Friet met vleermuis

• Eduardennicole's Profile
• About this blog
• Entry from Amed

Trip Start Jul 12, 2010 Previous
Entry Trip End Sep 30, 2011 Next
Entry

  Amed, Bali, Indonesia
Wednesday, December 1, 2010

In Lovina, in het noorden van Bali, kun je een 'puntzak friet' kopen. Dat is natuurlijk wel een beetje jammer. Treurig ook, maar vermoedelijk wel zo fijn voor het blik Nederlandse overwinteraars dat hier ieder jaar neerstrijkt, vaak met witte Kabouter Plop-sik en een sarong rond de roodverbrande welvaartsbuik gesnoerd. Een puntzak friet, for crying out loud. Terwijl ze niet weten wat ze missen aan de lokale specialiteit: gebakken vleermuis. En laat er nou net een enorme kolonie van deze fladderaars huizen in een groot overwoekerd terrein, pal naast ons appartementje. Dat terrein is overigens in het bezit van de ‘koninklijke familie van Singaraja’, die hier ooit een machtige positie had, maar die nu in Duitsland schijnt te wonen. Maar dit terzijde.

Cowboys
Dus liggen wij nietsvermoedend een boek te lezen op ‘ons’ strandje, komt er uit het niets een groepje lokale mannen (of eigenlijk mannetjes) tevoorschijn met van die ouderwetse cowboygeweren losjes over de schouder. Dan schieten er onwillekeurig toch even allerlei angstvisioenen door je hoofd, zo ver van huis. Maar wat blijkt: de mannen hebben gewoon trek in vleermuis, en geef ze eens ongelijk. Een paar gerichte geweerknallen en een bizarre kakofonie van honderden vleermuizen scheert krijsend en in blinde paniek over het koninklijk terrein. En zo hebben de jagers ze voor het uitkiezen. Het resultaat: tientallen vleermuizen die uit de lucht worden geknald, aan grote satéprikkers worden geregen en in plastic tasjes worden afgevoerd. Wederom: eet smakelijk.

Luxeprobleem
Ja, jongens en meisjes, met dit avontuur zullen jullie het voor nu even moeten doen. Verder maken we namelijk niet zo gek veel mee, hier op Bali. We hebben onszelf even in een lagere versnelling gezet, en daar zijn we erg goed in. Op onze reisagenda stond natuurlijk veel meer Indonesië, vooral op Java, maar de Merapi-vulkaan dacht daar kennelijk anders over. Voor de lokale bevolking een ramp, voor ons een luxeprobleem. Want de keuze was snel gemaakt: we blijven veilig op Bali. En dat is geen straf, weet iedereen die hier ook weleens is geweest (en dat zijn er veel). Bali is prachtig, barst van de cultuur en het eten is verrukkelijk (friet met vleermuis bijvoorbeeld). Maar wat ons het meest fascineert – en waar we eigenlijk weinig mensen over horen – is het Bali-hindoeďsme.

Offertjes
Het klinkt wat zweverig, maar het hindoeďsme zit hier letterlijk in elke vezel van de samenleving. Dat zie je vooral aan de talloze offertjes: kleine pakketjes, gevouwen van jong kokosblad, met wat rijst- en suikerkorrels en een wierookstokje. Van taxichauffeur tot rijstboer, voor iedereen begint en eindigt de dag met het plaatsen van deze offertjes. Soms met een kopje koffie voor de goden erbij; Shiva en Vishnu hebben ook weleens dorst tenslotte. De offertjes liggen overal. Op de stoep, op de motorkap, op het vissersbootje en op het bromfietszadel. Om alles te vereren wat er te vereren is: de voorouders, de goden, de bomen, de dieren. Om te vragen om een rijke oogst, veel kinderen en een gezond en gelukkig leven. Of om een geslaagde vleermuisjacht natuurlijk, met na afloop een puntzak friet.

De foto’s
Wil je zien hoe mooi Bali is? Kijk dan hier http://nicolekeijser.smugmug.com/Travel/Bali/12714506_BGmdm#1098898070_xBZwz

Tot later, want we moeten bijna naar Australië.

See you!

Eduard & Nicole

Slideshow Share

Previous Entry Next Entry