Longhouses & jungle

Trip Start Dec 03, 2009
1
18
46
Trip End Sep 20, 2010


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
at a longhouse and in jungle

Flag of Malaysia  , Sarawak,
Tuesday, January 26, 2010

Ik vertrek de volgende dag bij dag en dauw om de boot de rivier op te gaan, die dwars door Sarawak stroomt. Ik ben een van de weinige toeristen op de ferry. Net als in de meeste bussen staat de aircon op vriestemperatuur, en ik bibber van de kou. Naast me zit een familie in winterjassen met mutsen op. De airco gaat nog n tandje harder als we van wal steken, maar dat is evenzo hinderlijk als de vreselijke muziek die uit de speakers buldert. Omdat het bijna Chinees Nieuwjaar is, brult een koor naar hartelust een soort kinderliedjes met vreselijke begeleiding, die zo hardgrondig door merg en been kruipt, dat het ondoenlijk is de herrie te overstemmen met mijn ipod. Gelukkig heb ik oordoppen in mijn handtas. Langs de oever zie ik niets dan loggingwerfen en palmplantages. Hoewel ze nog steeds een tropische aanblik verschaffen, huiver ik ervan; daar gaat het regenwoud. Als de ferry aanmeert stap ik de boot af. Terwijl ik de kade oploop, ontmoet ik de knappe, Duitse Konrad die medicijnen wil gaan studeren en zijn reismaatje Louis, de dove Parisien, die een soort vagebondsbestaan leidt. We hijsen onze bagage aan boord - behalve Louis, want hij reist met alleen een dagrugzakje met voornamelijk boeken erin de wereld rond - en gaan op zoek naar eten. Een half uurtje later staan we weer op de kade. Tot mijn grote schrik zien we de boot nog net de bocht om gaan met tassen en al. Mijn hart klopt in mijn keel, ik trek mijn mobiel uit mijn tas en dan krijg ik mijn eerste maleisische bel-les: hard 'hallo,hallo' schreeuwen in de oor van een niets begrijpende goed bedoelende persoon aan de andere kant van de lijn, die yes,yes blijft zeggen, maar waarbij ik er totaal niet van overtuigd ben dat hij ook maar een woord heeft verstaan van mijn relaas. Zo volgen nog wat meer van die gesprekjes, totdat ik een engelssprekende voorbijganger heb aangeklampt die het gesprek in het Malay van mij overneemt. Nog steeds niet gerust krijg ik de telefoon weer in mijn handen. Het zal allemaal goed komen, verzekert hij mij. Nog niet helemaal gerust koop ik een nieuw kaartje voor de boot. Konrad en Louis blijken goed gezelschap. We stappen de nieuwe boot op, hopend op een betere dj (Louis heeft natuurlijk nergens last van, buiten de kou dan). In plaats van de karaokeachtige Chinese herrie worden we getrakteerd op alle geluiden die een nep-worstelgevecht te bieden heeft. Ik moet er flink om lachen, terwijl de rest van de passagiers gebiologeerd naar het beeldscherm staart. Ik klim op het dak, tussen de zakken mais, de kippen in dozen en een stelletje durians. De wind wappert door mijn haar, de motor ronkt en ik staar naar de oever die voorbij schiet. Wat een geluk; ik heb alle tijd van de wereld besef ik me, om gewoon te zitten en onderweg te zijn...In Kapit, het volgende dorpje, springen we aan wal; onze bagage wacht op ons tegen de muur bij de kade. Een vriendelijke man stelt zich voor en zegt me gesproken te hebben aan de telefoon. Dus toch goed gegaan, dat gesprek. Opgelucht en moe slenteren we even later naar een hotel. De volgende morgen staan we op tijd bij de kade en vervolgen onze weg naar Belaga, waar we willen overnachten bij de lokale bevolking in hun longhouse.
We logeren bij Mehmeh en Azun. Ze zullen ons twee dagen de omgeving laten zien en we zullen een nacht bij hen slapen en daarna een nacht in de jungle bivakkeren. Na het inkopen van proviant en een boottocht naar de overkant, staan we even later op de veranda van hun longhouse. Het is een lange rij huisjes aan elkaar, met een gezamelijke veranda. een Borneoose equivalent van een eenverdieping hoge flat! Sommige buren zitten buiten en er spelen wat kinderen verderop. Het weinige engels dat zij spreken is genoeg voor wat gezellige praat. Echte gidsen zijn Mehmeh en Azun niet, maar we hebben veel plezier. Nadat we hebben rondgekeken in de longhouse, en de families hebben ontmoet, gaan we zwemmen. Azun schenkt een gevaarlijk sterk goedje, een soort Arak voor wie dat wat zegt, en we zwemmen tot de zon ondergaat. 's Avonds worden onze matjes in de woonkamer gelegd, waar de tv staat. Omdat dit longhouse een van de weinige plekken is waar een tv staat, is de hele buurt uitgelopen om een film te kijken. Ze hangen zelfs voor het raam. Soms vergeet ik dat Louis doof is; hij ligt al languit te slapen voordat Konrad en in ons bed in kunnen. 
De volgende dag brengen we zwemmend door bij een waterval in de buurt en we nestelen ons voor de avond onder een afdakje in de jungle. Het regent pijpestelen en alles is nat, maar dat kan de pret niet drukken. We blijven tot laat op en kaarten, drinken en lachen de nacht weg. Een paar uur later word ik beurs wakker; we liggen op een zijl op het beton, maar gelukkig is het droog. We pakken onze spullen in en vertrekken tevreden terug naar Belaga...
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: