Driving in my car, car

Trip Start Aug 28, 2011
1
6
9
Trip End Sep 04, 2011


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Austria  , Austrian Alps,
Thursday, September 1, 2011

Ik vertrek richting de Bodensee. Het is nog een eind rijden vanuit Zuid-Oostenrijk, dus ik besluit om te proberen in de buurt van Innsbrück te overnachten. Ook wil ik heel erg graag de Grossglockner zien. Een naam die ik ken van de Aardrijkskundelessen van groep 6 en die me sindsdien al intrigeert. Een berg, een grote berg, die er als een klok uitziet? Dat moet ik zien!

Via de Grossglockner Hochstrasse rij ik langzaam omhoog. Diep in de wolken verscholen ligt ie dan: de Grossglockner: wauw.... Ik probeer zo dichtbij mogelijk te komen en haal ondertussen uit mijn auto wat hij kan: zonder een handmatige kick-down blijkt mijn karretje in de 40 km/h te blijven hangen, om daardoor nèt niet terug te schakelen naar zijn 2. Handmatig terugzetten blijkt weinig uit te maken, dus af en toe duik ik even een parkeerhaven in om de mensen achter mij voorbij te laten.
Ineens kom ik bij een tolpassage. Pardon? 17 euro om door te mogen rijden?! Daar heb ik eigenlijk helemaal geen zin in: leuk hoor, zo'n berg, maar het blijft gewoon een berg. Tja mevrouw, u mag ook terug rijden, maar dat is 2 uur, plus ongeveer nog een keer 2 uur om uiteindelijk ook in Innsbruck aan te komen.... vooruit dan maar, dan ga ik ook helemaal omhoog!
Ik stap onderweg een paar keer uit op de uitzichtsplekken: het miezert een beetje, het is koud in mijn t-shirtje en korte broek en er is veel laaghangende bewolking, maar soms zijn de gletsers toch duidelijk zichtbaar. Ik rij nog een keertje verkeerd, maar beland zo, over een kiezelstenenweg langs de afgrond, wel op het allerhoogste plekje.... waar dus helemaal niks meer te zien is, behalve de mist in de verte. Ik vind het ondertussen allang weer best: ik wil weer naar beneden!
Als ik terug ben op de gewone weg, kom ik ineens een bordje tegen: "Please check your brakes!" Euhm, is dat niet een beetje laat? Kun je zo'n bordje niet beter beneden neerzetten, voordat mensen überhaupt op weg naar boven gaan?!
Maar goed, nu dus weer in z'n 2 en op de remmen naar beneden. Flinke haarspeldbochten en de drukverschillen zijn zelfs zo groot dat mijn oren ervan dichtslaan. Deed ik er bijna 2 uur over om boven te komen, sta ik nu weer in een half uurtje onderaan de berg.

Ik rij verder en besluit op goed geluk een afrit te nemen, net voor Innsbruck en volg een caravan: zo aan het eind van de dag gaat ook die vast wel naar een camping. En warempel, na een kwartiertje sta ik voor de poorten van Seeblick Toni. Ik zet met behulp van de moker van de buurman mijn nog natte tent op om te drogen en schuif voor een maaltijd aan in het restaurant van Toni, de maffe en luidruchtige uitbater van de camping.
Ik zoek op tijd mijn tentje op: 8 tunnels, 350km, 2500 meter stijgen èn dalen en dat allemaal in 7 uur tijd: het is mooi geweest.
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: