Waar zijn ze dan, die beren?
Trip Start
Aug 25, 2010
1
7
31
Trip End
Oct 11, 2010
Yellowstone National Park, Wyoming
Thursday, September 2, 2010
Het is tijd om naar de Lower Falls te gaan: een gedeelte van het park waar de rivier in grote kracht naar beneden valt. Onderweg moeten we op de rem voor een horde van zo'n 100 bisons, die op hun gemak de weg oversteken. Terwijl de rangers druk bezig zijn om het verkeer gaande te houden, klikken onze camera's vrolijk weg. Naast de beren, staat Yellowstone ook bekend om deze kollossen, die je beter uit de weg kunt gaan als ze boos zijn....
Samen met Wojciech en Barbara uit Polen en Andrea uit Duitsland begin ik aan de hike van enkele kilometers. Hoewel ik wat moeite heb met berg-op lopen op deze hoogte (aiai, rokerslongen), went het snel en genieten we van het uitzicht. Langzaamaan komt de waterval dichterbij en we steken de brug over die ons naar een pad naar beneden brengt. Na een korte stop waarbij we bijna letterlijk bovenop de waterval staan - de regenbogen en moskleuren schitteren ons tegemoet, moeten we ook weer omhoog... Bilspieren aan het werk, is al dat sporten toch ergens goed voor geweest, haha!
De tweede helft van de hike is zwaarder, meer omhoog en omlaag, minder effen paden. De Amerikanen blijken niet zo van wandelen te houden en aangezien de parkeerplaatsen hier verder dan 5 minuten van de uitzichtplekken liggen, zijn de paden minder begaan. De rust bevalt ons wel en onder de blauwe hemel wandelen we door de bossen.
Vanaf de laatste uitzichtplaats regel ik voor mezelf een lift met een stelletje Amerikanen en ben op tijd terug op de parkeerplaats. Even winkelen, die koude nachten ben ik zat. Doe maar een fleecemuts met oorflapjes graag! En wat ansichtkaarten... en ja, die thermometer-sleutelhanger...
Als we later richting de uitgang van het park rijden, zien we langs de weg nog tweemaal een coyote aan een kadaver trekken, slechts enkele meters van de weg. Helaas voor mij leven de wloven in een ander gedeelte van het park en komen we deze niet tegen. We stappen nog weer uit bij meer geothermische wonderen, terrasvormingen door afzettingen van kalk. Het is een vreemd landschap om doorheen te lopen: in onze t-shirts lopen we door een wit winter-wonderland. Als we net weer in de bus zitten, zien we ook eindelijk de Elk: een grote hertensoort, die in dit dorp gewoon in de berm graast.
We rijden het park uit en vervolgen onze weg naar de Chico Hotsprings: een resort waar we die avond eten en zwemmen gaan. Door een lange zit aan de eettafel (voor mij met een Wild West - burger: gemaakt van Bizon en Elk) komt er van het zwemmen niet veel, maar een korte dip in het (wederom natuurlijke) warme water laten we geen van allen achterwege.
Het is tijd voor wederom een nachtrit en ik kruip in mijn - onderhand vertrouwde - bagagerek.
Comments
Arme jij,en het maar koud hebben, terwijl wij hier ongeveer 20 graden hebben.Denk maar veel aan ons dan word je vanzelf wel warm en kun je verder genieten van alles wat je nog gaat meemaken ! Genieten hoor !!!!!
Groeten Gerrit en Ans
hoop voor jou dat het toch snel wat warmer wordt ,en je nog meer gaat genieten gr r
Het wordt wel warmer hoor, wacht maar tot ik naar het zuiden ga! :-D