Kakamega forest, Kenya
Sunday, January 29, 2006
Het was een lange rit van Lake Nakuru naar Kakamega forest, we deden er 8 uur over. Onderweg in El Doret gestopt om te lunchen. De beste atleten ter wereld (lange duur loop) komen uit El Doret, dat je het even weet. In El Doret heeft Julie, mijn zus, een aantal maanden stage gelopen voor haar studie geneeskunde, en het was leuk te zien waar ze die tijd heeft gezeten. Aangekomen bij de kampeerplaats meteen de tenten opgezet en even gerelaxed. Overal om je heen waren apen in de bomen aan het spelen en hoorde je een hoop lawaai uit de jungle komen. Na het avondeten een nachtwandeling gemaakt met 2 gidsen erbij. Helaas niks gezien, op een paar slapende vogels na. De volgende ochtend zijn we om half 6 opgestaan om door de jungle naar een grot met vleermuizen te lopen. Veel apen (black-and-white colobus monkey, red-tailed monkey en blue monkey) en vogels onderweg gezien. De red-tailed monkey is een bruin aapje met ook echt een rode staart, maf gezicht. De grot met vleermuizen was erg leuk om te zien
. Er leven 2 soorten vleermuizen, de leaf-nosed bat (die insecten eet) en de fruit bat (die vruchten eet). Als je rustig blijft kan je ze tot heel dicht benaderen. De grot lag bovenaan een heuvel, wat ook een mooi uitzichtpunt was. 'S middags bij een basis-school in de buurt wezen kijken. De weg erheen ging voor een deel door de jungle en daarna door thee-plantages. De kinderen hadden allerlei liedjes en dansen ingestudeerd voor ons, wat erg leuk was om te zien. Samen met Walter en Markan groep 8 bezocht en een les meegemaakt. Op de terugweg naar het kamp meerdere black-and-white-hornbills, enorme beesten, zien vliegen. 'S avonds bij het tentenkamp iets hilarisch meegemaakt. Walter en ik dachten op een geveven moment een aap te horen roepen. Het klonk iets als "hoeeeeee". Wij riepen "hoeeeee" terug en warempel, heet beestje reageerde en antwoorde weer met dezelfde kreet. Het gesprek duurde voort tot het moment dat er een jongen voor ons stond. Hij, een Engelse student, deed onderzoek in het bos en zei dat we zijn assistent in verwarring brachten. En ja hoor, deze assistent stond even later ook voor onze neus. Het geluid kwam van hem en was een manier om te communiceren met zijn mede-onderzoekers. Walter en ik lagen helemaal in een scheur en hebben de rest van de avond (en de rest van de vakantie) "hoeeeee" naar elkaar geroepen. De volgende dag naar Kissi vertrokken, met een tussenstop in
Kisumu.
The web's original travel blog
75,659 travel experiences shared this week!
This is a private blog 
