We leven nog...

Trip Start Mar 22, 2010
1
16
19
Trip End Apr 21, 2010


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
Casa Escotia

Flag of Panama  , Chiriquí,
Monday, April 12, 2010

he, he, eindelijk een internetplaats gevonden bij ons in een supermarktje in de buurt. Ondertussen zijn we alweer een poosje in Panama.
Ik zal thuis de achterstand langzamerhand inhalen, dat gaat me nu teveel tijd kosten. En dan hebben we thuis ook nog iets te vertellen.

Het huisje wat we huren van een Schot is een klein, eenvoudig bungalowtje met 2 slaapkamers een een grote woonkamer met keuken midden in een ´woonwijk´ in het kleine dorpje Nuevo Bambito.
Het is een prima onderkomen ware het niet dat we de afgelopen week maar 2 keer hebben kunnen douchen en door de week gedurende de dag (al vanaf een uur of 6 in de ochtend tot een uur of 5 ´s middags) zitten we zonder water vanwege werkzaamheden aan het waternet!!! Daarnaast is de waterpomp kapot die warm water voor de douche op druk moet brengen. Deze is nu een beetje gemaakt maar regelmatig brengt deze zo weinig druk voort dat de geizer het niet goed doet. Het begint echt irritant te worden. Maar goed, nu een impressie van het mooie Panama...

Al direct over de grens is echt een groot verschil met Costa Rica (CR). In CR staat vooral de natuur voorop. Hier in Panama (P) begint dit steeds belangrijker te worden maar is de landbouw (groente, fruit en veeeeel koffie) en veeteelt ook heel belangrijk. Dit zijn natuurlijk belangrijke inkomsten voor de mensen maar het tekent het  landschap. Overal op de (soms zeer steile) hellingen zie je akkertjes die vooral bewerkt worden door de plaatselijke Indiaanse bevolking. Dit zijn echt de werkpaarden van de samenleving. Ze trekken rond en vestigen zich waar werk is.

Ook in ´ons´ buurtje  wonen veel Indianen die de akkkers in de buurt bewerken. Erg leuk om doorheen te lopen en een praatje mee te maken in ons beste Spaans. Het mooiste is wanneer je ze de foto´s van hun laat zien op je camera. Vooral de vrouwen zijn erg verlegen en smelten wanneer ze hun kinderen op de foto zien.

We zitten in de buurt van Parque Internacional Amistad (een heel groot natuurgebied op de grens van CR en P) en Parque Nacional Volcan Baru. In Amistad hebben we bijna alle routes gelopen die mogelijk zijn (zijn er maar 3 van een km of 2 per stuk :-). De rest van het park is niet toegankelijk zonder gids en kapmes om het nevelwoud door te komen.
Nevelwoud is echt een speciaal soort bos waardoor we hier geheel omgeven zijn. De naam zegt het eigenlijk al, ieder moment kan je terecht komen in een wolkennevel, in de zon, in een regenbui en zie je opeens een prachtige regenboog. De temperatuur is hier zeer aangenaam, tussen de 18 en 25 graden (afhankelijk van de hoeveelheid nevel en de hoogte).

Papa is echt een fanatiek vogelaar geworden. Iedere dag worden er nog nieuwe soorten gespot die in de avond op naam worden gebracht met zijn 2 vogelbijbels. Hij kent deze ondertussen al aardig uit zijn hoofd. Thuios heeft hij nog een boek van bijna 2 kilo liggen, we krijgen nog steeds af en toe te horen dat wij deze ook beste mee hadden kunnen nemen... Hoezo fanatiek?
Mam vogelt nog lekker mee, ik ben een beetje vogelmoe na 2 weken excursies in CR. Ik wijs alleen nog vogels aan wanneer ik deze zie en laat hun het werk opknappen. En als het echt een speciale of leuke vogel is, wil ik ook nog wel even mijn verrekijker tevoorschijn halen.

Ondertussen wordt de supermarkt plat gelopen door de plaatselijke kinderen. De school in de buurt is duidelijk uit. Af en toe wordt er een ´How are you´ naar je toe geroepen maar veel verder in het gesprek komen we niet. Af en toe probeer ik wat Spaans maar ik kan evenveel Spaans als zij Engels. Wel kan ik me al aardig verstaanbaar maken als ik iets moet vragen in bv de winkel of aan onze buurvrouw Maria. Daar hebben mam en ik soms hele gesprekken mee, echt leuk wat ik na 5 maandjes Spaans al kan.

Vandaag een rustig dagje gehad. Vanmorgen in de buurt langs een weggetje gelopen waar veel Quetzals zouden zitten. Dit zijn echt heel mooie, smaragd groene vogels en de man heeft een staart van bijna een meter lang.
We hebben ze hier niet gezien maar wel een mooie wandeling gehad.
Tot onze verbazing deed het water het toen we thuiskwamen maar voordat we aan de afwas konden beginnen.... De lunch was zeker voorbij. Hopelijk doet de douche het vanavond wel...

Use this image in your site

Copy and paste this html: