Een spannend einde.
Trip Start
Sep 27, 2009
1
61
62
Trip End
Sep 27, 2010
De laatste avond gaan we stappen in een enorme club in Rio, Rio Scenarium. De club is een oude antiekzaak en overal hangen gekke spullen. De fietsen, schilderijen, muziek instrumenten, poppen, maskers en een enorme koets brengen een gezellige sfeer in deze 3 verdieping tellende club.
Beneden in de club speelt een band en dansen oud en jong gepassioneerd mee op de muziek. Van hoge hakken, strakke jurkjes en champagne tot gympen, tshirts en bier, iedereen gaat los. Andere gasten dineren op een van de verdiepingen of drinken een lekkere cocktail terwijl ze met hun bovenlichamen zachtjes meedijnen op de muziek. In een andere ruimte dansen voornamelijk jongeren op drum&base muziek en knallen de velgekleurde lampen over de dansvloer. Wij kiezen voor de Samba en dansen met de Brazilianen mee tot vroeg in de ochtend.
De volgende dag slapen we uit en bezoeken we s middags de mosaiek trappen van Santa Teresa, we wandelen voor de laatste keer door de straten van Rio en als aan het eind van de middag de regen weer uit de hemel stort zwaaien wij voor de laatste keer naar het Christus beeld en verlaten wij Rio.
Door de regen worden we overal heen gestuurd om de goede bushalte te vinden. Zeiknat en na ruim een uur komt eindelijk de airportbus langs snellen die we gelukkig met een hoop gezwaai en geroep aan kunnen houden. Aangekomen op de luchthaven worden onze tassen gewogen, Gijs 16,5 en Floor 10 kilo en wachten we op de koude luchthaven op onze 1 na laatste vlucht van deze reis. Onze vlucht is vertraagd en ruim 1,5 uur later stijgen we op richting Salvador. Het vliegtuig hangt van ellende aan elkaar en met een dramatische landing komen we aan in Salvador. We hadden voor de laatste dagen van onze reis een appartement gereserveerd en omdat het al 12 uur s nachts is besluiten we met een taxi te gaan.
Aangekomen op de luchthaven is er geen taxi chauffeur te vinden die ons wil brengen. We vinden het vaag maar we vinden uiteindelijk een taxi en aangekomen in Cajazeiras snappen we de andere taxichauffeurs. Krottenwoningen, vieze straten in een lugubere buurt vol met dronken brazilianen die met hun rood doorlopen ogen vel de taxi in kijken.
Als Gijs uitstapt om de weg te vragen blijft de taxi chauffeur stijf in zijn stoel zitten en steekt hij snel zijn hand onder zijn stoel en kijkt argwanend naar de jongens buiten. Als Gijs weer instapt brengt hij zijn hand weer naar het stuur en na wat rondrijden kunnen we het appartement nergens vinden en besluiten we om naar het historische centrum te rijden. Op de snelweg haalt de chauffeur weer opgelucht adem en laten we hem naar het hotel van Chantal rijden, waarvan we gelukkig het adres hadden opgeschreven. Daar aangekomen blijkt het hotel volgeboekt en inmiddels is het 2 uur s nachts. De stad is voor de rest verlaten en alle hotels en hostel die we zijn gepasseerd hebben de luiken stijf dicht en nergens brand ook maar een lichtje.
Op het moment dat de taxichauffeur ons eruit wilt gooien komt er een amicale, ietswat bezopen jongen ons te hulp. Hij blijkt naast het hotel te wonen en spreekt goed engels. Wat goed van pas komt op het moment de taxichauffeur ons meer geld afhandig probeert te maken. Omdat wij weten wat de chauffeur onder zijn stoel heeft zitten komen we snel tot een compromis. Omdat we weinig opties op een dak boven ons hoofd hebben in deze verlaten stad gaan we in op de uitnodiging van de jongen. Eenmaal binnengekomen blijkt zijn huis een hostel te zijn wat nog wel wat onderhoud kan gebruiken maar inmiddels is het bijna 3 uur en zo dronken als hij is weet hij ons laken, handdoeken en water te brengen en liggen we nog na te tollen in ons bed. Gelukkig want Salvador is niet de meest gezellige stad om s avonds rond te zwerven met al je spullen op zak.
De volgende morgen maakt onze vriend ontbijt en is hij nog steeds of alweer dronken. Tijdens het snijden van de watermeloen en papaya doet hij voor hoe hij de taxichauffeur in stukken wilt hakken en blaft zijn niet al te vriendelijke waakhond van uit de tuin mee met zijn moordlustige baasje. De jongen geniet nogal van het leven en laat ons weten dat vanmiddag zijn vrienden komen voor Music & cooking...of zei hij nou cocaine... We besluiten onze vrolijke held te verlaten en vinden een leuk hostel een paar straten verderop.
Op veilig grondgebied slapen wij even bij van de wilde nacht en bezoeken we het prachtige centrum van Salvador. Op iedere hoek van de straat zijn mensen muziek aan het maken, capoeira aan het beoefenen en genieten wij van de gezellige vredige sfeer in het mooie centrum.
De volgende dag spreken we af met Chantal en Mark en zijn we blij dat we hun bijzondere buurman niet tegenkomen.
We genieten van onze laatste dagen en kijken er naar uit om morgen terug naar Nederland te komen. We hebben een prachtige reis gemaakt, veel gezien, gegeten, geleerd en gelachen!!
Beneden in de club speelt een band en dansen oud en jong gepassioneerd mee op de muziek. Van hoge hakken, strakke jurkjes en champagne tot gympen, tshirts en bier, iedereen gaat los. Andere gasten dineren op een van de verdiepingen of drinken een lekkere cocktail terwijl ze met hun bovenlichamen zachtjes meedijnen op de muziek. In een andere ruimte dansen voornamelijk jongeren op drum&base muziek en knallen de velgekleurde lampen over de dansvloer. Wij kiezen voor de Samba en dansen met de Brazilianen mee tot vroeg in de ochtend.
De volgende dag slapen we uit en bezoeken we s middags de mosaiek trappen van Santa Teresa, we wandelen voor de laatste keer door de straten van Rio en als aan het eind van de middag de regen weer uit de hemel stort zwaaien wij voor de laatste keer naar het Christus beeld en verlaten wij Rio.
Door de regen worden we overal heen gestuurd om de goede bushalte te vinden. Zeiknat en na ruim een uur komt eindelijk de airportbus langs snellen die we gelukkig met een hoop gezwaai en geroep aan kunnen houden. Aangekomen op de luchthaven worden onze tassen gewogen, Gijs 16,5 en Floor 10 kilo en wachten we op de koude luchthaven op onze 1 na laatste vlucht van deze reis. Onze vlucht is vertraagd en ruim 1,5 uur later stijgen we op richting Salvador. Het vliegtuig hangt van ellende aan elkaar en met een dramatische landing komen we aan in Salvador. We hadden voor de laatste dagen van onze reis een appartement gereserveerd en omdat het al 12 uur s nachts is besluiten we met een taxi te gaan.
Aangekomen op de luchthaven is er geen taxi chauffeur te vinden die ons wil brengen. We vinden het vaag maar we vinden uiteindelijk een taxi en aangekomen in Cajazeiras snappen we de andere taxichauffeurs. Krottenwoningen, vieze straten in een lugubere buurt vol met dronken brazilianen die met hun rood doorlopen ogen vel de taxi in kijken.
Als Gijs uitstapt om de weg te vragen blijft de taxi chauffeur stijf in zijn stoel zitten en steekt hij snel zijn hand onder zijn stoel en kijkt argwanend naar de jongens buiten. Als Gijs weer instapt brengt hij zijn hand weer naar het stuur en na wat rondrijden kunnen we het appartement nergens vinden en besluiten we om naar het historische centrum te rijden. Op de snelweg haalt de chauffeur weer opgelucht adem en laten we hem naar het hotel van Chantal rijden, waarvan we gelukkig het adres hadden opgeschreven. Daar aangekomen blijkt het hotel volgeboekt en inmiddels is het 2 uur s nachts. De stad is voor de rest verlaten en alle hotels en hostel die we zijn gepasseerd hebben de luiken stijf dicht en nergens brand ook maar een lichtje.
Op het moment dat de taxichauffeur ons eruit wilt gooien komt er een amicale, ietswat bezopen jongen ons te hulp. Hij blijkt naast het hotel te wonen en spreekt goed engels. Wat goed van pas komt op het moment de taxichauffeur ons meer geld afhandig probeert te maken. Omdat wij weten wat de chauffeur onder zijn stoel heeft zitten komen we snel tot een compromis. Omdat we weinig opties op een dak boven ons hoofd hebben in deze verlaten stad gaan we in op de uitnodiging van de jongen. Eenmaal binnengekomen blijkt zijn huis een hostel te zijn wat nog wel wat onderhoud kan gebruiken maar inmiddels is het bijna 3 uur en zo dronken als hij is weet hij ons laken, handdoeken en water te brengen en liggen we nog na te tollen in ons bed. Gelukkig want Salvador is niet de meest gezellige stad om s avonds rond te zwerven met al je spullen op zak.
De volgende morgen maakt onze vriend ontbijt en is hij nog steeds of alweer dronken. Tijdens het snijden van de watermeloen en papaya doet hij voor hoe hij de taxichauffeur in stukken wilt hakken en blaft zijn niet al te vriendelijke waakhond van uit de tuin mee met zijn moordlustige baasje. De jongen geniet nogal van het leven en laat ons weten dat vanmiddag zijn vrienden komen voor Music & cooking...of zei hij nou cocaine... We besluiten onze vrolijke held te verlaten en vinden een leuk hostel een paar straten verderop.
Op veilig grondgebied slapen wij even bij van de wilde nacht en bezoeken we het prachtige centrum van Salvador. Op iedere hoek van de straat zijn mensen muziek aan het maken, capoeira aan het beoefenen en genieten wij van de gezellige vredige sfeer in het mooie centrum.
De volgende dag spreken we af met Chantal en Mark en zijn we blij dat we hun bijzondere buurman niet tegenkomen.
We genieten van onze laatste dagen en kijken er naar uit om morgen terug naar Nederland te komen. We hebben een prachtige reis gemaakt, veel gezien, gegeten, geleerd en gelachen!!


