Een bezoekje aan Velden

Trip Start Aug 28, 2011
1
5
9
Trip End Sep 04, 2011


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
weisser rossl

Flag of Austria  , Carinthia,
Wednesday, August 31, 2011

's Ochtends wordt ik al vroeg wakker van de baby van de buren. Tja, tentwandjes zijn dun en chagerijnig sta ik op en maak koffie. Na een ontbijtje met de broodjes die ik gister bij de receptie had besteld die ik besmeer met chocopasta (altijd handig, zonder koelkast), besluit ik naar Velden te rijden. Velden ligt aan de andere kant van het meer en is het meest toeristische dorpje. Ik loop een rondje en neem plaats op de pier voor koffie met apfelstrüdel. Tja, dat moet ik in Oostenrijk toch geprobeerd hebben! Maar binnen een minuut wordt mijn taart belegerd door 10 wespen. Er is geen ontkomen aan, ik kan gaan hap nemen zonder een lichte angst zo'n beestje in te slikken... ze deinzen nergens voor terug. Ik schenk mijn taart met spijt aan de wespen, drink mijn cappuccino op en ga op zoek naar een supermarkt. Daar doe ik wat simpele boodschappen en ik neem mijn lunch mee terug naar de camping.

Langs de camping loop de Würthersee Wandelweg, een pad dat grotendeels door het bos, tussen de dorpjes en het meer doorslingert. Op de terugweg loop ik naar het paviljoen dat bij de camping hoort en het is waar wat me beloofd werd: de Würthersee is een warm meer!  Ik zwem een paar rondjes en laat me opdrogen in de heerlijke namiddag zon.

Terug bij de tent neem ik genoegen met soep en brood en wordt ik door de buren uitgenodigd voor de koffie. De kaarsjes gaan aan als het donker wordt en we hebben het over vanalles.
We zien de weerlichten in de verte steeds dichterbij komen: we tellen 4 afzonderlijke buien die zich om ons dal heen verzamelen en als het onweer losbreekt word ik bij hun in de camper uitgenodigd. Dapper sla ik af: nee joh, niet nodig. Ik kruip in mijn tent en bekijk alles een tijdje met de luifel open, totdat het echt te hevig wordt en ik hem dichtdoe. Even later hou ik ook dat niet meer uit en vlucht ik door de regen de auto in met mijn dekentje en een boek.
Als het onweer een korte pauze houdt, haal ik snel mijn wandelschoenen uit de achterbak en loop door het drassige gras om de tent extra te zekeren: of mijn Lowlandstentje deze vakantie overleven gaat? Al snel breekt het opnieuw los, maar ditmaal voelt mijn tentje voldoende veilig en val ik in slaap. Om kwart over drie hoor ik iets en ik gluur door de luifel die ik op een kiertje had staan: wie loopt daar? Iemand met een zaklamp... als hij uit het zicht is, kruip ik mijn tent uit en zie ik hem bij de andere tenten lopen. Ik twijfel om iets te doen, maar ga naar de wc en val terug in mijn tent opnieuw in slaap. 's Ochtends haal ik mijn broodjes weer op en vraag naar de man van vannacht: was dat een bewaker van de camping? Nee, zo zegt de mand van de receptie, dat soort dingen doen ze niet. Vast een dronken bezoeker die zijn slaapplek kwijt was.
Even later wordt ik door anderen aangesproken: ik had hem dus gezien? De man was zelfs zo brutaal geweest om in voortenten te komen en schuifdeuren van de campers open te maken. De buren hadden, waarschijnlijk dankzij de honden die op de stoelen slapen, nergens last van gehad.

Ik eet mijn ontbijtje en breek mijn kampement op. Ik wil nog naar een derde meer, op naar de Bodensee!
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: