Island Hopping!

Trip Start Feb 18, 2008
1
49
78
Trip End Feb 17, 2009


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Fiji  , Yasawa Islands,
Thursday, August 28, 2008

Ons eerste eiland of resort is White Sandy beach, een van de grotere eilanden maar wel een van kleinere resorts. Het begon allemaal al goed toen we de enige twee personen waren die die dag aankwamen en dus het volledige ontvangstkoor voor ons alleen hadden, Bula!

De hut is super, het strand nog beter, de pinten koud (als de generator aanstaat tenminste want elektriek s er hier ni), het water kristalhelder en prachtige koraal voor de deur. Genieten dus. We waren in heel de resort met zn 8 personen dus exclusiviteit troef. Iedereen eet de maaltijden samen aan een grote tafel en het is dus onvermijdelijk dat ge de mensen leert kennen. Wij zijn vooral bevriend geraakt met een Pools koppel dat thuis Poolse vertalingen van wetboeken publiceert. Het meest noemenswaardige van white sandy beach is de Bula dance die we elke avond op eht strand allemaal samen uitvoeren (een soort van exotische vogelkesdans) en de tour waarbij we zijn gaan zwemmen met de manta rays. Dit zijn een soort walvissen in de vorm van ne pannekoek, indrukwekkend,ik heb het beest kunnen strelen en al! Een adembenemende ervaring, Bula!

Tweede resort was Oarsmans Bay helemaal in het noorden, dit was een van de meer luxueuze resorts en dus kozen wij voor de optie van een tent op het strand in de plaats van de mooie bungalow. Het eten was heel wat luxeuzer dan op het vorige eiland maar de sfeer iets meer honeymoon en iets minder Bula. Toch wel in orde en zoals vermeld in de brochures het mooiste strand van Fiji, zonder twijfel. Wel iets te veel vliegen maar ge kunt ni alles hebben.

Derde eiland was Kuata, een ander soort resort omdat dit gerund wordt door de mensen van het eiland zelf en ni door een of andere rijke duitser. Dit wil zeggen dat alle mensen uit het dorp er werken omdat dit hun enige bron van inkomsten is en het de hele dag een komen en gaan van Fijianen is. Hierdoor krijgt ge wel meer het gevoel dat ge in een dorp woont en minder op een exclusief eiland. Elke avond wordt er stevig Cava gedronken en Bula gedanst. De reden waarom we hiernaartoe zijn gekomen was omdat ze hier aan shark-feeding doen. Ik verwachtte dat wij in een stalen kooi onder water zouden worden gelaten om van daaruit voorzichtig een paar stukken vis aan de haaien te geven. Niks van dat, allemaal het water in en zwemmen maar tot de haaien zelf naar ons komen. Op een gegeven ogenblik zwommen er 7 haaien, elk 1,5 tot 2 meter lang onder ons en tussen ons. De haaien zijn het zo gewoon om mensen te zien dat ze zich laten vastpakken en strelen om een stuk vis te krijgen. Maar toch is het serieus scary om zo'n voorhistorisch monster op een paar centimeter van uwe neus te hebben in het wild. In Kuata zijn we 5 volle dagen blijven plakken samen met een Frans koppel hippies. Bula!

Het laatste eiland moest een van die superkleine worden en daarom trokken we naar Bounty-eiland, ik weet ni of het echt het eiland is uit de boutny reclame maar goed mogelijk. De engelse versie van love island of temptation island of hoe noemt da werd hier wel gedraaid. Ditmaal hebben we ne superdeluxe bungalow met airco en fridge en alles erop en eraan, het eten is barbeque en allerlei andere lekkernijen. Spijtig dat we hier ni wa langer konder blijven maar onze tijd was op. Bula!

Lekker bruingebakken en met nen dikken buik van al het eten en hangmat-hangen richting de kou in Nieuw-Zeeland. See you there,
BULA!!


Llegamos a Whitesandy beach y nos recibieron con las guitarras y los cantos, y nos encantó nuestra cabanyita con baño y mucho espacio, despues de casi tres meses en nuestro buga.... yo me pegué una siesta para estrenar la cama adornada con flores... ya me sentía de luna de miel, que es el destino principal de Fiji, pero hay de todo. Hay islitas que te las recorres en cinco minutos y que es un resort que costara unos mil euros la noche y hay islita como esta que nos costaba unos 40 euros con todo incluido..., tres comidas para cada uno y la cabñita... es lo mas barato que hay por las islas...

Nos quedamos el dia entero, creo, meciendonos en las hamacas y al dia siguiente nos fuimos a nadar con manta ray, las rayas gigantes... el dirko estaba emocionado porque iba buceando y la raya comenzó a subir a la superficie y al final iban la raya y dirk rollo abrazados por el mar... es una pena que no tengamos camara acuatica porque fue una pasada...

la boca de estos animales parece un buzon y a mi me da la impresion que nunca la cierran, al menos es la conclusion despues de un estudio empirico de unos minutos, asi van a saco arrastrando a cualquier diminuto e inofensivo pez que se le venga al paso...

No se, medirán unos tres por tres y son como mantas en el agua... en esa bahia habrian como cinco dando vueltas y nosotros a la caza, pero nadan muy rapido y yo las alcanzaba a ver muy poco tiempo porque se me adelantaban... encima la corriente no estaba de nuestro lado y yo me pensaba buena nadadora, pero va a ser que no.

De esta islita que nos quedamos como tres dias, nos fuimos a Oarsman Beach, otra de un poco mas de nivel, asi que nos quedamos en tienda de campaña, pero que la playa lo merecia... pero para mi gusto un poco sosa con les parelletes por todos los lados... Eso si la claridad del agua era espectacular...

De ahi nos fuimos a Kuata, mi preferida, la mas cutre pero con mas encanto... Esta islita pertenece a los lugareños y las cabañas son de los fijeanos, asi que el negocio va para la villa directamente. Hay otras que son resorts que llevan japoneses o australianos o que se yo...

La misma noche que llegamos nos hicieron el plato tipico que se llama Luvo y esta cocinado la carne y la comida en la tierra... estaba riquisimo y lo servian a lo fijeano sin cubiertos... pero hay salsas, espinacas y cosas que no queda muy claro que se coman sin utensilios de apoyo, asi que hacia de mis extremidades cuencos y a la marcheta...

Los tres dias siguientes tuve la mayor descomposición de todo mi viaje, non stop... pero no se si fue por la comida o por falta de lavarme las manos antes de comer... ahi queda...

Yo me queria llevar a todos a casa e invitarles a una paellita... habrian como siete cabañitas y 70 personas deambulando de aqui para allá, arreglando los cocoteros, haciendo y deshaciendo, asi que a toda hora bula, bula, bula... y contandoles la misma pelicula que levamos contando estos meses.

En esta islita cogimos un barquito para dar de comer a los tiburones, es decir bucear con ellos... Los fijeanos saben hacer un sonidito que les llama y luego les dan pescadito, asi de facil... estos no son peligrosos, pero a mi me tomo un tiempo acostumbrarme a ellos nadando con el bikini y sin nada que me protegiera.... queria gritar pero tragaba agua por el snorkel y me ahogaba y se te metian entre las piernas y el dirko pasaba de mi y se iba a por ellos... asi que el guia me cogió y me dijo tranquila que no hacen nada... no fueron palabras mágicas pero me di verguenza a mi misma y paré de patalear en el agua e intenté disfrutar del panorama.... ya ves, que cosas no?

En Kuata nos quedamos casi cinco dias con una pareja un tanto extraña de franceses, pero el sitio era genial, lleno de niños y de vida... todas las noches se sentaba quien estuviera por ahi a hacer la ceremonia del kava y a tocar las guitarras. Las canciones, alternaban en fijeano y en ingles, pero lo que lograba entender era de lo maravillosa que era su tierra...

Entretanto me contaban que en estas islas nombraban a un chief entre todos ellos que era por lo general el mas mayor y ese era el jefe del grupo y asi, un poco a su rollo iban solucionando los avatares diarios... El problema era que al final cada isla era una gran familia y se iban a buscar pareja por otras islas, que en total parece que hay unas 400, asi que hay para buscar...

Bueno el dirko me llama y a mi me ha dado por contaros todo detallado, se me escapan un monton de cosas, pero asi os las contare cara a cara, espero no ser muy plomazo y que disfruteis un poquito...

Yo me he relajado estos 15 dias por estas islitas del pacifico, algunas diminutas, donde todo es paz, papayas, cocos, pescado y un poco de cordero con sabor rancio, solo el cordero... alguien me conto que es lo que importan, y que a veces el cordero, muy abundante en australia y NZ, si lo cortan mal, sabe malisimo, y este es el cordero que ponen aqui... os prometo que es lo unico que no podia soportar, se huele a un km a un olor pestilente y con peor sabor...
Slideshow Report as Spam

Comments

osho56
osho56 on

WOW
de foto's WOW, merci,

papa

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: