Eilanddagen en oog in oog met een kangeroo.

Trip Start Sep 13, 2012
1
15
24
Trip End Nov 14, 2012


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Australia  , South Australia,
Tuesday, October 16, 2012

zo 14 okt


Vandaag naar de zuidkust. We rijden net iets harder dan stapvoets om goed te kunnen kijken. Aan de zuidkust bezoeken we eerst Seal Bay. Daar op het strand woont een zeeleeuwenkolonie. We wandelen eerst boven op een soort duin en kunnen op het strand kijken. Uit de verte zien we tientallen zeeleeuwen die op het strand liggen te luieren en af en toe een bad in zee nemen. Later gaan we onder begeleiding van een ranger het strand op. We worden verzocht om ons rustig te gedragen en de dieren niet te storen. Wij houden genoeg afstand van de zeeleeuwen maar andersom niet. Af en toe komt zo'n beest aangeschuifeld vlak langs de groep en hij doet alsof wij niet bestaan. Het weer is prachtig en het strand wit en de zee blauw. Jammer dat we weer weg moeten.
We rijden richting west en nemen een zijweg naar Vivonne Bay. El moppert ondertussen dat we tot nu toe op Kangaroo Island nog niet een levende kangeroo hebben gezien. We komen bij het strand en gaan daar eten. Het strand is enkele honderden meters lang wit en verlaten. We hebben een spierwit privé strand. Hier aan de zuidkant is er een stevige branding en we zien mooie golven komen aanrollen.
Ook hieraan komt een eind en we gaan naar de Koala Walk. Dit is een stukgrond waar in de vijftiger jaren, door een schapenboer, veel Eucaliptusbomen zijn gepland als afbakening van zijn enorme oprijlaan. De schapenboer is weg maar daarvoor wonen er nu in de bomen veel koala's. Sommige hebben een vasteplek want die bomen zijn gekenmerkt met een lintje. Wij hebben er een stijve nek van overgehouden en uiteindelijk acht koala's gezien. Meestal niet in de boom met een lintje. Ook wordt E l blij want op het terrein ernaast zijn heel veel kangeroos. We zien er een die een kleintje in haar buidel heeft hangen. We hobbelen en bobbelen nog een dirtroad af naar Hansonbay. We gaan daar ook het strand op maar het is lang zo mooi niet als ons eerdere strand. Tijd voor een camping. We vinden ereen op 8 km voor het nationaalpark Flinder Chase. Als we even op de camping zijn met uitzicht over een wijd landschap kunnen we de kangeroo's niet geteld krijgen, groot en klein. Vanaf de camping zijn twee kleine wandelroutes uitgezet. We zien allerlei vogels, schapen, kangeroos, kalkoenen en net geschoren schapen.
Voor het eten heeft El nog een bijzondere ontmoeting. Een aardig grote kangeroo scharelt wat rond onze camper. Even later loopt hij een eindje verder bij een hek. El wil wat foto's met de Ipad gaan maken. Ze gaat op haar hurken bij het hek zitten om foto's te maken van die kangeroo.Komt dat beest op haar aflopen en blijft vlak voor haar staan, oog in oog. Ook houdt hij met zijn twee kleine voorpootjes El haar arm vast. Het is een beetje eng. Er wordt steeds gezegd dat ook kangeroos wilde beesten zijn en daardoor onberekenbaar. Ik had het pas wat later in de gaten wat er aan de hand was. Ik zag El daar zitten, opgesloten tussen een hek en een kangeroo. Ik ben er op afgelopen en geroepen dat hij op moest rotten. Kennelijk verstond hij nederlands want hij ging er vandoor. Dit avontuur heeft wel een mooie foto opgeleverd van een kangeroosnuit die bijna tegen de Ipad aangedrukt stond.


Ma 15 okt.


We gaan naar het nationaalpark Flinders Chase. Er is daar een mooi bezoekerscentrum vanwaaruit een aantal wandelingen (hikes) zijn uitgezet. We kiezen voor de Rocky river hike in combinatie met de Platypus Waterhole. De waterhole is een watergebied waarin platypussen( vogelbekdieren) wonen. Onderweg er naartoe zien we weer veel, voor ons, onbekende planten en bomen. Ook staat er veel in de voorjaars bloei. Bij het watergebied aangekomen worden we, door borden, tot stilte gemaand om de dieren niet te verstoren. We hebben gekeken en gekeken bij alle, mooi aangelegde, uitkijkvlonders. Maar geen enkel vogelbekdier liet zich zien. Verder langs de Rocky river hike. Op de tweede helft komen we op stukken grasveld die wel geschoren lijken. Het is echter kort gevreten door de kangaroos. We zien ze dan ook vrolijk rondhoppen.
Na 3 uur weer bij het bezoekerscentrum. Na de lunch op naar de Remarkeble Rock. Op een punt in de oceaan liggen een berg stenen met vormen die niet te bedenken zijn. Wat kan erosie toch te weeg brengen. Echt een foto-unieke plek. Het waait er erg hard. Gelukkig is het droog, want op een bord lezen we dat de combinatie van regen en wind levensgevaarlijk kan zijn op deze rotsen. Er zijn al heel wat mensen omgekomen omdat ze de waarschuwingen in de wind sloegen. Wat verder is een vuurtoren, op Cape du Couedic, en we gaan kijken. Bij die vuurtoren zijn restanten van een aantal huisjes die van begin 1900 to 1930 bewoont waren door de vuurtorenwachter en gezin. Het was toen zo afgelegen dat ze eenmaal per drie maanden werden bevoorrraad door een schip. Om de voorraden de hoge rotsen op te krijgen was er een soort helling gebouwd waar de voorraden tegenop werden getakeld. In het vroege begin door paarden later door een machine. Alweer pioniers.
Terug op het parkeerterrein worden we aangeklampt door een jongen en een meisje. Hebben jullie gereedschap in de auto? Hoezo? We hebben onze auto opslot en de sleutel ligt er in. Zooooooooooooo dat is niet handig. Hoe het gekomen is weten we niet maar de sleutelhanger steekt net onder de achterklep van de auto uit en de sleutel met afstandsbedieng was klem onder de achterklep. Om met Diane te spreken, hier kwam de afrikaan in mij naar boven. Er was verteld dat bij onze camper gereedschap zat om wielen enzo te verwisselen. Nadat de jongen en het meisje hadden gezegd dat thuis komen belangrijker was dan schade  aan de huurauto voorkomen is het gereedschap gebruikt als koevoet om wat ruimte te maken. Duwen, vingers bijna klem, nog meer koevoet, pielen enz. Uiteindelijk lukt het de jongen om met zijn vinger tussen het afdichtrubber te komen en het knopje van de afstandbediening in te drukken. Hoera. Bumper weer wat in het fatsoengedrukt en ze konden weer gaan.
Wij weer naar de camping. We bellen daar naar de Ferry om een afspraak voor de terugreis te maken. We willen 17 okt s´morgens vroeg terug. Maar de eerste gelegenheid is om 5.30 pm ( 17.30 ). Ok dan blijven we een dag langer, het is geen straf op dit eiland.


Di 16 okt.


Vandaag is Kelly's cave aan de beurt. Het is een druipsteengrot. Waarom heet die grot Kelly's cave. Er zit natuurlijk een verhaal aan vast. In 1880 was een groep mannen een deel van het eiland aan het onderzoeken. Ze deden dit per paard. Op een dag zakte een paard de grond in, en zo werd een natuurlijke opening van de grot ontdekt. Het paard hete Kelly. Ter nagedachtenis aan het paard, waarvan tot nu toe elk spoor ontbreekt, heeft de grot de naam van het paard gekregen. We worden rondgeleid door een ranger die zelf ook regelmatig meedoet aan het verder onderzoeken van de grot. Hij weet er veel van. Hij vertelt onderandere hoe de vroege onderzoekers met weinig middelen de grot ingingen. In het begin was de enige verlichting kaarslicht. Hoe ver je de grot in kon was afhankelijk van het aantal kaarsen wat je mee kon nemen. Hij liet zien hoe het zicht is bij het licht van een kaars. Dat is niet veel, al gaan de ogen na een paar minuten steeds meer zien. Toen hij de kaars uitblies was het echt donker. De grot hangt vol met ragdunne stalagtieten, mooi wit. Rondom de grot zijn nog een paar wandelingen uitgezet die door een bos gaan met een gevarieerde groei. De beheerders laten het bos zijn gang gaan en ruimen niets op. Alleen als er een omgevallen boom over een pad valt wordt die in stukken gezaagd en aan de kant gelegd.
We rijden naar de noordkust en wandelen over het strand en later klauteren we over een steenmassa langs de kust. El fantaseert dat we in een gat vallen en verdwijnen. Over honderd jaar wordt er dan gesproken over Elly's en Yope's Cave.
Morgen onze laatste eilanddag.


Yope.



 
Slideshow Report as Spam

Comments

Tru on

Ziet er prachtig uit! Mooie foto's...

Wendy on

Hallo hallo! Wat een verhaal van die kangoeroe! Haha, wel een briljante foto heeft het opgeleverd! Oh ja, het zijn geen zeeleeuwen maar zeehonden.
X

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: