Dag 2 - Poas/La Paz

Trip Start Aug 15, 2010
1
3
23
Trip End Sep 07, 2010


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
Poas Lodge (Mark & Oliver)

Flag of Costa Rica  , Alajuela,
Tuesday, August 17, 2010

Omdat we gisteren zo braaf en zo vroeg in ons bedje lagen, zijn we klaarwakker om half 6. Een roze wolk hangt boven de vallei en het zonnetje schijnt. Stipt om 7u zijn we paraat voor het ontbijt: eindelijk echte Costa Ricaanse koffie! We rijden een stukje naar boven en zijn de eerste om het nationaal park van Volcano Pos binnen te rijden. Op wandel maar de krater worden we ingehaald door een groepje mega irritante Duitsers (sweinerei!), maar dat is snel vergeten wanneer we eenmaal boven aankomen: we staan bovenop een vulkaan, met een rommelende krater die bubbelt en stoomt; ongelooflijk indrukwekkend! Pos trakteert ons zelfs op een mini-uitbarsting van rook en gas. Daarna gaan we op wandel. We volgen een pad door tropical wet-forest. Naast dichte begroeiing en heel, hl veel mos, komen we ook een Pos-eekhoorn tegen en vogels die veel te groot zijn om in een boom te zitten. Het pad loop ook langs een mooie, blauwe lagune. Dan gaat de tocht verder, over bikkelharde weg, vol gaten, richting La Paz Waterfall gardens. De inkom en het toeristgehalte liggen gruwelijk hoog, maar dat is het wel waard, beseffen we snel. We laten ons leiden door het weer, en verkennen een pad door tropical wet forest of de twee wondermooie watervallen. Als het begint te regenen, duiken we n van de vele andere attracties in: vlinders (Dimi had heel veel schrik van een grote blauwe vlinder, omdat die naar verluid 'recht voor ne facial ging'), kolibri’s en andere vogels, aapjes (met 2 geweldig sympathieke rakkers die stomverbaasd toekijken wanneer wij elkaar beginnen te vlooien), slangen, grote katten, leuke kikkers en een traditioneel huisje van 100 jaar geleden waar we maisbrood en kabouterthee krijgen. We steken ons ook eivol met het gringo lunch-buffet (je moet je geld toch op n manier terugwinnen). En dan begint het te regenen. Hard. En lang. We houden het zelf droog, maar de weg terug is een avontuur! De gaten in het wegdek zijn niet meer te ontwijken, en we zien ng tal van watervallen, die deze keer gewoon over de weg stromen. Maar we komen opnieuw levend en wel aan in de lodge, waar een massa mist zich over de vallei heeft uitgestrekt. Effe de reisgidsen consulteren en plannen maken voor de volgende dagen, boekje lezen aan het haardvuur, en dodo.
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: