Chaos, koeien & een hoop gestaar:Welcome to India!

• Hansenimke's Profile
• About this blog
• Entry from Rishikesh

Trip Start Sep 06, 2011 Previous
Entry Trip End Jun 06, 2012 Next
Entry

  Rishikesh, Uttarakhand, India
Sunday, October 9, 2011

Wij dachten slim te zijn door op de belangrijkste feestdag van Nepal het land te verlaten, zodat we niet vast zouden komen te zitten... Maar helaas, in onze eerste bestemming in India werd op 6 oktober Dasain ook groots gevierd waardoor er geen bussen naar toe reden. De mensen spreken hier helaas veel slechter en onverstaanbaarder Engels dan we hadden verwacht, waardoor het vrij lastig werd om juiste reisinformatie te krijgen. Uiteindelijk belandden we in een bus naar Bareilly, van waaruit we heel misschien een trein of andere bus verder zouden kunnen nemen. Dit bleek allemaal erg optimistisch, want het was inmiddels al halverwege de middag toen we daar aankwamen. Maar het reisleed was nog niet het ergste, we moesten vooral even slikken vanwege de Indiase staar-mentaliteit. Iedereen kijkt je ongegeneerd aan, ze kijken niet weg als je terugkijkt en glimlachen doen ze al evenmin. Zodra je even stilstaat, staan er direct 15 mensen om je heen: starend of zelfs foto's makend. De riksja van het busstation naar het treinstation probeerde deze enige toeristen in de wijde omgeving direct op te lichten door te beweren dat we 50 Rs. per persoon moesten betalen in plaats van de vooraf afgesproken 50 Rs. in totaal. De Indiase mannen in Bareilly weten inmiddels ook hoe een Westerse vrouw in zo'n situatie kan reageren: Imke griste het briefje van 100 uit handen van de chauffeur en we beenden stevig weg. Even later kwam de chauffeur toch met wisselgeld aangelopen... Trillend op onze benen van woede (of was het honger, want opnieuw zijn lunch en ontbijt er bij ingeschoten door gesloten winkels en restaurants) gingen we op zoek naar treinkaartjes. Naast het staren is een andere vervelende eigenschap van Indiers dat ze altijd proberen voor te dringen als je in de rij staat. Hans wist zich uiteindelijk tot het loket te wringen om er vervolgens achter te komen dat we naar treinkaartjes konden fluiten: trein zat vol voor de komende paar dagen. We besloten een hotel op te zoeken, waar we de starende blikken achter ons konden laten om de volgende ochtend de bus naar Haridwar te pakken. Terwijl we aan het bijkomen waren op onze kamer, belde de receptie: "Sir? What is your relationship? Are you married?" ... Ja, voor de rest van deze reis zijn wij 'getrouwd' om problemen te voorkomen, maar twee verschillende namen wekt toch argwaan.... En nee, het feestje is inmiddels al geweest, dit is onze 'huwelijksreis'  ;-)

Net als Zuid-Nepal lijkt India verdacht veel op Nederland: Althans, alles is Hollands plat en er wordt hier veel gefietst. De kwaliteit van de wegen is echter net zo slecht als aan de andere kant van de grens, dus de 9 uur durende reis van Bareilly naar Haridwar - een van de heilige steden van India - was weer enigszins traumatisch te noemen. We verwachtten in deze plaats de eerste toeristen te spotten, maar verder dan een heleboel Hindoe-pelgrims en koeien op straat kwamen we niet. In Haridwar beginnen de uitlopers van de Himalaya en hebben ze bovenop de berg een tempel gebouwd. Sommige pelgrims nemen de westerse kabelbaan de berg op, andere lopen al dan niet blootvoets naar boven. In de tempel zelf was het weer typisch Indiaas dringen en duwen. Bovendien doet het voor ons meer aan als business dan als religie: onvoorstelbaar veel winkeltjes met offergaven en ze vragen bij elk beeldje om een financiele bijdrage. 's Middags wandelden we langs de Ganges waar talloze bedevaartgangers zichzelf wassen in het heilige water. Een enkeling doet dit met religieuze toewijding, maar het merendeel spettert vrolijk in het rond waardoor het meer lijkt op een zwembad met kleine kinderen. Al wandelend werden we regelmatig op de foto gezet en als we stil gingen staan, verzamelden zich al gauw nieuwsgierige Indiers om ons heen. Het mooiste was echter toen we op een gegeven moment verder liepen en zo'n 20 jongeren als een troep ganzen achter ons aan bleven lopen. Toen we stil gingen staan en ons omdraaiden wisten ze niet waar ze moesten kijken. De volgende keer gaan we rondjes lopen, kijken wat er dan gebeurt :-p
's Avonds verzamelden honderden mensen zich op de trappen aan de Ganges om de dagelijkse vuurceremonie bij te wonen. Na bezwerend gezang en enkele rituelen laten mensen een bakje van bananenblad, gevuld met bloemen, wierook en een kaarsje te water. Helaas slaat 99% van de bakjes honderd meter verderop om door een stroomversnelling in de Ganges.

Inmiddels zitten we in Rishikesh, een hippie-oord aan de Ganges (op deze heilige rivier mag hier trouwens gewoon geraft worden) vol yogi's en mensen die op zoek naar zichzelf zijn. We genieten hier van enkele verplichte rustdagen bij gebrek aan treinmogelijkheden. Na zo'n 5 uur achter het internet hebben we de treinen voor de rest van onze reis door India vast weten te leggen, ook al bleek het zelfs lastig om bepaalde treinen te boeken voor over een maand (!). Inmiddels is ook de vlucht naar Thailand geregeld en zullen we op 7 november van Calcutta naar Bangkok vliegen. Maar zo ver is het nog lang niet, we gaan eerst India verder verkennen. We houden jullie op de hoogte!

PS. Hans zijn telefoon heeft weer bereik in India (waarschijnlijk voor de rest van onze reis....). Smsjes naar Imke's nummer worden als het goed is binnenkort (over een week of twee) doorgestuurd naar Hans' nummer.

Rishikesh hotels Slideshow Share

Post your own travel photos for friends and family More Pictures

Gedrang bij loketten op Indiaas treinstation	Gedrang in Indiase tempel	"Zwembad" Ganges	Drukte voor de vuurceremonie
Vuurceremonie	Bakjes met kaarsjes in het water	Bananenbakje mt kaars wordt te water gelaten	Strand aan de Ganges
Wiebelbrug over de Ganges

Previous Entry Next Entry