Relaxed of niet??!!!!

Trip Start Nov 29, 2005
1
25
27
Trip End Apr 28, 2006


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Uruguay  ,
Monday, April 10, 2006

¡Hola!

Geweldig.....het was ons gelukt om via internet een cabaña, huisje, te reserveren. Op zondagavond hadden we een bevestiging van de reservering in onze mailbox staan. De Esperanza, de cabaña, in Punta del Diablo zou de komende dagen voor ons zijn. Moesten we wel in Punta del Diablo met iemand bellen. Zij zou ons komen ophalen van het busstation en de weg naar het huisje wijzen. Oke, dat zou moeilijk worden...een telefoongesprek in het Spaans. Gewoon proberen.

Maandagochtend met de bus van Punta del Este naar Punta del Diablo. Punta del Diablo is een vissersdorp en heel klein. Na 3,5 uur hobbelen in de bus ontdekten wij dat Punta del Diablo echt een gat is. Een gat waar heel wat cabañas te huren zijn. Waar het in het hoogseizoen vast barstensvol met mensen zit maar waar in dit jaargetijde 0,0 te doen is. Daar waren wij heel erg blij mee.

Opdracht nummer 1 in het dorp was HET TELEFOONGESPREK. We zagen alleen maar een telefooncel waar een kaart gebruikt moet worden. Geen kaart in ons bezit dus maar het minisupermarktje binnen om te kijken of we eigenaar van een telefoonkaart konden worden. In het supermarktje werd van alles verkocht maar geen telefoonkaarten. Gelukkig werd ons wel meegedeeld waar we die dingen op de kop konden tikken. Straat uit, hoek om en daar waren telefooncellen waar met geld betaald kon worden. Oke, Marit-An de telefooncel in om contact te zoeken met een zekere mevrouw die ons de sleutel oftewel de llave zou kunnen bezorgen. De lijn was zwak, de mevrouw aan de andere kant van de lijn ratelde heel snel, kon geen Engels en was op dat moment niet in het dorp. Marit-An begreep dat ze om 17.00 uur bij het politiestation zou staan. Het was op dat moment pas 14.30 uur. Tja...we besloten daarom te wachten.

Vijf uur en geen mevrouw te zien. We zitten in Zuid-Amerika en alles kan hier ietsje langer duren dus we besloten te wachten tot 17.30 uur. Ondertussen hadden we al zo´n beetje alle inwoners van het dorp aan ons voorbij zien trekken. Half zes en nog niemand. Marit-An besloot daarom om nog eens te bellen. Eerst werd er gezegd dat het telefoonnummer niet bestond. Nog maar eens bellen. Voicemail. Nog een keer. Weer kreeg Marit-An te horen dat het nummer niet bestond. Vier keer scheeprecht misschien???? Nee dus, telefoon was uitgeschakeld maar er kon wel een bericht worden ingesproken.
Julius had intussen strak naast het politiebureau zitten wachten maar er was niemand met een sleutel verschenen. Met elkaar overleg gepleegd en besloten dat onze missie mislukt was. Blij dat we vooraf geen betalingen verricht hadden.

Op zoek dus naar een andere cabaña. Met veel lege huisjes en weinig toeristen, ongeveer 10, moest dat gaan lukken. Straat in en bij het eerste huisje waar het bordje te huur hing en er mensen in de tuin aan het werk waren maar eens geïnformeerd. In rap tempo werd er een heel verhaal aan ons gedaan. Uhhh...hier verstonden we niet veel van, een paar woorden. Punta del Diablo ligt tegen Brazilië aan. De mensen in Punta del Diablo spreken een dialect dat een mengsel van Spaans en Portugees is. Maar goed. De señor had inderdaad een huis te huur en wat voor een huis!!!! We hebben onze tijd in Punta del Diablo in een groot huis doorgebracht. Twee verdiepingen, beneden een tweepersoonsbed en boven een tweepersoonsbed plus 6 eenpersoonsbedden. We hebben alleen de benedenverdieping gebruikt. In principe hadden we elke dag een ander bed kunnen proberen.

Het huis had ook wat minpuntjes. We hadden een warme douche maar het was zoeken naar de straal. Het gasfornuis was aangesloten op een grote gastank. Halverwege onze eerste kooksessie ging die tank dus leeg en waren onze verhuurders net een dagje weg. Op een primitieve manier (pan in kranten en tijdje laten staan) het eten verder gekookt. Dan is het een voordeel dat er weinig variatie in ons dieet zit. Dan smaken zelfs halfrauwe groenten opeens erg lekker.

Hemelsbreed zaten we ongeveer 40 meter van de zee. We hadden elke dag dus een geweldig uitzicht! Ruwe zee, rotsen, vissersbootjes en een mooie blauwe hemel. In Punta del Diablo hebben we echt maar heel weinig gedaan. Lekker langs het strand gelopen. De stranden waren lekker leeg. Op duizenden dode kevers na dan. Het hele dorp lag bezaaid met dode kevers. Keverplaag heet dat.

Langs de stranden gelopen, beetje gelezen, nog meer gelezen, uit eten geweest, in een plaatselijk eettentje dronken geworden (Julius), veel geslapen en in het gras gezeten. Heerlijk relaxed maar na een paar dagen begon het weer te kriebelen. Huisje opgeruimd en de bus naar Montevideo gepakt.

Montevideo, hoofdstad van Uruguay. Volgens de Lonely Planet de meest relaxte hoofdstad van Zuid-Amerika. Volgens diezelfde LOnely Planet en volgens het ministerie van tourisme een stad met een mooi oud centrum, de Ciudad Viejo. Volgens ons is het centrum inderdaad oud. Volgens ons moet je de mooie oude gebouwen met een vergrootglas zoeken. Volgens ons staan er in het oude centrum grote lelijke jaren 60 en 70 flats. Volgens ons zijn de oude koloniale panden rijp voor de sloop. Volgens ons is het oude centrum niet echt meer te redden. Volgens ons kan je in bepaalde delen van de stad beter alleen met daglicht lopen. Volgens ons voelden wij ons met daglicht ook niet zo fijn in die delen. Volgens de meneer van het hotel kan je ook maar beter alleen met daglicht bepaalde delen van de oude stad betreden. Volgens ons hebben de meneren van de bewaking in de supermarkt toch echt kogelvrije vesten aan. Volgens ons verkoopt de winkel om de hoek van het hotel ninjasterren en steekmessen.Volgens ons zitten er naast ons hotel sextenten. Volgens ons gaan er ´s nachts veel alarmen af. Volgens ons zitten we ook niet in de meest denderende buurt. Kortom wij vinden Montevideo niet zo relaxed. Het centrum dan. We hebben vandaag een heel stuk langs de zee gelopen. In het hotel kregen we te horen dat we eerst 10 minuten de hoofdweg moesten volgen voordat we konden afslaan naar zee. De zijstraten die we op de eerste 10 minuten tegenkwamen waren namelijk niet van het beste soort. Het gedeelte wat we langs de zee gelopen hebben en de buurt waar we later doorliepen was inderdaad redelijk relaxed.

Montevideo, wij hebben 3 dagen voor deze stad uitgetrokken. Ons advies: aan 1 dag heb je genoeg. Kom hier zeker niet in het weekend. Dan is er gewoon geen reet te doen. We hebben zaterdag uitgebreid over een antiekmarktje gelopen, door de oude stad gezworven, een museum bezocht en een hele lange siesta gehouden. Gisteren hebben we uitgebreid geinternet en vandaag dus lekker langs de zee gewandeld. Inmiddels hebben we het hier wel gezien. Morgen gaan we richting Colonia. Over Colonia wordt geschreven dat het een mooie stad is met een mooi oud centrum. Colonia del Sacramento is Unesco Wereld Erfgoed. We hebben er dus alle vertrouwen in dat het tussen Colonia en ons wel goed komt.

Saludos y suerte,

Julius y Marit-An
Report as Spam

Comments

f_hesselink
f_hesselink on

Aloah wereldreizigers!
Beste Marit-An en Julius,

Wat een avonturen!! Is het een idee om zelf een boek uit te geven met tips voor de reizigers in Zuid-Amerika? Erg grappig, voor jullie minder leuk, om te lezen dat Montevideo volledig voldeed aan de gegeven beschrijving van de Lonely Planet....NOT!!

Wat zal dat wennen zijn in ons kikkerlandje straks als al die mensen je zomaar ineens verstaan!. En dat er een volle straal warm water uit de douche komt. Dat de treinen hoogstens een paar keer per jaar maar liefst 5 tot 30 minuten vertraging hebben. Maar gelukkig kun Julius ook gewoon in Zwolle de kroeg binnenlopen en dan weer rollend verlaten ;o).

En wat een geweldige foto van jullie eend! Die heeft ook heel wat te vertellen als hij mee terug komt.

Geniet nog lekker even van jullie superreis!

Groeten vanuit het bruisende swingende Hoogeveen...haha,
Frank

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: