Van Romário tot Reiter

Trip Start Oct 02, 2005
1
7
24
Trip End Oct 08, 2006


Loading Map
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Brazil  ,
Sunday, December 11, 2005

Romário de Souza Faria wordt in januari 40. Hij is flink grijs, kalend en speelt tegenwoordig voor Vasco da Gama in Rio de Janeiro, de club waar hij ooit begon. Aanvoerder Romário is zo mogelijk nog luier dan in zijn PSV-tijd, zo zagen wij vorige week in het stokoude Estádio de Săo Januário, waar Vasco de laatse wedstrijd van het seizoen speelde tegen Paraná. Romário stond als vanouds met zijn handen in de zij voorin te gebaren dat ze de bal naar hem moesten spelen en heeft in 90 minuten in totaal hooguit vijftien meter gelopen (waarna hij prompt met kramp langs de zijlijn moest gaan liggen). Toch werd hij tijdens deze wedstrijd, dankzij twee dubieuze penalty´s, topscorer van de Braziliaanse competitie. Romário woont in één van zijn vele grote huizen vlakbij ons hotel, wordt hier regelmatig gespot in één van zijn Jaguars, Ferrari´s of Porsches, heeft meer dan vijf kinderen bij meer dan vijf vrouwen en is mateloos populair bij vrijwel alle Carioca´s, de bijnaam van de inwoners van Rio.

Het zij hem gegund, want Romário is een van de uitzonderingen van wie het talent is ontdekt en die is uitgegroeid tot miljonair, na te zijn opgegroeid in een van de favela´s, de bizarre sloppenwijken van Rio de Janeiro. Rio is een fabelachtige stad, als een soort eiland gelegen tussen bergen en heuvels in de Atlantische Oceaan, die vrijwel overal is te zien en te ruiken. Tussen de flats en hotels van Ipanema, Copacabana en Leblon door kijk je uit op de favela´s, die als kleurige dorpjes tegen de heuvels zijn aangelegd. Hoe hoger op de heuvel, hoe triester de situatie waarin de mensen leven (onderaan de heuvel wonen de mensen die het eerst kwamen, en daar is inmiddels elektriciteit, winkeltjes etc., bovenaan is er nog niets). Er worden zelfs toeristische uitstapjes naar de favela´s georganiseerd, wat wij maar niet hebben gedaan.

Hoog boven de favela´s en de stranden met bronstige, voetballende en flanerende Carioca´s waakt Cristo Redentor, het enorme Jezus-beeld en symbool van de onafhankelijkheid van Brazilië. Bovenop de Corcovado, de berg waarop het indrukwekkende beeld staat, heb je een prachtig uitzicht over de Copacabana, de beroemde Pao Azucar (suikerbrood), het nog beroemdere Maracaná-stadion (dat nu wordt gerenoveerd voor de Copa America) en de rest van Rio.

Wat niet te zien is vanaf de Corcovado, zijn de ziekenhuizen die we hier hebben bezocht en die tot op zekere hoogte een maand lang ons beeld van Rio hebben bepaald. Na ons bezoek aan het public hospital Miguel Couto bleken de klachten van patiënt E. toch serieuzer dan gedacht. Na een second opinion in het Copa D´Or ziekenhuis, een private hospital waar je dan ook flink je credit card moet trekken, dachten de artsen aan verschillende mogelijkheden. Uiteindelijk heeft dr. Alexandre Pelosi, een specialist verbonden aan het Copa D´Or, na een onderzoek (onder narcose) de diagnose gesteld dat de klachten worden veroorzaakt door de Ziekte van Reiter (Reactive Arthritis), een ietwat mysterieuze aandoening die is veroorzaakt door een ontsteking in de darmen met als symptomen reumatische ontstekingen aan de gewrichten. De ziekte is in principe ongeneeslijk, maar goed onder controle te houden met de juiste medicijnen. Een aanval van Reiter kan terugkomen, maar ook voor altijd wegblijven. Inmiddels lijken de medicijnen goed aan te slaan en na ruim een maand heeft dr. Pelosi ons groen licht gegeven om verder te reizen. Onze volgende stop is Buenos Aires, waarna we de zonovergoten warmte gaan verruilen voor de kou van Vuurland en Antarctica. Na tweeënhalve maand Brazilië is het ook wel tijd om eens een kijkje te gaan nemen in het land dat ongetwijfeld met angst en beven de WK-loting heeft gevolgd.

Tot de volgende keer.

Eduard en Nicole
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: