Land of the thousand temples

Trip Start Oct 30, 2012
1
11
34
Trip End Feb 06, 2013


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

, Mandalay,
Friday, November 30, 2012

Today's blog in Dutch, easier for my mother.

Voor mensen die niet van vroeg opstaan houden, zoals wij, is dit helemaal de verkeerde reis. Maar het went al, zeker als je regelmatig om 8 uur 's avonds al in je bed ligt. Vandaag is toch weer errug vroeg: half 5, om het vliegtuig naar Bagan te halen. We hebben een waterkoker op de kamer, dus lang leve Bali koffie! Ons hotel, waar we nog weinig goeds over gezegd hebben levert een superservice: Wake up call en netjes de taxi voor de deur om 5 uur.

Het vliegveld brengt ons 50 jaar terug, met een soort kraampjes als incheckbalie, een grote weegschaal voor de bagage en mannetjes die je bagage meenemen om door de scanner te halen. Hier zien we ook hoeveel touristen er in Myanmar zijn, alles vol witte, grote mensen. En er is een heel dure koffietent die uiteraard alleen door toeristen bezocht wordt. 3,50 Euro voor een koffie. dat doen we dus niet. We gaan wel een lokale koffie halen daarnaast.
Bij de incheck krijg je een sticker op je trui geplakt met een logo van de airline, Air Bagan voor ons, en een bepaalde kleur die de vlucht aanduidt. iedere vlucht wordt onverstaanbaar omgeroepen en daarna lopen er mannen rond die borden omhoog houden met de vlucht die gaat boarden. De lokale hal heeft wel 2 gates.

Ook Bagan airport heeft alle charme van een miniluchthaven. We staan op de bagage te wachten in een lege hal en dan komt er opeens iemand met onze beide rugzakken, stapt op ons af, follow me, brengt ons naar de plek waar we de fee voor Bagan moeten betalen (in dollars) en vervolgens direct naar de taxi. Hoe makkelijk kan het zijn. Het valt ons hier steeds weer op hoe goed er met toeristen wordt omgegaan. We zijn van nature wel wat gezond achterdochtig, maar dat blijkt steeds onnodig. Onze taxichaffeur vraagt ons meteen of we al een reservering hebben voor het hotel, omdat in Bagan alles vol zit en er steeds toeristen op de bonnefooi binnen komen. Die hebben het vervolgens moeilijk en chauffeurs zitten niet te wachten op een rit van het ene naar het andere hotel. Ook bij het hotel wordt ons gevraagd of we geboekt hebben, haast nog voordat we zijn uitgestapt. We zijn opeens erg blij dat we goed zijn voorbereid met hotelboekingen, maar ook met voldoende dollars cash in dit ATM en credit card-loze land.

Hotel is prima, zelf met pool, en dat is heel fijn hier in dit droge, hete land. Het ritme is: vroeg op, tempels bezoeken, terug voor lunch en een paar uurtjes rust en dan tegen 4 uur weer op pad voor de sunset. Ook hier in Bagan is een Shwezigon tempel, dus ook hier vandaag full moon festival. We huren fietsen bij het hotel en zijn meteen weg om te zien hoe de monniken ieder een deel van de offergaven, geld en voedsel, krijgen toebedeeld. Ze staan daarvoor in een lange rij voor de grote gouden stoepa en dat levert natuurlijk mooie plaatjes op. De kleinste monniken moeten uiteraard achteraan staan, nog fijnere plaatjes :-). Er zijn echt opvallend veel toeristen, dat hebben we nog niet meegemaakt, maar niet storend, zoals op andere plaatsen. Er is een bandje dat ongelooflijk veel herrie produceert, maar dat raken we al gewend, want alles lijkt hier gepaard te gaan met veel lawaai en harde muziek. De tempel blijft ook de hele dag en nacht (!!!) gebeden op hoog volume over de omgeving uitstrooien. Ook onderdeel van het festival is een grote markt langs de weg die er de hele maand staat en waar het 's avonds stampensvol zit, vooral op deze woensdag feestdag zelf.

In Nyaung U, een van de 3 dorpjes die bij Bagan heritage site horen, vinden we een leuke lunchtent, Bibo. Het is echt superrustig hier en er hangt een heel relaxte sfeer. Duidelijk dat ze hier al wel langer en meer met toeristen te maken hebben dan andere plaatsen, maar het is echt aangenaam en leuk.

De middaghitte ontwijken we door lekker aan het zwembad te liggen en een slaapje te doen. Dat laatste loopt iets te lang uit, zodat we de sunset bijna missen. Maar wat een spectaculaire ervaring om met de ondergaande zon richting de tempels te fietsen. het goudenlicht kleurt alle tempels terra cotta rood en je weet niet waar je eerst moet kijken, want het zijn er zo veel! we hadden geen idee en het is adembenemend. We hebben er niet helemaal bij stilgestaan dat het na de sunset donker is, hoe logisch, dus fietsen we in het pikkedonker over een weg vol kuilen en met langsrazende bussen, jeeps en trucks terug. We weten waar we zijn, maar niet zo goed hoe lang de weg is. Best lang dus. Gelukkig zijn we niet de enigen, dat geeft moed en het heeft ook wel wat. We zien opeens de 'full moon' opkomen boven de tempels, weer zo'n prachtig gezicht. De fietsen zijn een beetje klein, vooral voor Frank, dus de heuveltjes en het mulle zand tussen de tempels zijn een ware aanslag op de dijbenen. Gelukkig wachten aan het eind een paar heerlijke cocktails en een lekker maal bij onze vriend van Bibo. Als we daarna nog onder de geweldige sterrenhemel langs de drukke markt terug naar het hotel fietsen, kijken we terug op een geweldige dag.

Bagan is echt leuk, fietsen over zandpaden, prachtige tempels overal waar je maar kijkt, leuke restaurantjes en wel toeristisch maar nog erg charmant. De tweede dag gaan we op tijd weg en fietsen naar Old Bagan dat alleen nog uit tempels bestaat (de hele gemeente is gedwongen verhuisd naar New Bagan, originele naam). We besluiten een van de beroemdere tempels, Shwesandaw Paya, nu al te bezoeken ipv eind van de middag als het schijnbaar vol zit met toeristen. Het uitzicht bovenop is fantastisch! Je kijkt eindeloos ver over de velden vol tempels, met een aantal grote redelijk dichtbij. Geen wonder dat dit een populaire sunset plek is. We besluiten meteen om toch terug te komen, maar dan wel op tijd, uur of 4, voor de hordes uit. Beneden wacht ons een van de longyi verkoopsters op, een schattig meisje, dat ons de grote reclining buddha even verderop laat zien. Uiteraard moeten dan mee naar haar 'shop' (5 meter van het hek waar alle dames hun waar uitgestald hebben. We kunnen er niet aan weerstaan en kopen voor Frank een mooie longyi (of passo, zoals dat voor mannen heet) en voor mij een wikkelrok uit donkerrode zijde/katoen. Veel te duur, weten we ook wel, maar we gunnen het haar ook. De volgende dag op de markt kopen we nog een passo voor Frank, een longyi voor mij, en nog een wikkelrok en 2 bloesjes, voor bijna hetzelfde geld. Ach....

Als we om 4 uur weer terug zijn bij de tempel (pfff, zwaar fietsen in de hete middagzon) wacht onze longyi verkoopster ons op, helemaal mooi aangekleed, haren gedaan en haar gezicht opgemaakt met sandelhoutpulp. Dat laatste is hier echt een belangrijk ding. Iedereen smeert zijn gezicht in om het te beschermen tegen de zon, maar met name de kinderen en de vrouwen en meisjes doen er allerlei mooie dingen mee. Strepen op de wangen, hele gezicht bleek, cirkels of zonnetjes of hele figuren. Het hout wordt ook overal verkocht en mensen malen het zelf op een steen. We nemen een jonge kokosnoot mee en beklimmen de steile pagoda. Het is een fantastisch uitzicht en het is nog heerlijk rustig tot ca. 5 uur, kwart over 5 als de bussen, busjes en paardenkarren arriveren. Heel grappig is dat de meeste mensen aan de zonkant blijven staan kijken naar de ondergaande zon, terwijl de andere kant veel mooier is: al die tempels in dat gouden licht! We fietsen weer in het donker terug maar deze keer met hoofdlampjes en eten in Nyaung U een heerlijk Indiaas maal bij Aroma 2, terecht top choice in de LP. Zoals veel restaurants heeft ook Aroma 2 een grapje op het uithangbord: before - dun poppetje en after- poppetje met ronde buik. En zo is het ook.

Onze laatste dag in Bagan doen we rustig aan. het hotel heeft een heerlijk ontbijt buiten op het grasveld, met veel vers fruit, Burmees ontbijt en een dame die op bestelling pannenkoeken bakt of een eitje, dus we nemen ruim de tijd om te genieten. Verder lummelen we wat aan, lopen langs de straat richting Nyaung U, lunch, markt (waar 2 dames ons helemaal ankleden: try this, try that, oh nice, onderhandelen), biertje, teruglopen, inpakken, weer eten en naar bed.
Bagan vinden we zo'n fijne plek dat we hier ook nog een dag langer hadden kunnen blijven, maar we kijken ook uit naar alle nieuwe plaatsen en ervaringen die ons nog te wachten staan. Morgen vroelg op om de boot naar Mandalay te nemen.
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: