Off the beaten track

Trip Start Oct 02, 2012
1
6
7
Trip End Oct 27, 2012


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
Homestays
What I did
Mountains!

Flag of Vietnam  , Hà Giang,
Thursday, October 18, 2012

De bergen hebben me alweer verrast...was wat het een prachtige trekking die we hebben gedaan! 4 dagen, 5 nachten in het berggebied rond Bac Ha. Met een klein groepje van 5 de nachttrein genomen naar Lao Cai, een heftig,schommelend ritje dus veel slapen was er niet bij. Aangekomen in Lao Cai werden we opgesplitst omdat een aantal van hen naar het meer toeristische Sapa gingen. Daar had ik bewust niet voor gekozen en achteraf ben ik daar blij om! Met een franssprekend, Belgisch stelletje de bus ingestuurd door een pinnige Vietnamese dame, onze grote tassen achtergelaten in een of ander vaag hotel, waar joekels van kakkerlakken rondliepen...jak! Maargoed, je wordt inmiddels wat makkelijker dus....we zien het allemaal wel! Onze gids, Jo, bleek een gezellige kerel met nogal veel gay-trekjes maar hij bleek toch 'keurig' getrouwd en een kind te hebben. Een grappige vent, die uiteraard op gympjes de bergen op huppelde en wij erachteraan op onze bergschoenen...

Prachtig mooie omgeving, veel groen hoewel de winter hier al voor de deur staat. We hadden helaas net de rijstoogst gemist, dus het meeste was al van het land. Toch veel rijstterrassen gezien met buffels en overal de bedrijvigheid van de Vietnamezen. Aangekomen in onze homestay moesten we even slikken, dit was wel erg 'off the track': zo sliepen we op een ranzig matrasje (met bedbugs bleek de volgende ochtend toen ik mijn benen bekeek), was de wc 50 meter verderop (2 gaten in de grond, met een doek ervoor en een stank!!), voor de 'douche' moest je de andere kant op langs de rivier en ook was er geen stromend water, maar moest je naar een buis waar bergwater uitkwam, ergens langs de weg. Hm. Even voelde ik me een verwend Westers meisje en dat ben je dan ook gewoon op zo'n moment. De schaamte schiet je dan wel even naar de keel als de mensen er alles aan doen om je het naar de zin te maken. Dat bestaat in de bergen voornamelijk uit veel eten en veel rijstwijn of maiswijn (sterk spul...) dat in een grote hoeveelheid kleine glaasjes (en na elk glaasje elkaar handen schudden) wordt weggewerkt. Nee zeggen is er niet bij...dus dat stijgt lekker naar je hoofd na zo'n dag lopen ;-) Zo af en toe kwamen er ineens mensen binnen, waarvan wij het idee hadden dat ze ons kwamen bekijken, erg grappig.

's Ochtends wakker worden door de buffels, kippen, katten, honden en varkens en natuurlijk de hanen is wel erg bijzonder moet ik zeggen. Het meisje van het stel sprak geen Engels dus onze gesprekken waren wat beperkt. Ik was dan ook blij te horen dat 2 van de andere groep zich de 2e avond bij ons zouden aansluiten. Een Pools stelletje, waar ik in Hanoi al leuk mee had zitten kletsen. De 2e dag een mooie tocht gemaakt van zo'n 5 uur. Prima te doen, hebben al die sportschool-uurtjes toch hun nut gehad ;-) Ik had nog even een spannend momentje, toen ik van een smal pad afgleed en me - net als in de film - aan een struik vastgreep en boven de afgrond bungelde. Nu bleek die afgrond slechts 2 meter onder me te zijn, dus viel het wel mee. Toch nog even trillende beentjes en wat schrammen. Ja, pittig hoor dat bergwandelen ;-) hihi! Weer gelunched in de natuur. Dat ging ongeveer zo: Jo zei "Let's have lunch!" en wij: "Where??" (Want er was gewoon niks te bekennen in de wijde omgeving). "Here!", zei Jo dan en spreidde z'n poncho uit op het gras, haalde brood uit z'n tas, komkommer, tomaat en la vache qui rit. En dat was onze lunch voor alledrie de dagen, heerlijk! Lieve mensen onderweg, een school die net uit was en waar we meededen met touwtje springen, Hmong-vrouwen (de lokale minority bevolking van dat gebied) die we geholpen hebben met het afhalen van de rijst - door de rijststengels langs een machine te halen. En allemaal even aardig, lachen en vriendelijk. Ze wilden ons niks verkopen (ook wel eens fijn voor de afwisseling), maar waren vooral leuk nieuwsgierig.

De homestay van de 2e avond was heerlijk! Net nieuw gebouwd, allemaal een eigen kamer met balkon met uitzicht op de bergen. Een schone wc en douche, daar werden we vooral erg blij van. De moeder en vader van de familie zorgen voor het eten en de maiswijn (die ging hard!) en we hadden veel lol met Ha, hun autistische zoon. Een geweldig leuk joch, waar ik bloemen van kreeg, me zijn kaartspel leerde en die ik weer enorm blij kon maken met m'n rolletje Mentos ;-) Was een leuke avond, de 2 Polen kwamen erbij en met hen en de heer des huizes heb ik nog lang zitten 'praten', oftewel met handen en voeten (en veel tekeningen op papier) proberen elkaar te begrijpen. Wat een topavond, echt heel erg leuk!

Het fijne van de maiswijn is dat je geen kater hebt de volgende dag. Gelukkig maar, want de 3e dag was het meest pittig...we hoorden veel "up, up, up" van Jo. Na de lunch hadden we het geluk eenbruiloft te mogen meemaken, dus na wat geld gegeven te hebben aan de moeder van de bruidegom, werden we verwelkomt met (opnieuw) maiswijn en veel eten. Na 5 minuten stonden er zo'n 20 Hmong-vrouwen om ons heen die het allemaal erg leuk vonden en werden de eerste (?) dronken kerels afgevoerd....Helaas hebben we net het bruispaar gemist die net even weg waren voor een fotoshoot, maar wat een leuke ervaring! Aan het eind (rond 17.00uur) waren we redelijk stuk. Een mooie homestay alweer en hier hebben we echt het allerlekkerst gegeten, had er graag een filmpje van gemaakt: de eigenaar bleef maiswijn inschenken (en handen schudden) maar we waren eigenlijk veel te druk bezig met eten.... Heerlijk!! Prima geslapen met z'n allen op een zolder, onder de klamboe.

Laatste dag 's ochtends naar de zondagmarkt in Bac Ha geweest, nogal een gebeuren dat onderdeel uitmaakt van veel tochten. De hele omgeving komt eropaf en er wordt werkelijk van alles verkocht. Voor al het dierengedeelte deed me wel wat.... kittens aan een ketting, teveel honden in een kleine kooi, noem maar op. Je wordt er als westerling niet blij van, maar het is zoals het leven daar is. We hebben nog even goed geld uitgegeven voor souvenirs en na een lunch was het weer tijd om de bus naar Lao Cai te nemen en vanaf daar de nachttrein naar Hanoi.

Mooie dagen....veel spierpijn!
Slideshow Report as Spam

Comments

Fleur Klomp on

Lieve El,

geniet zo van je verhalen en natuurlijk ook de foto's en video.
Wat veel lachende lieve mensen. Gaaf die kinderen op het schoolplein en jij helpen met de rijst.
Heel veel dank. Zo komt Vietnam even in onze huiskamer. Schitterend!

liefs,
Fleur

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: