From Petrohué to Pucon

Trip Start Aug 31, 2006
1
28
79
Trip End Aug 15, 2007


Loading Map
Map your own trip!
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Chile  ,
Friday, November 3, 2006

Sixth day of my parents' stay

Dit wordt het afscheid van Petrohué en de Osorno en verder een dag "van vulkaan naar vulkaan". We staan op om 7.30 uur. Piep buiten en we zien net nog een paar wolkjes wegdrijven. De zon is al flink aan 't werk ! Terwijl we ontbijten met zicht op de Lago bereidt dit knappe hotel onze picknick voor. Om 9.30 uur verlaten we deze leuke plaats met een heel goed gevoel : mooie accommodatie, schitterend gelegen en zeer aangename en behulpzame mensen. Bravo Chili !


We sturen onze Pathfinder onder een wolkenloze hemel de Osorno op en krijgen het ene mooie zicht na het andere terwijl we de flanken aftasten. Op voldoende hoogte krijgen we aan de overkant zicht op het Lago Llanquihue.
We naderen langzaam maar zeker, op onverharde wegen, de sneeuw en bereiken tenslotte het ski-oord. Ondertussen zien we
het meer breed uitgesmeerd voor ons. Knap zicht alweer ! We nemen de skilift naar het eerstvolgende niveau. (het tweede niveau is voor skiërs enkel bereikbaar in het weekend : we zijn een dagje te vroeg..). We klimmen nog wat verder doorheen de sneeuw en de zwarte vulkaangrond en nuttigen daar onze picknick. Ondertussen zoeken enkele onvermijdelijke sneeuwballen hun slachtoffer.... Zelfs de videocamera eet er eentje op..
Daarna slenteren we rustig naar beneden en laten onze Pathfinder terug naar lager gelegen gebieden afdalen.

Op nu naar Pucon, eindpunt van deze dagetappe. Een rit van een goeie 350 km via de Panamericana terug naar het Noorden. We hebben deze ochtend al een kamer geboekt in het hotel Termas de Palguin, dus we zitten goed (denken we...). Omstreeks 16.30 verlaten we de Ruta 5 richting Villarrica en meteen krijgen we een eerste indruk van onze volgende vulkaan : de Villarrica. Deze volledig besneeuwde reus overheerst echt wel deze omgeving. We krijgen hem dan ook vanuit alle mogelijke hoeken en kanten te zien terwijl we eerst door Villarrica rijden en vervolgens Pucon bereiken. De 25 km tussen Villarrica en Pucon lopen helemaal langs de Lago Villarrica en ook dat biedt ons enkele heel knappe vergezichten op dit door de zon in het blauw gedrenkte meer. Het valt ons ondertussen elke dag meer en meer op dat de lente heel kordaat op gang is gekomen. Alles komt in bloei en krijgt een weelde van kleuren mee. In Pucon valt dat nog meer op omdat men in en rond deze stad de bloemen echt alle ruimte geeft. Neem daar nog bij dat de gele brem struiken in honderden en duizenden aantallen overal rondgezaaid liggen en je kunt je voorstellen hoe fraai dit alles is.

We moeten Pucon voorbij richting Carurrehue en genieten ondertussen volop verder van de Villarrica. 20 km verder vinden we de afslag naar de Termas de Palguin. We komen meteen op een dirt road terecht en dringen verder in de brousse door. In de buurt van de Salto de China komen we op de laatste 800 m die ons leiden naar een nogal shabby toegang tot een illustere....vergane glorie... We worden er helemaal stil van, want alles ademt hier de vergankelijkheid van onze planeet uit. Er is geen kat te bekennen. In feite is het hier akelig stil. We stappen uit en vinden in een smoezelig bureautje een man die helemaal past in deze omgeving. Hij troont ons mee naar wat onze kamer zou worden : meubelen in de stijl van voor de oorlog en buiten zicht op... niets. We kijken elkaar veelbetekenend aan en vragen om nog even de termen te zien. We worden door een akelig bos geleid, met links en rechts met hangslot gesloten houten barakjes met het woord 'Potasa' en een nummer erop. We lopen verder en krijgen stilaan het griezelige gevoel in een horrordecor te zijn terecht gekomen. In dit decor verschiet je gewoon als je een mens tegenkomt. En dat gebeurde dan ook toen daar plots een man 'uit het niets' verscheen. We lopen stilletjes voorbij, gaan ons verontschuldigen en druipen met de staart tussen de benen af.

Geen logement dus voorlopig, en we zijn na 19.00 uur. Toch nog maar even gaan loeren naar de Salto de China, die hier vlak in de buurt ligt. Voor 750 Pesos per persoon wordt ons dat toegestaan en doorheen een stevige begroeiing komen we bij het gedonder van heel veel water terecht. 73 m zou deze salto zijn. En groot is ie inderdaad. Klik klik op de foto en weg zijn we.

Terug naar Pucon, waar we tenslotte aan de boorden van het meer Villarrica het Gran Hotel vinden. De prijs (99.000 Pesos voor een triple) slikken we en hop we zitten snel in kamer 445. We zoeken nog een cena in het gezellige stadje en de gelegenheid daartoe hebben we binnen de vijf minuten gevonden : Restaurante Montevecchio, een Italiaan. De chef blijkt een Italiaan te zijn die 20 jaar lang een restaurant gehad heeft in Brussel. De plaats is gezellig aangekleed en ze hebben nog een toffe authentieke Italiaanse kaart ook. We drinken het aperitief alvast op de verjaardag van Esbjorn en genieten verder van een goede Errasurriz.
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: