Groot Brittanie noemen, woonden twee volksstammen in volstrekte harmonie. Allereerst de Christelijke soort wannabe pinguins en daarnaast de Moslimse zeeleeuwen.  Om dit zo te houden, lieten ze geen mensen op het eiland toe en zeker geen onrustzaaiers als Wilders, groot gelijk. De wannabes geven altijd zon vertederend gevoel, echt grappig hoe ze heen en weer waggelen over het eiland, maar onze interesse ging toch iets meer uit naar de Moslims. Op een gegeven moment zak ik dat een vrouwelijke zeeleeuwin naar mij kijken, ze keek me recht in de ogen aan, en dus maakte ik in mijn beste Zeelands dialect een  hondenachtige brul naar haar.  Fantastisch die reactie: ze rechte zich op en met een gigantische brul die door merg en been heen ging liet ze me weten dat ik op moest rotten en dat ze heerlijk met haar twee vriendinnen tegen hun vent aan lag te slapen.  Ik krijg nog steeds een vette grijns op mijn gezicht en rillingen over mijn rug als ik er aan terug denk. Helemaal geweldig.

Op  het tweede eiland, genaamd Isla H, het meest zuiderlijke punt van Argentinie, kregen we een rondleiding over de flora en fauna en de inheemse bevolking die er vroeger leefde.  De Yaghan leefde hier tot zon 100 jaar geleden naakt in deze vrieskou. En zeer succesvol, ze hadden het al 7.000 jaar volgehouden totdat wij "beschaving" kwamen brengen, nu zijn ze uitgestorven.  Ze hadden een hele andere fysieke bouw, veel grotere longen, snellere vetverbrandingen en heel veel slimmigheden om hier te kunnen overleven. Erg indrukwekkend. Ook zeer memorabel is het aanpassingsvermogen van de natuur hier. Een bepaalde mossoort groeit 1 mm per jaar, niet te hard om de wortels te kunnen blijven beschermen en wij liepen tussen bollen van een dikke meter in doorsnee door. Deze exemplaren waren naar schatting 300-400 jaar oud. Heel gek idee.

s Avonds ging het niet zo lekker met Anatevka haar interne huishouding en dus ging ik in de taxi naar de afhaal-vegetarier (fantastisch eten) en realiseerde dat mijn Spaans al aardig begon te verbeteren. Een vertaling van Kid Rocks All Summer Long in het.... HUH! Dit is Nederlands. What de f*ck. Bijna 14.000 km van huis af en Nederlandse muziek op de radio. Kicke! Zelf bracht ik een bezoek aan de uber-meester barbeque koning van het dorp. Vanaf 12 uur s middag worden de doormidden gesneden lammen (sorry vegetariers) als grote X-en boven een houtskool  vuur gehangen en als je daar dan s avonds 8 uur later komt eten is het werkelijk fantastich zeg. Wat een GIGANTISCH lekker eten. Viva Argentina!

Het Parque Nacional de Tierra del Fuego mochten wij natuurlijk niet overslaan en dus gingen wij in een bus over de gravelwegen (asfalt ontbreekt) naar het park. Na een uurtje wandelen werden we bijna aangereden door twee Fuegan red vossen die over het paadje liepen. Bizar gaaf. Snel fototoestel gepakt, maar het mannetje liep rustig door en het vrouwtje na een flinke omweg, dus maar beperkt fotos kunnen nemen, maar de ervaring was fantastisch. Wij zijn wel allebei natuur-mensen denk ik. Verder hebben we wilde konijntjes, mussen (die overwinteren blijkbaar hier, heeft weinig nut, want is hetzelfde weer hier in de zomer als bij ons in de winter), havikjes, de enige echte Woody Woodpecker met zijn hele familie en hele grote roofvogels gezien. Jezus wat vliegen die beesten snel zeg. We hadden een plekje gevonden waar ze een stukje geroofd van de bbq hadden laten vallen en dus kwamen ze keer op keer over ons heen circelen om te kijken of ze het konden terug snaaien.  Moe en voldaan keerde we terug naar Calle Tekenika, op naar het volgend avontuur.
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: