Napier
Trip Start
Nov 27, 2005
1
7
37
Trip End
Feb 26, 2006
En weer op de bus gesprongen, ditmaal voor een rit van 2,5 uur door de bergen, richting Napier.
In de bus kwam ik een meisje tegen, waarmee ik ook in een hostel in Gisborne gezeten had: toevallig!!
In Napier, bleek dat zij al een hostel had en ik nog niet. Haar hostel was vlakbij en na een belletje of ze toevallig nog een bed vrij hadden, zijn we samen naar de Stable Lodge Backpackers gelopen. Wat een ander stadje dan Gisborne!!
Het hostel is klein en gezellig. Hehe, eindelijk weer wat sfeer.
Mijn spullen heb ik neergegooid in mijn kamer (Yes, eindelijk weer een kastje op mijn kamer die ik afsluiten kan!) en de stad in gegaan.
Op de boerderij was ik geterroriseerd door zandvlooien en in het hostel in Morere helemaal lekgestoken door een mug (recht op een zenuw van mijn voet; hikingschoenen aanhebben is dan erg pijnlijk!!), dus insectenwerende-spray (deet dus) gekocht. En een nieuwe toilettas, want
van de oude was al een paar dagen geleden de rits geknapt. Zo alles weer op schema? Dan nu naar het strand!!
Dit hostel zit direct achter de boulevard, dus ik was er zo. Maar dat was jammer: in plaats van een mooi, glad zandstrand, overal zwarte kiezelstenen! Grote kleine, maar zwart en steen! Ach ja: het is hier toch niet warm genoeg om te zwemmen, dus maar een sigaretje gerookt en
weer terug naar het hostel gegaan.
Dag 2 was het beter weer, maar had ik totaal geen puf om wat te gaan doen. Voelde me wat leeg, maar tegelijk ook vol van alle indrukken: alsof ik niets meer op kon nemen. Dus na een rustig ochtendje in het hostel, ben ik weer naar het strand gegaan. Op een gegeven moment toch maar pootje baden in het water (zwemmen mag trouwens niet eens - te gevaarlijke stromingen) en toen sloeg er een golf over mijn rok... Ja, dan maakt het ook niets meer uit! Heb een half uur lang in de rollende branding gestaan.... Heerlijk!!
Daarna nog weer een tijdje gewoon gezeten en met mijn fotocamera gespeeld...
Ook ben ik langs het standbeeld van Pania of the Reef gelopen. Het verhaal van Pania komt voort uit de Maori mythologie en verteld het verhaal van een soort zeemeermin die verliefd wordt op een mens en zelfs een zoon voor hem baart. Het liefste wat Pania wil, is een mens worden en voor altijd met haar geliefde samenleven. Alleen laten de andere zeemeerminnen dit niet toe en veranderen haar in een rif, zodat zij tot de dag van vandaag haar armen uitstrekt voor de kust van Napier.
Na zo'n uitputtende middag naar de BBQ toe die het hostel die avond organiseerde. Gezellig, met z'n allen eten en wat kletsen.
Enne, boek je eens een duurdere kamer voor 4, neemt er iemand een jongen mee naar hun stapelbed... Gelukkig snurkte hij niet ;-).
Dag 3 heb ik het stadje bekeken: het is beroemd om zijn vele gebouwen in de Art Deco-stijl. Daarna ben ik naar het Aquarium geweest. Ik had gelezen dat ze hier 2 echte Kiwi's hebben. Kiwi's zijn actief in de schemering en zijn daarom in het wild erg moelijk te spotten. Daarom
hebben ze in dit aquarium (ik weet het, landbeesten in een aquarium, vreemde vogels, die Kiwi's) voor hun de schemering nagemaakt. Vandaar dat je ook niet met flits fotograferen mag.
En ik heb ze dus gezien!! Het zijn echt een soort gemuteerde vogeltjes; geen staart, geen vleugels en een hele lange snavel! Ze zijn trouwens ook vrij groot, zeg maar zo hoog als een kleine hond! Erg bijzonder.
En ja, toen was het weer tijd om mijn rugzak eens opnieuw in te pakken; morgen zou mijn bus 's ochtends al weer vroeg naar Wellington vertrekken!!
Maar mijn nachtrust werd nog weer flink verstoord. Op onze kamer was 1 dubbelbed, dat in de winter als dubbel (en de rest van de kamer leeg) verhuurd wordt en in de zomer als 1-persoons. Maar 's nachts dacht een nieuwe kamergenote dat ze best samen met 2 jongens (die waren
buitengesloten, uhuh) in dat bed slapen kon!
Volgende keer dus maar weer gewoon de goedkoopste slaapzaal!
In de bus kwam ik een meisje tegen, waarmee ik ook in een hostel in Gisborne gezeten had: toevallig!!
In Napier, bleek dat zij al een hostel had en ik nog niet. Haar hostel was vlakbij en na een belletje of ze toevallig nog een bed vrij hadden, zijn we samen naar de Stable Lodge Backpackers gelopen. Wat een ander stadje dan Gisborne!!
Het hostel is klein en gezellig. Hehe, eindelijk weer wat sfeer.
Mijn spullen heb ik neergegooid in mijn kamer (Yes, eindelijk weer een kastje op mijn kamer die ik afsluiten kan!) en de stad in gegaan.
Op de boerderij was ik geterroriseerd door zandvlooien en in het hostel in Morere helemaal lekgestoken door een mug (recht op een zenuw van mijn voet; hikingschoenen aanhebben is dan erg pijnlijk!!), dus insectenwerende-spray (deet dus) gekocht. En een nieuwe toilettas, want
van de oude was al een paar dagen geleden de rits geknapt. Zo alles weer op schema? Dan nu naar het strand!!
Dit hostel zit direct achter de boulevard, dus ik was er zo. Maar dat was jammer: in plaats van een mooi, glad zandstrand, overal zwarte kiezelstenen! Grote kleine, maar zwart en steen! Ach ja: het is hier toch niet warm genoeg om te zwemmen, dus maar een sigaretje gerookt en
weer terug naar het hostel gegaan.
Dag 2 was het beter weer, maar had ik totaal geen puf om wat te gaan doen. Voelde me wat leeg, maar tegelijk ook vol van alle indrukken: alsof ik niets meer op kon nemen. Dus na een rustig ochtendje in het hostel, ben ik weer naar het strand gegaan. Op een gegeven moment toch maar pootje baden in het water (zwemmen mag trouwens niet eens - te gevaarlijke stromingen) en toen sloeg er een golf over mijn rok... Ja, dan maakt het ook niets meer uit! Heb een half uur lang in de rollende branding gestaan.... Heerlijk!!
Daarna nog weer een tijdje gewoon gezeten en met mijn fotocamera gespeeld...
Ook ben ik langs het standbeeld van Pania of the Reef gelopen. Het verhaal van Pania komt voort uit de Maori mythologie en verteld het verhaal van een soort zeemeermin die verliefd wordt op een mens en zelfs een zoon voor hem baart. Het liefste wat Pania wil, is een mens worden en voor altijd met haar geliefde samenleven. Alleen laten de andere zeemeerminnen dit niet toe en veranderen haar in een rif, zodat zij tot de dag van vandaag haar armen uitstrekt voor de kust van Napier.
Na zo'n uitputtende middag naar de BBQ toe die het hostel die avond organiseerde. Gezellig, met z'n allen eten en wat kletsen.
Enne, boek je eens een duurdere kamer voor 4, neemt er iemand een jongen mee naar hun stapelbed... Gelukkig snurkte hij niet ;-).
Dag 3 heb ik het stadje bekeken: het is beroemd om zijn vele gebouwen in de Art Deco-stijl. Daarna ben ik naar het Aquarium geweest. Ik had gelezen dat ze hier 2 echte Kiwi's hebben. Kiwi's zijn actief in de schemering en zijn daarom in het wild erg moelijk te spotten. Daarom
hebben ze in dit aquarium (ik weet het, landbeesten in een aquarium, vreemde vogels, die Kiwi's) voor hun de schemering nagemaakt. Vandaar dat je ook niet met flits fotograferen mag.
En ik heb ze dus gezien!! Het zijn echt een soort gemuteerde vogeltjes; geen staart, geen vleugels en een hele lange snavel! Ze zijn trouwens ook vrij groot, zeg maar zo hoog als een kleine hond! Erg bijzonder.
En ja, toen was het weer tijd om mijn rugzak eens opnieuw in te pakken; morgen zou mijn bus 's ochtends al weer vroeg naar Wellington vertrekken!!
Maar mijn nachtrust werd nog weer flink verstoord. Op onze kamer was 1 dubbelbed, dat in de winter als dubbel (en de rest van de kamer leeg) verhuurd wordt en in de zomer als 1-persoons. Maar 's nachts dacht een nieuwe kamergenote dat ze best samen met 2 jongens (die waren
buitengesloten, uhuh) in dat bed slapen kon!
Volgende keer dus maar weer gewoon de goedkoopste slaapzaal!


