Relaxen in een kippenhaven

Trip Start Oct 02, 2005
1
2
24
Trip End Oct 08, 2006


Loading Map
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Brazil  ,
Monday, October 10, 2005

Oi!

Porto de Galinhas betekent zoiets als ´kippenhaven´. Niet dat er hier veel kippen zijn te zien, een haven is er trouwens ook niet, maar het stadje dankt zijn naam aan de Afrikaanse slaven die hier destijd onder de codenaam ´kippen´ aan wal werden gebracht.
Het Porto de Galinhas van vandaag bestaat uit een klein, gezellig centrumpje en kilometerslange, zonovergoten stranden waar mannetjes van hoog in de palmbomen kokosnoten naar beneden gooien die je met een rietje leegdrinkt. Een soort Expeditie Robinson. Verder zie je hier de bekende tafereeltjes op het strand, met vrouwtjes die vanuit karretjes onduidelijke maar overheerlijke gerechtjes serveren, mannetjes die waanzinnig lekkere visjes voor je grillen en Eddy Murphy-achtige kereltjes die je verse oesters willen verkopen, obsceen met hun heupen naar Nicole bewegend (´Viagra natural!´). In de weekends wordt Porto de Galinhas overspoeld door Brazilianen, doordeweeks hebben we het strand nagenoeg voor onszelf en is het hier aangenaam rustig. Dat is ook precies de bedoeling, want we zijn hier vooral om even twee weken te onthaasten en ons mentaal voor te bereiden op het komende jaar. Dat lukt aardig, want we lopen hier inmiddels rond als een soort Jack Johnsons; relaxed en bruinverbrand in slenterpas.
We logeren in Pousada Porto Verde, een prettig klein soort pensionnetje met een klein eigen kamertje. De eigenaar van de pousada heeft één eigenaardigheid: hij is ooit op het idee gekomen om op zijn terreintje - uiteraard pal naast onze kamer - een hondenkennel te beginnen. ´s Nachts worden we dus regelmatig gewekt door een gekef, gehuil en geblaf van jewelste. Kunnen we vast een beetje doen alsof we in de jungle slapen zeg maar.

We zitten hier nu een week en hebben er nog één voor de boeg. Het had nogal wat voeten in aarde om hier te komen overigens. Van tevoren vermoedden we al dat 55 minuten overstaptijd in Lissabon een beetje krapjes was, en een flinke vertraging op Schiphol zorgde er dan ook voor dat we onze aansluiting in Portugal misten. Niet getreurd, want TAP-air betaalde onze overnachting in het centrum van Lissabon en we hebben het er daar nog maar even goed van genomen. Al met al een leuk extraatje dus.

De volgende dag, fris gedoucht en lekker geslapen, stapten we alsnog in het vliegtuig naar Recife. Een hoop gedoe en gegier onder het vliegtuig verder stegen we met nog eens tweeënhalf uur vertraging op (we hebben de reden maar niet tegen onze ouders gezegd, maar de tweede motor wilde niet starten).

En nu zitten we dus lekker hier, in een internetcafé bij een ongelooflijk chagrijnige, zwaar getatoueerde Braziliaan. Foto´s kunnen we hier niet uploaden (zegt hij), dus dat proberen we de volgende keer ergens anders.

Over een week zitten we ergens in de Amazone, dus benieuwd of ze daar al op de digitale snelweg zitten.

Tot zover.

Ciao

Eduard en Nicole
Slideshow Report as Spam

Comments

erwin
erwin on

Bericht uit het Bellinistraatje
Hee reizigers !
Heel erg leuk hoor die website van jullie. Mooi om het zo allemaal te kunnen volgen. Fraaie foto's ook.
Vanavond op het journaal zag ik allemaal beelden van droog gevallen stukken van de Amazone. Bereikt dat nieuws jullie ook? Ben benieuwd hoe jullie daar doorheen gaan varen. Spannend !
Geniet ervan, pas je op jezelf, pas op elkaar .... and, hey, hey, be careful out there !

Groetjes en liefs,

Erwin, Nancy, Emma, Tom

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: