Verder zuidwaarts

Trip Start Sep 13, 2012
1
11
24
Trip End Nov 14, 2012


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Australia  , South Australia,
Wednesday, October 10, 2012

We verlaten CooberPedy aan de zuidkant.
De meeste opaal activiteiten zijn kennelijk aan de noordkant want we zijn al snel uit de mijn-bergjes en stofzuigers. We verbazen ons nog steeds dat het toegestaan is dat die enorme stofzuigers, ze scheiden het stof en zand van de brokken steen, hun stof tientallen meters hoog de vrije lucht in mogen blazen. De hele stad, nou ja stadje, ligt onder een wit laagje stof. Ook is het raar dat de mensen die er mee werken geen adembescherming hebben. Stoflongen is niet fijn.
We komen al snel in het grote niets. Niet dat er niets te zien is, zeker wel. Het is een zo wijds landschap. Soms een beetje heuvelachtig maar vandaag vaak heel vlak, maar zo groot. Links en rechts en voor een achter kan je kijken en je ziet alleen maar de natuur tot de horizon. We komen 2 benzine station tegen en verder is er geen leven te bekennen. Letterlijk en figuurlijk niet. Letterlijk omdat het vandaag de dag van de dode dieren is. Deze keer zien we heel veel kalveren langs de kant van de weg liggen. Het lijkt een dag te worden zonder verdere bezienswaardigheden.
Wij zien steeds langs de highway kleine gebouwjes met wat zonnecellen ernaast. Gisteren in de Oldtimersmine werd duidelijk waar ze voor dienen. Was er vroeger de telegraaflijn, met morse seinen, en daarna de telefoonleidingen over het hele land, sinds begin 1980 lopen er glasvezel verbindingen over het land. Door zo'n glasdraadje van 1mm kunnen 35000 telefoongesprekken op het zelfde tijdstip worden doorgevoerd. Maar ook glas heeft verliezen en dus moeten de signalen af en toe versterkt worden. Dat gebeurd in die kleine gebouwjes ( ongeveer 1,5 *1,5 * 1,5 meter) en ze staan ongeveer om de 60 km. De zonnepanelen zorgen voor de energie. Deze glaskabels zijn voor verbindingen over grote afstanden. Om ook verbindingen te kunnen maken over kortere afstanden staan er, ook weer om de 60 km, masten met bovenin antennes en schotel. Ook weer zonnepanelen.

Halverwege de middag komt er plotseling aan de linkerkant van de weg een heldere witte streep aan de horizon. Hij wordt breder en groter. Het is een zout meer. Er is een parkeerplaats gemaakt op het mooiste punt. Vandaag is een dag met veel grote wolken in een blauwe lucht. Als we uitstappen zien we een bijna verblindende vlakte met daar boven die mooie lucht. Een wandeling naar het meer is de moeite waard. Hoe dichter bij we komen hoe dikker de zoutlaag wordt waar we op lopen. Het meer is heel groot, tot aan de horizon en spier wit. Het meer heet,Lake Hart. Lekker uitgewaaid, ja er staat vandaag en sterke wind, komen we bij ons rijdende huis terug.
Dit deel van de Stuart highway is niet dik bezaaid met campingplaatsen. Uiteindelijk rijden we om half zes een picknickplaats op waar je mag overnachten. Weer zo'n plaats met niets, weer even aarzelen. Toch maar doen. Vandaag was het afzien, lage temperatuur, sterke wind en af en toe regen. Als we ons overnachtplekje op rijden is het 14 graden. Brrrrrrrrrrrrr.
Slideshow Report as Spam

Comments

Jan en Dien on

Niks te klagen hoor 13 gr. is het hier ook en wij vinden het warm voor de tijd van het jaar. Maar wat een verschil voor jullie met van de week. Toch verder genieten want wat een verschillende dingen maken jullie mee. minder mooi (dode dieren) mooie dingen in het niets een zout meer. Ga verder lezen van jullie verslag.

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: