Terug op het grote eiland

Trip Start Sep 13, 2012
1
16
24
Trip End Nov 14, 2012


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Australia  , South Australia,
Wednesday, October 17, 2012


Vandaag onze laatste Kangaroo Island dag. Vanut Kingscote richting Penneshaw. Gaan nog even kijken bij het stand waar we de eerste dag het eerst zijn gestopt. De blauwe lucht en de groen-blauwe zee, samen met de zon, blijven ons verbazen. Dan op weg naar Cape Willoughby. Daar staat de oudste vuurtoren van zuid AustraliŽ. De weg erheen is o.a. 23 km hobelweg. Deze keer van witte grond met links en rechts velden met schapen en onbekende planten. Het voorjaar laat zich van z'n beste kant zien. De bovenkanten van de bomen en planten hebben een nieuwe groene kleur. Van kilometers ver, uitkijkend over de lange witte weg, zien we de vuurtoren al liggen. We worden ontvangen door de vuurtorenwachter en wij zijn de enige twee voor de tour van 12.30 uur. De vuurtorenwachter is een Schot van geboorte en woont sinds 14 jaar in OZ en is sinds 9 jaar vuurtorenwachter. Op de vraag, "hoe kom je in OZ terecht?"is het simpele antwoord, "door een vrouw". Hij verteld over de geschiedenis van deze en andere vuurtorens. Deze is gebouwd in 1852 door 15 mensen in 2 jaar tijd.
Alles met de hand, geen enkele machine hadden ze tot hun beschikking. Lang was het een eis dat vuurtorenwachters en ander personeel op de vuurtoren getrouwde stellen moesten zijn. Waarom, om ongewenste spanningen tussen mannen en vrouwen te voorkomen. Nu is deze regel verlaten.
Mooi is de ontwikkeling in de vuurtorenverlichting te zien. Van olielamp naar kerosinelamp naar diverse electrische lampen en nu in 2012 een LED. Vroeger waren er ploegendiensten om het licht in de gaten te houden, het mocht nooit uit gaan. Nu houdt een PC in Adelaide in de gaten of de LED brandt. We klimmen naar boven om op het eerste bordes over de zee uit te kijken. De vuurtorenwachter verteld dat hij 's morgens een walvis heeft gespot. Af en toe komen die hier langs. We turen de zee af maar zien niets.
Wat later als we het terrein verlaten zien we in de verte op zee af en toe iets zwarts boven water komen en een spuit geven. We zien onze eerste walvis, al is het slechts een klein stukje. Leuk.
We rijden naar Penneshaw voor de Ferry. Als we om 4.30 pm ons bij het kantoor melden voor de boot van 5.30 pm blijkt er nog plaats te zijn op de boot die op punt van vertrekken staat. Hup er op en weg wezen. Deze keer in 30 minuten aan de overkant. We rijden nog 60 km en vinden in Victor Harbor een camping.
We zijn weer een heel klein stukje oost gereden in dit grote AustraliŽ. Kijk maar eens op de kaart van AustraliŽ waar overheen Europa is gelegd.



Slideshow Report as Spam

Comments

Nichie on

Kan maar 1 ding zeggen "WOUWWWWWWWWW"

Diane on

Inderdaad... WAUWWWW!!!!

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: