Lake Naivasha, Kenya
Thursday, January 26, 2006
Het enige dat bij Thompson falls te zien was, was een 80 meter hoge waterval. Deze hebben zijn we niet meteen gaan bekijken op de dag dat we aankwamen. Dit omdat we er aan het einde van de dag waren en we voor het donker onze tenten op wilden zetten. De camping was echt prima, en er was een bar bij (waar we ook onze lege batterijen en accus op konden laden. Omdat Rene, Rene en Geert allemaal jarig waren tijdens de reis (of althans de indruk wekten :)zijn we die avond even wat gaan drinken in de bar. Was gezellig voor zolang het duurde voor mij, ik was kapot en dook op tijd mn tent in. De volgende dag zijn we het steile pad naar de basis van de waterval afgedaald. Het was er wel aardig maar niet meer dan dat. Toen we weer boven waren, werden we even vermaakt door 3 plaatselijke mensen, die zich in fraaie gewaden opgetoogd hadden. Veertien cameras klikten aan een stuk voor een aantal minuten, waarop we ze wat gegeven hebben. Hierna zijn we snel vertrokken naar Lake Naivasha. Onderweg hebben Niels, Rene en ik een voetbal gekocht, om onze overtollige energie zo af en toe kwijt te kunnen
. De weg naar Lake Naivasha was hobbelig en de stoffigste die we tot dan toe gehad hadden, met open zijkanten toch maar de tocht volbracht (waarom, geen idee). Na 4 uur rijden kwamen we redelijk afgepijgerd aan bij Fishermans Camp, de plek waar we gingen camperen. Een erg mooie camping met goede voorzieningen en een bar. Mijn zus had me verteld dat je hier aan het hek kan staan met je tent, waar je 's nachts vanaf de andere kant nijlpaarden hoort grazen. Wij verbleven echter niet aan dat deel van de camping, maar meer aan het begin. Na de tent opgezet te hebben, even rondgelopen. Ongelofelijk veel verschillende soorten vogels gezien, waaronder een Verreaux's Eagle Owl, spechten en een hop. Die middag een boottocht op het meer gemaakt, wat erg leuk was. Heel wat nijlpaarden, in grote groepen, gezien en er een gapend kunnen vastleggen op de gevoelige plaat, leuk.. Veel pelikanen, een aantal kraanvogels en kingfishers gezien. Ergens tijdens te tocht stopten we bij 2 kerels die midden in het meer wat aan het doen waren (zwemmend). Ze bleken aan het vissen te zijn en wilden ons wel wat visjes geven. Waarom wisten we toen nog niet. Aan het einde van de boottocht werd het ons duidelijk. Er werden wat visjes in het water gegooid, waarop 2 visarenden (ontzettend mooie beesten) erop af doken. Niels en Marjan heeft het kunnen filmen, zag er gaaf uit. Op het droge is Rene zijn was op gaan hangen, met de ene kant van zijn lijn vastgemaakt aan een boom (kan geen kwaad toch) en de andere aan het schrikdraad (dat wel)
. Hij schijnt een flinke opdonder gehad te hebben, waarna hij in een stel gezellige cactussen is gevallen. Hij vertelde later bij het eten dat hij op het pad van een linke sidderaal was gekomen...'S avonds weinig gedaan (ik althans, een aantal mensen zijn de kroeg nog in geweest). Gehoord waarom je 's nachts beslist niet voorbij het hek (schrikdraad) mag komen. Een jaar eerder heeft een Engels meisje dat wel gedaan om de camping ernaast te lopen, waarna ze doodgebeten is door een nijlpaard. Nijlpaarden walsen je plat als je tussen hen en het water in gaat staan, ze voelen zich dan kennelijk bedreigd. Francis en Geert waren 's middags al oog in oog gestaan met een nijlpaard, waarna ze snel weggehaald zijn door een ranger. 'S avonds gaan kijken of er nijlpaarden aan het grazen waren aan de andere kant van het hek. Dat was zo, een volwassen dier en een jonkie. Vroeg gaan slapen die avond, de volgende dag moesten we om 6 uur op om naar Hell's gate park te gaan, een park waar je te voet doorheen kan. Dit omdat er "geen" gevaarlijke dieren voorkomen. Toch zitten er naast de ongevaarlijke antilopes en zebras, wel buffels (die wil je niet link tegenkomen) en zitten er ook een aantal luipaarden, cheetahs en hyenas. De volgende ochtend stonden we al vroeg bij de poorten. Francis en Geert werden bijna aangereden door een busje in zijn achteruit, hun 3e close encounter. Je zou er al bijna een boek over kunnen schrijven... Net het park in stopten we bij een opstaande rots. Daar zagen we direct een aantal klipdassen, die lagen te relaxen in de schaduw
. Negen km gelopen in het park, wat zo'n 2,5 uur duurde. Onderweg een aantal leuke dingen gezien: - een zebra-vel met poten hangend in een boom, daar opgehangen door een luipaard. - Een opgevreten gazelle, waarschijnlijk door hyenas geveld. - Een dode jonge buffel, die werd opgegeten door een groep hongerige gieren. - Een schedel van een volwassen buffel, enorm zwaar en groot ding, erg indrukwekkend. Hells gate heet zo door het feit dat er veel mensen terplekke gestorven zijn lang geleden bij een vulkaan uitbarsting. Na de wandeltocht door het park even wat gegeten en verder gelopen naar en door de nabijgelegen kloof. Was een leuke wandeltocht.Hier de paradijs flycatcher gezien, een rood vogeltje met een enorme staart. Walter wilde de kwaliteit van het hout van de plaatselijke bomen testen en liep even flink tegen een tak op. Moest hij net hebben, een boom met hardhout, gevolg was een bloedende hoofdwond. Walter werd even opgelapt en we konden gelukkig verder. Die dag ook het Crater Lake bezocht, een idyllisch klein meertje in een uitgedoofde vulkaan. Erg mooi. Natuurlijk was hier ook een resort gebouwd, hier hebben we even wat gedronken. Er schijnen geen vissen in het meer te leven, omdat het water veel te zout is. Wel komen er veel flamingo's, die zich voeden van de algen die er groeien. Die avond had de kok echte traditionele Keniase shoarma-wraps klaargemaakt, en dat smaakte goed kan ik je zeggen. De volgende dag zouden we naar Lake Nakuru gaan, een meer bekend om zijn 1.5 miljoen flamingos, en ook om zijn neushoorns. Het houdt niet op :)
The web's original travel blog 
This is a private blog 