Into the wild

Trip Start Feb 19, 2012
1
2
4
Trip End Aug 19, 2012


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Chile  ,
Tuesday, March 13, 2012

Lastig hoor beginnen aan zo'n blog. Elke keer schuift het weer op, doordat er altijd wel wat te beleven is in of buiten casa Suecia. Nu mis ik mijn whatsapp wel (NLe telefoon is gestolen), want daarmee kan je zo lekker makkelijk tussendoor nog even babbelen met het thuisfront. Maar hopelijk krijg ik met behulp van de verzekering snel geld voor een nieuwe!

Ik zal beginnen waar mijn laatste blog eindigde, de nacht voordat ik vertrok naar het Zuiden van Chili, Patagonië. Die blog was ergens midden in de nacht klaar, zo laat dat er tijdens het uploaden alweer een paar huisgenoten thuiskwamen van een feestje, die me verbaasd aankeken, omdat ik rond dat uur nog achter mijn laptop in de huiskamer zat. Na een vrij kort nachtje mocht ik weer opstaan om mijn vliegtuig naar Punta Arenas te pakken, om daar 8 dagen te gaan genieten van de meest waanzinnige natuur die ik ooit gezien heb!

Na een vlucht van ongeveer 4 uur inclusief 1 tussenstop (jep, een binnenlandse vlucht van bijna 4 uur!), kwam ik aan in 15 tot 20 graden. Toch weer even wennen als je net uit 30 graden komt. Bij het vliegveld moest ik een transfer pakken om in het centrum te komen van Punta Arenas te komen. In de transfer zat er voor mij een meisje te praten met een Chileen, en toen ik wat beter luisterde klonk dat toch wel erg Nederlands-Spaans. Dus maar in mijn beste Spaans gevraagd of ze toevallig ook uit Nederland kwam. En ja hoor, goeie gok! We raakten natuurlijk aan de praat over onze plannen in Patagonië, en daaruit bleek dat we wel ongeveer hetzelfde wilden gaan doen. Dus besloten we in ieder geval even rond de tafel te gaan zitten om te kijken of er het één en ander te combineren viel. Ik had nog niet echt gekeken waar mijn hostel precies zat en hoe ook alweer heette, ik dacht; ik stap gewoon uit in het centrum, dan doe ik meteen even een tourtje Punta Arenas, terwijl ik naar mijn hostel loop. Maar aangezien ik samen met Sanne plannen wilde gaan maken voor de komende week stapte ik uit bij haar hostel. Eenmaal in het hostel moest Sanne zich aanmelden bij de hostel-eigenaresse, die een lijst met reserveringen voor haar neus had liggen. Toen ik daar wat beter op keek zag ik ineens mijn eigen naam voorbij flitsen, haha, we zaten dus ook nog in hetzelfde hostel! Wel lekker makkelijk met plannen. Het was inmiddels rond het einde van de middag, dus we besloten om richting centrum te gaan om even rond te kijken, de bus te boeken naar Puerto Natales (wat het dichtsbij National park Torres del Paine is) te zoeken naar tourist info en om een lekker maaltijdje te scoren. Onder het genot van die maaltijd besloten we om gewoon de hele week samen te reizen, aangezien onze plannen wel heel erg overeenkwamen, en het zeker met de hike in Torres del Paine wel makkelijk zou zijn om spullen te kunnen delen. De eerste indruk van de stad was die van verlatenheid, en het snappen waarom dit deel van Chili ook wel het einde van de wereld genoemd wordt.

Onze eerste echte dag, zondag, vertrokken we met de boot (2u varen) naar Tierra del Fuego, Vuurland in het Nederlands. Vuurland is een eilandengroep in Chili en Argentinië, die samen het meest Zuidelijke deel van Zuid-Amerika vormt. Het meest zuidelijke puntje hiervan is Kaap Hoorn (niet Ushuaia, dat is de meest Zuidelijk bewoonde stad van Z-A), en jawel gesticht door een Nederlander en een Belg van Nederlandse afkomst :) Zover zijn wij niet geweest, want Vuurland is groot. Wij hebben onze dag besteed in Porvenir, een klein dorpje, waar het nog meer aan doet alsof je op het einde van de wereld loopt. Het dorpje lijkt totaal verlaten, terwijl dit niet zo is en de omgeving is kaal, maar toch imponerend. Tijdens onze wandeling hebben we onze eerste Guanaco in het wild gespot, een soort Lama-achtig beest, waarvoor ik blij was met mijn nieuwe zoom-lens! Later hoorden we van twee Chileense meiden dat we op de heenweg een paar dolfijnen gemist hadden die voor de boot langs waren gesprongen; wij zaten helaas achter... Op de terugweg werd dit nog wel een beetje goed gemaakt door een zeehond, die met zijn hoofd boven het water uitstak.

De tweede dag beloofde echt een bijzondere te worden. We gingen namelijk naar Isla Magdalena, opnieuw een boottrip van 2u, naar een eiland waar een volledige pinguïn kolonie leeft in de zomermaanden. Wat inhoudt dat er een paar duizend pinguïns rond waggelen, van groot tot klein! Echt heel bijzonder, en alleen maar te omschrijven door de foto's te bekijken! Die dag werden we gejoind door Vicente, een Chileen die in Patagonië op vakantie was, echt een top-gozer, goeie humor en had al veel van de wereld gezien, dus leuke verhalen. Voordat we naar Isla Magdalena gingen zijn we op een begraafplaats geweest in Punta Arenas, niet de meest voor de hand liggende plek om als toerist naar toe te gaan. Maar dit was een nogal bijzondere cementerio, zoals ze het hier noemen. Er is namelijk nogal duidelijk het verschil te zien tussen de verschillende klassen aanwezig in Chili. Sommige graven zijn heel sober, anderen hebben zo'n beetje hele mausoleums laten bouwen! Er is ook een graf aanwezig van een onbekende Indiaan waar mensen wensen kunnen doen als ze een offer brengen. Bij veel mensen is hun wens in vervulling gegaan, daarom wordt dit nu nog steeds vaak gedaan, maar of dit door magische/hogere krachten komt, of gewoon door de eigen wilskracht van onszelf, dat zullen we natuurlijk nooit weten. Na de begraafplaats hadden we nog tijd om even een tax-free shopping center in te duiken. Deze shopping centra staan er een paar verspreid door Chili, gebouwd om de economie in minder florerende gebieden een impuls te geven. Dat lijkt te werken, want het was er behoorlijk druk, terwijl het een gewone maandag was. Ik ben er ook geslaagd met inkopen, want ik heb er mijn grote backpack gekocht, voor 35 euro! Daar waar dat in NL minimaal 90 zou zijn, jep sommige dingen zijn wel goedkoop in Chili. Waarschijnlijk is het geen topkwaliteit, maar hij zat goed en heeft de hike in Torres del Paine goed overleefd!

Dinsdagochtend vertrokken we vroeg naar Puerto Natales, dichtsbijzijnde stadje van Torres del Paine, voor 80% levend op toerisme dus. Hier hebben we een hele goeie infosessie gehad over de do's and dont's in het park, en samen met een ervaren hiker onze route uitgestippeld. Met deze informatie zijn we al onze spullen gaan huren en kopen: matje, tent, slaapzak, kookgerei, eten, fleece, en nog wat los gerei. En al deze spullen zorgden er al gauw voor dat we meer dan 10 kilo pp mee mochten zeulen op onze hike. We konden het ook huren in het park, maar dat was uiteraard veel duurder. En alles zelf bij je hebben om 's avonds je tentje op te kunnen zetten en eten te kunnen koken geeft pas echt de complete experience! De volgende dag vertrokken we vroeg met onze backpacks in de bus naar het nationaal park Torres del Paine, opnieuw een rit van 2u, de afstanden in Chili zijn allemaal gigantisch. Op het kaartje hiernaast zie je het park. De route die door de meeste mensen wordt gedaan het de W-track , op het kaartje zie je waarom. Deze track duurt officieel 5 dagen, maar wij als sterke Dutchies, hebben hem bijna helemaal gedaan in 3 dagen, vanwege de beperkte tijd, maar het wel super graag willen zien van alles! En het was het waard! We gingen eerst met een Catamaran naar de west-kant van het park, daar zijn we omhoog gegaan richting Gletsjer Grey, gelukkig nog even zonder backpack, want we moesten dezelfde weg weer terug die dag, dus konden we de tassen in een refugio achterlaten. Boven bij de gletsjer hebben we genoten van één van de mooiste uitzichten die we ooit hebben gezien! Een enorme gletsjer uitmondend in een meer, drijvende ijsschotsen eromheen, en onderweg ernaartoe Alaska/Canada aandoende omgevingen. Helaas was op dit deel van de route een hoop verbrand, door een toerist die onzorgvuldig om is gegaan met vuur in December. Maar toch had ik ook dat niet willen missen, het is apart contrast met zoveel mooie natuur, en de kale verbrandde plekken. Weer terug beneden moesten we dan toch aan ons eerste stuk beginnen met backpack, ongeveer 3u hiken, tot het midden van de W-vorm. Daar zetten we ons tentje op in de gratis campamiento Italiano. Toen we daarmee klaar waren was het al rond 19u, maar we wilden ook in het middelste deel nog even naar boven, om onze 2e gletsjer van de dag te zien. Deze was weer heel anders, omdat hij niet uitmondde in een meer, en echt tegen een berghelling lag. We zijn hier niet helemaal naar boven gegaan, omdat de zon inmiddels begon te zakken. Toen we weer bij de camping waren raakten we aan de praat met een Duitse en een Canadees, deze kwamen beide van de andere kant van de W. We vertelden hun over ons plan om de volgende dag naar campamiento Las Torres te hiken, een route van rond de 9u op het kaartje. Hier wilden we slapen zodat we de volgende morgen dichtbij de Torres (3 torens van bergen, daar komt de naam van het park vandaan) zouden zijn en de zonsopgang daar zouden kunnen zien. Ze verklaarden ons een beetje voor gek, en zeiden dat we dat niet zouden halen, vanwege onze zware backpacks, die we de hele dag zouden moeten dragen, en de vele steile stukken naar de camping aldaar. Dit was wel even jammer om te horen, maar gaf ons eigenlijk nog meer kracht om er vol tegenaan te gaan de volgende dag. Het koken van onze vezelrijke pasta gebeurde inmiddels in het donker, met een lampje op ons hoofd, leuk om mee te maken. Het water om te koken en te drinken onderweg werd overigens allemaal door onszelf getapt uit watervallen en stromende beekjes, want een watervoorziening is uiteraard niet aanwezig. Dat water was dus supervers gletsjerwater, echt heerlijk, nog nooit zulk puur water op! We wilden dag 2 vroeg beginnen, omdat we een lange dag te gaan hadden. Dus onze wekker liep af rond half 7, ons niet realiserend dat de zon nog niet op was gekomen zo vroeg, dus toen hebben we ons toch nog maar een keer omgedraaid in de inmiddels behoorlijk koude tent. Gelukkig was bij ons allebei niks meer te merken van de pijn in onze rug die we na de eerste dag toch al hadden, ondanks dat we maar 2-3u met onze backpacks hebben gelopen. Ons ontbijt bestond uit melkpoeder met water en een goed gevulde muesli, eigenlijk best een prima ontbijtje. Daarnaast heb ik nog wat koude spaghetti van de avond ervoor op, omdat we dat anders weer mee moesten nemen, want in het park geldt: alles wat je meeneemt in het park, moet je ook weer mee terug nemen, aangezien er natuurlijk geen vuilophaaldienst is in zo'n afgelegen gebied ;) Dus met een goeie bodem begonnen we aan onze langste en zwaarste dag, wat dat betreft hebben we het wel goed opgebouwd; dag 1 lang, maar weinig met backpack, dag 2 de hele dag knallen met backpack met veel steile stukken, dag 3 alleen maar afdalen voor iets meer dan een halve dag. Maar oké, over dag 2, het grootste stuk liepen we langs een meer en was medium stijgen en dalen continu. Na een uur of 4 lopen waren we ongeveer op de helft, onze rug voelden we al niet normaal veel. We hadden tot dan toe alleen maar korte pauzes genomen om even wat te drinken of wat suikers naar binnen te krijgen, want we waren gewaarschuwd dat als je je backpack eenmaal af doet je absoluut geen zin meer hebt om hem weer om te doen. Na die 4u hebben we een wat grotere pauze genomen en wat broodjes gegeten, zodat we weer met volle kracht vooruit konden. Iets meer dan een uur later waren we aan de rechter poot van de W-vorm, dat betekende dat het vanaf daar stijl omhoog zou gaan, en stijl was het, zeker na al 5u stevig doorlopen met die backpack. Maar het uitzicht was prachtig, achter ons keken we een vallei in, en naast ons stroomde een grote waterval. Halverwege de rechterkant van de W was ook een camping (degene voor die van ons einddoel), daar besloten we even een echt grote pauze te nemen. We hebben toen een lekker zout soepje gemaakt met veel spaghetti, want we waren allebei redelijk kapot. Elke beweging die we maakten konden we voelen in onze spieren. Gelukkig kregen we van een stel Noren te horen dat het laatste stuk omhoog naar Campamiento Las Torres minder zwaar was dan wat we net achter de rug hadden, dus dat gaf ons weer even een boost! Rond 16u vertrokken we daarnaartoe om minder dan een uur later (! op de kaart stond 1,5u) al aan te komen! Dat was even een hele fijne meevaller, en dat betekende ook nog dat we in het licht konden koken. Het weer was inmiddels wel wat minder geworden, de eerste dag was stralend mooi, de tweede dag bewolkt, en aan het einde hiervan begon het te regenen. Vandaar dat we besloten om lekker vroeg de tent in te duiken, en na wat muziek geluisterd te hebben zijn we gaan pitten. De volgende ochtend zouden we namelijk misschien vroeg (5.30u) op gaan staan, zodat we de zonsopgang bij de Torres konden gaan bekijken, maar alleen als het niet regende. Toen we de volgende morgen wakker werden regende het echter nog steeds. Dus geen zonsopgang voor ons, want met regen zouden de Torres toch in de wolken zitten. Rond 8u zijn we uiteindelijk wel gaan lopen, en het weer werd toen steeds een beetje beter. Toen we boven aan kwamen zaten alleen de uiterste puntjes van de Torres nog in de wolken en zelfs de zon kwam er af en toe tussendoor. Na een tijd genoten te hebben van één van de hoogtepunten (letterlijk en figuurlijk) van het park zijn we terug naar beneden gegaan. Toen werd het weer eigenlijk meteen weer slechter, dus we hadden ongelofelijk veel mazzel met onze timing om daar te zijn. Onze tent moesten we uiteindelijk zeiknat inpakken, en de rest van de trip naar beneden de vallei in was ook voor het grootste deel met regen. Maar hoe dichter we bij ons eindpunt kwamen, hoe mooier het weer werd! Eenmaal beneden scheen de zon weer net zo hard als op de eerste dag, en aangezien we nog best wel wat uurtjes over hadden voordat de bus ons weer op zou halen, besloten we om de tent en onze kleding maar meteen te laten drogen op een grasveldje. Dat bleek een goeie beslissing, want tegen de tijd dat de bus ons op kwam halen was alles weer perfect droog! De bus reed ons terug naar Puerto Natales, waar we rond 22u 's avonds aankwamen, geen zin meer om ook maar iets te doen, dus hebben we alleen maar een lekker vers gemaakt pizza'tje gegeten en een grote fles bier gedeeld in een backpackers hostel vlakbij.

Zaterdag ochtend moesten we al onze spullen terug brengen bij het verhuur bedrijfje, en aangifte doen van mijn gestolen telefoon (gestolen in ons hostel, terwijl we in Torres del Paine waren, en we dachten dat onze spullen achter slot en grendel lagen). Dat ging eigenlijk verrassend makkelijk, ik denk dat we daar hooguit 20min voor nodig hebben gehad, waarschijnlijk sneller dan in NL! Om 2u ging onze bus terug naar Punta Arenas, de plaats waar ons vliegtuig zondag middag vandaan zou vertrekken. Daar zijn we 's avonds uit eten geweest, want we wilden onszelf even verwennen na de zware hike. Ons doel, het proeven van de lokaal bekende kings crab. Uiteindelijk bleek deze bij de lunch opgegaan te zijn, dus dat was even balen, maar ons alternatieve visgerecht maakte dit eigenlijk wel goed, erg lekker na drie dagen heel basic eten. De volgende dag hadden we nog tot 2u om Punta Arenas te verkennen. We zijn in die tijd naar een museum geweest, een huis van een beroemde familie volledig ingericht zoals er ongeveer 200 jaar geleden geleefd werd. En daarna zijn we nog naar een bekend uitzichtpunt geweest, waarvandaan je heel de stad kon overzien, en waar wegwijzers stonden met afstanden naar allerlei bekende plaatsen wereldwijd. Een rustig einde van een super week in Patagonië! Momenteel zijn er hevige overstromingen in Punta Arenas zoals je op de foto hiernaast kunt zien, dus we hebben echt enorm veel mazzel gehad!

De maandag erna was het zover dat ik ook aan de studie moest. Mijn rooster heeft voornamelijk lessen in de late middag en avond, en vrijdags ben ik vrij. Dat heeft als voordeel dat ik overdag al het Spaanse lesmateriaal door kan ploeteren, of uit kan slapen van een feestje van de avond ervoor. Maar als nadeel dat ik altijd laat thuis ben, op z'n vroegst om 20.15, op z'n laatst om 22u, waardoor ik op de 4 dagen dat ik les wel is gezamenlijke maaltijden zal gaan missen. Maarja, elk voordeel heb z'n nadeel. De lessen zelf zijn heel verschillend: geschiedenis van Chili, Chileens gebrabbel, moeilijk te volgen - Ontwikkelings economie, interessant, met powerpoint, dus makkelijker te begrijpen - Organizational Behavior, in het Engels, dus top! - En een vak over de opkomende macht van China, opnieuw Chileens gebrabbel, en lastig te volgen. Maar overall ben ik tevreden, en ik ga proberen om hard te werken aan mijn Spaans!

In die eerste collegeweek heb ik ook eindelijk de aanvraagprocedure voor mijn Chileense identiteitspas goed doorlopen. Het heeft me weer even een halve dag gekost, maar als het goed is moet ik hem 19 Maart op kunnen halen. Daarmee kan ik dan een schoolpas aanvragen, en met die schoolpas kan ik een studenten OV pas aanvragen (levertijd 6 weken!), waardoor ik veel goedkoper met de bus en metro kan reizen. En daarnaast ben ik ook voor het eerst echt uit geweest in een Chileense club, Alto Barcelona. Echt een hele goeie sfeer hing er, en het was extra tof omdat de club zich in een parkeergarage op de 4e verdieping bevond, leuk om mee te maken dit soort dingen!

Dit was het weer even voor nu, het is denk ik al tijdrovend genoeg om dit hele verhaal door te spitten. Maar na komend weekend zit er vast weer een blog aan te komen, want afgelopen weekend ben ik met een hele groep naar Valparaíso en Viña del Mar geweest, 2 kustplaatsen op 2u reizen van Santiago vandaan. En aankomend weekend (donderdag-zondag :) ) gaan we met een groep dames (lucky me) naar Pucon, zo'n 10u reizen met de nachtbus. Pucon staat voornamelijk bekend om zijn vulkaan die te beklimmen is als het weer een beetje meezit, dus dat hoop ik uiteraard te gaan doen! En daarnaast is er nog een national park in de buurt en kun je er allerlei andere avontuurlijke activiteiten ondernemen. Ik ben benieuwd wat we daar weer allemaal gaan beleven, vast genoeg om de volgende blog weer goed te vullen!
Hasta luego en bedankt voor al jullie berichtjes, erg leuk om te lezen allemaal, dus blijf dat vooral doen ;)
Slideshow Report as Spam

Post your own travel photos for friends and family More Pictures

Comments

on

Hoi Floris, het is niet alleen mooie natuur wat je daar tegenkomt, zie en lees ik. Wat een fantastisch ervaringen doe je daar allemaal op. Mooie foto's van de omgeving. Heb je een beetje de kunst afgekeken van je broer?

Pas wel goed op jezelf met al die avontuurlijke trektochten. Ik blijf je volgen.

florisjanssen
florisjanssen on

Tsja het fotograferen zit toch een beetje in de familie, dus ik probeer m'n best te doen, maar zo goed als papa en Tom is het (nog) niet.
Oppassen zal ik zeker doen, ik wil jullie allemaal graag over een half jaar weer terug zien natuurlijk!

Frenk on

Hi Floris!

Dat was een gave hike zeg! Prachtige foto's. Als ik als recruiter je blog zou lezen, dan was het wel duidelijk dat je een doorzetter bent:) Ideaal dat je Sanne bent tegengekomen en jullie de mogelijkheid hadden om samen te reizen.
Het rooster is ook wel fijn, denk ik. Je zult 's morgens vast en zeker de lessen voorbereiden.. ;) Wel relaxt dat één vak in ieder geval in het Engels is:)
Ik denk niet meer dat ik je blogs ga lezen, krijg er teveel heimwee van:)
Ik spreek je snel weer! Enjoy buddy!

florisjanssen
florisjanssen on

Hee Frenkie!

Zeker weten, mooiste omgeving waar ik ooit ben geweest! Haha, dat is goed om te horen, denk dat ik de blog maar in m'n CV opneem dan, hehe ;)
Dat is de bedoeling inderdaad :p En dat Engelse vak is inderdaad echt mijn redding, 4 vakken in het Chileens had ik niet getrokken met alles wat ik hier wil zien en doen...
Ai, het spijt me voor dat, mocht je toch nog een top-baan vinden, dan ben je altijd welkom om te joinen aan het eind van het semester ;)

Cheers my friend!

Oma on

Lieve Floris,
Wat 'n enorme belevenissen,daar in verweggiestan!!
Vind het wel heel leuk en interesant,om zo met al je wel en helaas ook wee,
op de hoogte te blijven.
Hoop en wens,dat alles zo goed mag blijven gaan met jou en al je vrienden,
waaronder ook veel vriendinnen begrijp ik,vast leuk en gezellig!!!!
Wij gaan a.s. weer naar de camping,hopelijk genieten van veel mooi weer,
en gezellige dingen.
Veel liefs en 'n dikke knuffel van mij,en veel H.Gr.van Adriaan.

florisjanssen
florisjanssen on

Dankuwel voor jullie lieve berichtje oma en Adriaan!
Ook altijd leuk om jullie reacties op de blog te lezen!
Ik wens jullie heel veel plezier op de camping, maar dat gaat vast goed komen met het geweldige weer wat jullie de laatste tijd hebben in Nederland!
Groetjes en een dikke knuffel terug,
Floris

Vaders on

Nou dit zijn nog is bergen. Doorzetter he. Zit zeker ook in de familie net zoals bergen beklimmen. Ben wel verbaasd. Wandelen in de bergen is erg lang niet echt je hobby geweest. Leuk dat dat veranderd is. Dat wordt dus de komende jaren hiken met zijn drieën in de Alpen, Pyreneeën oid. Mooi dat je het zo naar je zin heb daar. Heb je ook wel verdiend na al die jaren studie. Het laatste jaar zal afzien worden in het platte Nederland. Ben benieuwd naar je volgende blog.

florisjanssen
florisjanssen on

Tsja, mensen kunnen veranderen. Misschien is het goed dat ik het een aantal jaar niet gedaan heb, misschien was ik er te jong voor, ik heb geen idee... Voor een nieuwe hike sta ik altijd open!
Of ik het echt verdiend heb weet ik niet, er zijn genoeg mensen die het slechter/zwaarder hebben. Maar dat ik er desalniettemin enorm van geniet staat vast! Ik weet niet of het laatste jaar afzien gaat worden, ik denk dat ik ook wel weer blij ben na een half jaar om weer thuis te zijn, en met hopelijk een leuke stage in het vooruitzicht! En het platte Nederland daar kan wat aan gedaan worden met wat kleinere tripjes :)

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: