Sydney komt dichter bij

Trip Start Sep 13, 2012
1
21
24
Trip End Nov 14, 2012


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Australia  , New South Wales,
Thursday, November 8, 2012

Na het vertrek bij Rob en Marie zijn we in de slowmotion-mode gegaan. Omdat de afstand naar sydney niet zo groot is is het niet nodig per dag veel te rijden. We rijden een stukje en nemen daarna de tijd om in wat stadjes en dorpjes rond te lopen, een koffie te drinken en wat dingetjes te kopen. Ook af en toe een strandje bezoeken en de oceaan bewonderen. Helaas werkt het weer niet mee, het is bijna altijd bewolkt.
Na Terra Valley overnachten we in Lakes Entrance, 2 nachten in Mallacoota, in Patato Point en vandaag in Ulladulla.
Maar wat hebben we onderweg gedaan en gezien?
De camping in Terra Valley ligt aan de ingang van het Tarra Bulga Nationaal Park. Op deze camping hebben we veel OZ-kampeerders gezien die uitgerust zijn om onder alle Australische omstandigheden te kamperen. Stevige 4WD autos met daar achter caravans of uitklapwagens die ook in ruig terrrein te rijden zijn. Alles uitgerust met grote wielen met brede banden met diep profiel. Overal zitten beugels en beschermplaten die rondvliegende stenen of overstekende dieren moeten opvangen. Er worden kampvuren gestookt en gekookt op kleine houtgestookte potkacheltjes. Niets van dit al vind je in Europa.
Het Tarra Bulga park is een z.g. koud regenwoud. Er staan bomen die vele honderden jaren oud zijn en van sommige wordt aangenomen dat die minstens duizend jaar oud zijn. Maar heel bijzonder zijn de Fern-trees. Dit zijn heel grote varens die op een stam groeien. Prachige grote bladeren. We maken een paar wandelingen door het regenwoud. Die dag zien we ook onze eerste Wombat in het wild.
In Mallacoota blijven we een dag extra. Tot nu toe is er geen dag geweest dat we niets gedaan hebben. De camping ligt aan een inham van de oceaan. Er vliegen regelmatig pelikanen over en we zien ze ook statig in het water varen. Op onze rustdag willen we naar het strand aan de oceaan wandelen. Het is helaas nog al koud, maar wat erger is we moeten om bij het strand te komen een stroompje oversteken. Als ik tot mijn knieŽn in het water sta zie ik ijsblokjes in het water drijven. In ieder geval zo voelt het. Met een nog net droog kruis kom ik aan de overkant en wordt uitgelachen. Maar het strand is mooi en de golven blijven het bekijken waard. Die steeds maar bewegende branding, wat een energie zit daar in. Kunnen we die niet op de een of andere manier gebruiken? Ik weet dat daar al veel mensen over nagedacht hebben en dat er in Frankrijk een getijden centrale is, maar het blijft in mijn gedachte. 's Middags kijken we op TV naar de Melbourne Cup. Dat is de jaarlijkse paardenrace. Deze is voor AustraliŽ zo belangrijk dat ze er een nationale feestdag van hebben gemaakt. Veel is dan ook gesloten op die dag. Of het nu gaat om de sport of om het wedden op die paarden is mij niet helemaal duidelijk.Vanuit Mallacoota verder naar het noorden. We houden, om met Tour de France jargon te spreken, een wandeletappe. We wandelen door een klein plaatsje waar ogenschijnlijk de laatste 100 jaar niets is veranderd, Pambula. Er is daar ook een z.g. Op-Shop, kringloopwinkel, en die moet bezocht worden. Op-shop, op komt van opportunity. Later passeren we de grens tussen Victoria en New South Wales.  Halverwege de middag zoeken we met behulp van een smartphone App een camping aan de kust. We verlaten de PrincessHighway en kronkelen richting strand. De camping moet in Patato Point zijn. Als we net Patato Point ingereden zijn worden we verrast door een kangeroo aan de kant van de weg. Die hebben we al een tijd niet meer gezien en we hadden er ook niet meer op gerekend. Een bord wijst waar de camping is. Het is een onverharde weg. Omdat het de laatste dagen nogal geregend heeft, is die weg veranderd in een glibberige kleimassa. We glijden van links naar rechts, maar komen heelhuids op de camping aan. Daar worden we opgewacht door honderden kangeroos. Groot, heel groot, moeders met kind in hun buidel en hard rondrennenden. Ze kijken nieuwsgierig rond en voelen zich op hun gemak. We krijgen een plaatsje direct aan het strand. Dit is wel de mooiste camping tot nu toe. Helaas geen zon en dus ook geen strandweer om te zwemmen ( voor El dan, voor mij zeker niet.Ik zie ijsklontjes).
De hele nacht horen we het gebulder van de branding.
De wekker gaat om 5.30 af. Ik wil de zonsopgang zien. Helaas is het al aardig licht en er zijn veel wolken. Het is echter een prachtig gezicht in dat ochtendlicht veel kangeroos op het strand te zien met daarachter de eeuwige branding.
Het weer is niet mooi genoeg om een dag extra hier te blijven. We gaan verder in ons slowmotiontempo.  's Middags vinden we een plekje op een camping in Ulladulla, weer dichtbij het strand. Er ligt nu een klein duinenrijtje voor. Op het strand kijken we naar surfers die behendig gebruik maken van de golven. Wederom geen zwemweer voor El.

Yope




Slideshow Report as Spam

Comments

Wendy on

Zijn die twee maanden toch zomaar weer bijna ten einde.... Bijna thuis!
x

Maria on

Jammer dat het geen strandweer is, maar het positieve is dat de overgang naar onze herfst dan niet zo groot is. Goede reis terug en gauw tot ziens.

nichie on

de ohhhhhhzzz en ahhhhhhhzzzz houden maar niet op , ik zou er zo graag bij zijn, het is te bijzonder.

liefs en groet

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: