Cebu City, Visayas, Philippines
Saturday, February 20, 2010
In razende vaart rijden de jeepneys (kleurrijke pickups) langs me heen, terwijl ik me een weg door het verkeer naar de andere kant van de straat baan. Ik ben zojuist het pension ontvlucht waar ik logeer. De oudere, kalende mannen met hun laptops zitten in de lobby en zoeken naarstig de asia datingsites af, terwijl hun mobiel met sms voor de volgende date aankondigt waar zij opin zullen gaan. Die oudere, uitgezakte mannen met jonge, mooie, slanke meiden, die hopen op een beter leven, een betere toekomst met een buitenlander die voor een goed inkomen kan zorgen. Ik weet niet goed wat ik ervan moet denken. Wie buit wie uit? Ik word er naar van. Mijn eerste indruk van de Filipijnen is druk, vies, en eerlijk gezegd een beetje beangstigend. Na een paar dagen ebt dat weg, maar niet helemaal. Het is hier ruiger dan het zachte Borneo, en ook gewelddadiger en armer. Het straatbeeld doet zuid amerikaans aan; ik moet aan Mexico denken! De warme, lachende gezichten van de mensen op straat maken me wat rustiger; hello ma'am, can I help you ma'am? Ik heb die dag een lang gesprek met Stieg, de deense oudere - en in dit geval knappe - man die ook in het datingcircuit zit
. Hij probeert me ervan te overtuigen dat het niet verkeerd is wat hij doet; ze hebben beiden plezier en als zij zich daar goed bij voelt, waar scheelt het dan aan? Hij doet er lang over om mij te overtuigen, en ik geloof dat dat deels komt omdat hij zichzelf ook voor de gek houdt. Hoe je het ook wilt noemen, het is hier sekstourisme wat de klok slaat.
Ik moet hier gauw vertrekken; op naar Moal Boal om te gaan duiken. Ik heb er mooie verhalen over gehoord... Gauw weg dus uit deze vieze, lelijke stad.
Terwijl de bus het perron verlaat en ik bijna mijn i-pod wil opzetten, hoor ik opeens verrast I want you van de beatles door de speakers zingen. Misschien zijn die filipino's zo gek nog niet...
