Krakende ijsblokjes

Trip Start Nov 29, 2005
1
19
27
Trip End Apr 28, 2006


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Argentina  ,
Thursday, March 16, 2006

Buenos dias a todos!

Zoals jullie kunnen lezen....we hebben de vlucht met Aerolinas Argentinas overleefd. Vanuit het hostel zijn we naar het vliegveld gelopen. Was een wandeltochtje van een half uur. De zon scheen fel en met onze winddichte jacks kwamen we bezweet bij het vliegveld(je) aan. Tijdens onze wandeltocht hebben we nog een laatste keer met bewondering naar het prachtige landschap gekeken. Ushuaia was heerlijk. Eindelijk eens een stad waarbij we veel vanuit de stad konden ondernemen zonder eerst uren in een bus te moeten zitten. Daarbij de mooie omgeving en de heerlijke frisse lucht. We hebben genoten!

Op het vliegveld kregen we te horen dat onze vlucht een vertraging van twee uur had. Beetje wachten en lezen. Tegen vier uur gingen we de lucht in. Naast ons een irritant oud wijf. Ze zat op de plek van Julius, een mooie plek bij het raam. Zij zat al op die plek toen wij aankwamen lopen. Negeerde ons volledig toen wij gingen zitten. Nouja, als zij zo graag bij het raam wil zitten...het ging immers maar om een vlucht van een uurtje. Gaat dat mens van alles doen behalve uit het raam kijken. Zucht...hadden we haar maar op haar eigen plek gewezen. Het vliegtuig stond nauwelijks aan de grond en mevrouw moest er direct uit. Dat wilde niet. Ten eerste mochten we de riemen nog niet los gooien. Er is er altijd een in het vliegtuig die wacht op teken riemen los...juist Marit-An. Daarnaast stond het hele gangpad al vol en zaten we achterin het vliegtuig. Het mens kon gewoon geen kant op. Toen wij aangaven dat we nog bleven zitten, wij konden namelijk geen kant op want er stond al een rij, werd ze pissig. Tja...moet je maar aan het gangpad gaan zitten...haha Zo dat was onze frustratie.

Een maal buiten werden we op een totaal ander landschap getrakteerd dan we de laatste tijd gezien hebben. Het landschap iet er dor uit, woestijnachtig. Met veel bergen waar niet veel op groeit, af en toe een struikgewasje. Bergen die aan erosie onderhevig zijn. Er liggen rotsblokken en stukken puin op de hellingen. Het is hier in El Calafate tot nu toe kouder geweest dan in Ushuaia.

Gisteren zijn we naar de Perito Moreno geweest. Een grote gletsjer en een van de weinige in de wereld die nog groeit. Het is ook de reden waarom El Calafate bestaat. Iedereen die hier komt gaat naar het Park Los Glaciares, daar bevind de gletsjer zich. Naast Perito Moreno zijn er nog meer gletsjers maar die zijn minder interessant. Waarom??? Nou, de Perito Moreno is er actief en de anderen niet. Wat bedoelen we met actief??? Daarmee bedoelen wij dat er vrij regelmatig groote ijsblokken van de gletsjer afvallen. De gletsjer groeit en je kan hem dan ook echt horen kraken.

In het park is een looppad aangelegd. Vanuit dat pad kan je het punt waar de gletsjer in het water eindigd zien. De Perito Moreno is op dat punt over de volle breedte ongeveer 200 meter breed en 40 meter hoog (volgens Julius en volgens Marit-An is die gewoon supergroot).

De afgelopen week is de Perito Moreno 24 uur per dag op tv geweest. We hadden daarom zoŽn vermoeden dat er dan wel iets bijzonders moest gaan plaatsvinden. Uit de beelden op tv maakten wij op dat er een enorme ijsbrug op instorten stond. Die brug bevond zich tussen twee gedeeltes van de gletsjer. Onze hospita deelde mee dat de brug de nacht voor onze aankomst in El Calafate ingestort is. Niemand heeft de brug kunnen zien instorten. Žs Avonds is het park namelijk dicht.

Wij hebben 5,5 uur naar de gletsjer gekeken. Nee, we zijn geen gletsjerfans geworden dat we er zo lang rondgehangen hebben. De bus ging gewoon niet eerder terug. Voordeel van uren bij deze gletsjer doorbrengen was dat wij enorm veel ijsblokken naar beneden hebben zien vallen. Sommige ijsblokken leken heel klein. Maar moeten toch een redelijke afmeting gehad hebben. Die kleine stukjes maakten namelijk behoorlijk wat lawaai op het moment dat ze in het water vielen. Zodra er weer een stuk ging vallen hoorden we eerst veel gekraak of een knal gevolgd door een enorme plons. We hebben ook een stuk van (volgens Julius dus) 40 meter hoog in het water zien storten. Dat gaat gepaard met heel veel gekraak en een vloedgolf in het water. Op het moment dat een stuk ijs zich van de gletsjer losmaakt lijkt het geluid wel op het knallen van vuurwerk met nieuwjaar. Immens veel ijsgeweld wat prachtig is om te zien. De uren zijn dan ook omgevlogen en de fotorolletjes (ja..die ouderwetse dingen gebruiken we ook nog) vlogen erdoor heen. Het laatste uur begonnen we ons iets te vervelen maar werden we getrakteerd op twee condors die ongelooflijk dichtbij langskwamen vliegen. We konden de kop van die beesten perfect zien, tekening en ogen. Geweldig! Dat maakte het laatste uur wachten helemaal goed.

Hebben we de heen weg genoten van het landschap, de vele roofvogels en de lucht met mooie blauwtinten, op de terugweg hebben we diep liggen slapen. Compleet kapot van 5,5 uur staren naar een groot ijsblok.

Afgelopen twee nachten hebben we een cabańa tot onze beschikking gehad. Dat is een klein huisje, zoŽn vakantiehuisje. We vroegen naar een tweepersoonskamer. Omdat het hostel volzat mochten we in het huisje. Heerlijk! Hebben ons eigen prutje kunnen koken. Geweldig dat dat weer mogelijk was. In Ushuaia hebben we dat ook kunnen doen. Iedere keer kijken we wel uit naar plekken waar we zelf kunnen koken maar vaak blijkt dat je er alleen een boterham mag smeren, water mag koken voor thee en koffie of dat er eigenlijk helemaal geen kookgelegenheid voor gasten is. Om eerlijk te zijn hebben we het af en toe wel gehad met het eten hier. De keus is errug maar dan ook errug beperkt. Vlees, pizza of pasta en dat is het wel. We zijn al dolblij wanneer we een keer vis kunnen eten. Marit-An heeft op eerdere reizen nog niet meegemaakt dat de keus zo eenzijdig is. We hadden het al wel gelezen in reisboeken maar het is dus echt waar. Het eten in Chilie en Argentinie kan op een gegeven moment doodsaai worden. Dus hoera voor ons eigen prutje. Dat werd een groot improvisatietrukje maar we kunnen nu wel zeggen dat in een sausje best smeerkaas in plaats van roomkaas gebruikt kan worden.

Vandaag kachelen we verder naar Puerto Deseado. Vanochtend onze bagage gestald bij het busstation en nu proberen we onze tijd tot vertrek te overbruggen met internet, eten en wat shoppen. Als het goed is beginnen we vanmiddag om 16.00 uur aan een bustochtje van zoŽn 19 uur.

Hasta luego!

Julius en Marit-An
Report as Spam

Comments

zandink
zandink on

Tussen de luiers door gelezen
Hallo,

Ik heb jullie reisverslagen weer met plezier bijgelezen. Ben de afgelopen periode te druk geweest met luiers verschonen om relax t kunnen zitten
Alles gaat goed (we spreken na nu ruim 3 weken) bijna over een ritme.

grasias para un cartas (meer kan ik niet uit het ANWB boekje halen).

Saludos Berjan, Sandra, Simone en Marit

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: