Zwarte lava in grijze mist

Trip Start Aug 25, 2010
1
3
31
Trip End Oct 11, 2010


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
Camping

Flag of United States  , California
Saturday, August 28, 2010

Op vrijdagavond vertrekken we met een grote groene bus met 24 passagiers en 2 chauffeurs richting het noorden.

De bagagevakken van groene Green Tortoise bus wordt volgeladen met onze grote rugzakken en de kleine rugzakken mogen we meenemen naar boven. Na een uitleg van Lucas en Manuel over het leven in een groep in een bus, mogen we gelijk beginnen aan " the miracle": het ombouwen van de banken en 2 tafels naar slaapplekken. De bagagerekken blijken hangende bedden en de tafel met bankjes is eigenlijk gewoon een twee persoonsbed.

Die nacht slaap ik, terwijl de bus rijdt, op het voorste platform. Het is wennen, ik word wakker iedere keer als de bus opnieuw optrekt of afremt, of door passerende auto's.
Vroeg in de ochtend komen we aan bij het Lava Beds National Monument en ontbijten we onder een zeil naast de bus. Enkele duizende jaren geleden is hier een grote vulkaan uitgebarsten en heeft alles in de omgeving met as en lava bedekt, zover als je kijken kunt. Het is indrukwekkend, zo groot als deze sombere, duistere vlakte is. De mist en miezerregen maken het er niet vrolijker op.
We krijgen een rondleiding door een ranger van het park, die zelf afstamt van de indianenstam die ooit in dit gebied heerste. Hij schrok duidelijk van de grote groep die ineens met hem meeliep en stotterend vertelt hij het verhaal van de indianen in gevecht tegen de blanken.

Na de tour gaan we langs het visitor center en halen we de kaarten van het gebied: tijd voor een hike. De hike leidt langs verschillende grotten die gevormd zijn door de lava. Sommige grotten mogen we betreden en bukkend, kruipend, maar vooral stuntelend zoeken we met onze zaklantaarns een weg door de caves... oppassen dat je niet in de 8-loop terecht komt, want dan weet je echt niet meer wat voor of achter is. Na een paar keer mijn evenwicht te hebben verloren en mijn hoofd te hebben geschraapt aan de overhangende gesteenten, vind ik het wel welletjes. Een paar andere dames uit het gezelschap ook, dus wij wachten verder braaf af bij de ingang, terwijl de rest de moeilijkste grotten uitprobeert.

Het avondeten nuttigen we bij een rots met historische indianen tekeningen, waarna we de bus weer ombouwen tot slaapwagen: het is tijd voor een nieuwe nacht in de bus.
Slideshow

Use this image in your site

Copy and paste this html: