Oh wat ben je mooi!

Trip Start Sep 27, 2009
1
52
62
Trip End Sep 27, 2010


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
cabiņas Quilitoa

Flag of Ecuador  , Cotopaxi,
Wednesday, June 9, 2010

Vanuit Latacunga pakken we een bus richting Zumbugua. Hoe verder we rijden hoe dieper we de bergen in gaan en hoe meer mensen er in traditionele kleding de bus in stappen. Mannen met hoeden, poncho`s en lange vlechten en vrouwen met witte sokken tot de knie, velgekleurde rokken vol vrolijke stiksels en om de nek tientallen goudenkettingen. De vrouwen dragen ook hoeden met kleine veertjes erop en de kinderen worden met een lap op de rug gebonden en hangen lekker warm onder de poncho`s.

De mensen zien er prachting uit en ruiken naar het land en de houtkachel. Doorgebrande wangen, zwarte nagels en gesprongen lippen kwebbelen ze in hun dialect met iedereen in de bus.

Aangekomen in Zumbugua reizen we achterin een laadbak mee naar Quilitoa. We hobbelen heen en weer en happen de stof van de zandwegen binnen. Onderweg komen we een rouwstoet tegen waar vrouwen krijzen en gebeden zingen. Op de kist zitten allemaal kinderen tussen velgekleurde bloemstikken wazig om zich heen te kijken. Als de stoet voorbij is rijden we door en stoppen we nog een paar keer voor een kudde schapen of koeien en zo komen we aan in Quilitoa.

Een dorpje met hooguit tien huisjes en overal mensen in traditionele kleiding met ezeltjes en zakken vol landbouwproducten. We vinden een kamer bij een familie die ook voor ons kookt. Onze kamer kunnen we warm houden met een houtkachel en op ons bed liggen wel 10 verschillende dekens. En dat is maar goed ook want in Quilitoa is het koud!

We zitten hoog in de bergen (3800m) dus de wind is schraal en we voelen onze ademhaling steken in de borst. We bezoeken het kratermeer en lopen via de zandpaden in een half uurtje fluitend naar beneden onder het gezelschap van een klein meisje. Giechelend en verstoppend achter de rotsen volgt ze ons naar beneden. Het uitzicht is fantastisch en het meer azuurblauw van kleur.

Beneden aangekomen huren we een kano bij een jongetje voor 1 dollar. In Ecuador betaal je namelijk met dollars en dat is enorm makelijk. We zien de wolken over het meer trekken en de zon draaien als we de tocht omhoog maken. Zo snel als we omlaag gingen zo langzaam gaan we omhoog. Steeds moeten we rusten om onze hartslag weer normaal te krijgen en om water te drinken.

Boven aangekomen waagt Gijs zich nog aan een potje voetbal met de kinderen uit het dorp. Maar op 3800m hoogte loopt hij redelijk snel paars aan en besluiten we dat het tijd is voor cola.
`s avonds eten we een heerlijk maal bij de familie. Soep met popcorn, aardappelpurre, kip, rijst en heel veel soorten groente. Toe krijgen we een gecarameliseerde fruittomaat en daarna warmen we ons bij de kachel aan de zelfgestookte alcohol samen met de andere gasten.

De volgende ochtend ontbijten we weer gezamelijk en besluiten wij om de toch naar Zumugua te lopen. Een prachtige tocht waar we alle soorten groente, fruit en aardappels verbouwd zien worden. Tussen het riet en de gewassen spelen kinderen en af en toe worden we omringt door kuddes schapen. Een fantastische wandeltocht maar op deze hoogte is 3,5 uur door de bergen erg vermoeiend. In de bus terug salepn we lekker en snuiven we nog even de boerenlucht in.
Slideshow

Use this image in your site

Copy and paste this html: