Alice Springs

Trip Start Sep 13, 2012
1
6
24
Trip End Nov 14, 2012


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Australia  , Northern Territory,
Friday, September 28, 2012

Net voor we onze zandvlakte achter het tankstation Ballow Creek verlaten raak ik nog in gesprek met een motorrijder.
Hij had de nacht doorgebracht in een hangmat naast zijn motor. De motor was helemaal behangen met bagage, jerrycans voor water en benzine en nog veel meer spul. De motorman komt uit Zweden, hij heeft eerst heel Europa doorgereden toen per boot naar Canada. Canada en de rest van Noord Amerika door gereden, per boot naar Zuid Amerika en daar bijna alle landen bezocht. Van Chili naar AustraliŽ. HIj is al twee jaar onderweg.
We rijden weer op de Stuart Highway richting Alice Springs. Veel plaatsen zijn er onderweg niet, eigenlijk helemaal niet. Af en toe een kleine nederzetting. Hier in OZ hechten ze kennelijk veel waarde aan herinneringen van WWII. Om de haveklap staat er een herinneringssteen van de een of andere militair, ook zijn er nog verschillende resten van WWII vliegvelden over. Het zijn er zoveel dat we ze maar links of rechts laten liggen. En dan plotseling zien we een veld met wijnranken. Midden in de wildernis een hele mooie wijnboerderij, er is ook een mangoboomgaard bij. Goed hoe een stel mensen dit zo in de verlatenheid voor elkaar krijgen.
Vandaag vroeg El zich al een paar keer af waarom iemand appels langs de kant van de weg gooit. Het duurt even voor ik zie wat ze bedoelt, af en toe ligen er in de berm mooie ronde gele bollen. Het zijn geen appels maar golfballen vermoed El. Zij heeft wel eens gehoord dat er mensen zijn die het leuk vinden om langs de weg af en toe een balletje te slaan. Maar als het er steeds meer worden en we vinden een plaatsje om te stoppen gaan we maar eens kijken. Het blijken vruchten te zijn die op de grond groeien en met een soort strengen aan elkaar verbonden zijn. Ze zijn mooi glad en bijna perfect rond. Het lijken kleine meloenen. Raadsel opgelost.
Dat OZ een bijzonder wegennet heeft zien we regelmatig. Links en rechts van de StuartHighway zijn afslagen die naar oost of west gaan. Meestal zijn dit dirtroads en alleen toegangkelijk voor 4WD auto's. Bij een zo'n weg staat aan het begin ook een waarschuwing "eerst volgende tankstation over 500km" Stel je voor, je rijdt van Rotterdam naar Parijs en komt geen enkele benzinepomp tegen.
Het is wel jammer dat we met onze camper niet die wegen op kunnen. Maar om een indruk te krijgen is er de Plentyhighway. Deze weg begint ongeveer 70 km boven Alice Springs en gaat tot aan de oostkust. Maar de eerste 75 km zijn verhard. We gaan die weg op. Het is een eenbaansweg met links een rechts dirtroad van dieprode gravel. Deze weg is in het natte seizon soms niet berijdbaar, je kan zien dat er maatregelen zijn genomen om het water langs de weg te geleiden naar kreken. Nu is het niet voor te stellen hoe dat is. Alle kreken smal, breed en heel breed staan volkomen droog. Na 70 km komen we bij een roadhouse met camping Gemtree. We stappen uit om te kijken of het wat is om hier te blijven, maar het is er zo heet( 39 gr)  en verlaten en droog en stoffig dat we de weg weer terug gaan. Af en toe een tegenligger en dan gaan we allebei half de weg af om elkaar langs te laten. Mooi is dat deze highway ook weer een zij-HIGHway heeft, de Sandoverhighway. Het is een hele brede dirtroad die richting noord/oost gaat.
Dit is het land van de Aboriginals, je ziet ze niet veel langs de Stuarthighway. Soms bij een Roadhouse-benzinestation. Maar we komen nu langs een kline nederzetting met een Art-gallery. Buiten staat een standbeeld van een Aboriginal moeder met kind, het is zeker 10 meter hoog, een stuk verder op een heuvel staat zo'n beeld van een man. Mooi gemaakt. We kijken in de gallery, toch een bijzondere manier van schilderen.
We hadden het al gemerkt dat de weg steeds hoger en hoger gaat. Ergens voor Alice Springs is weer een monument. Dit geeft aan dat hier het hoogste punt van de highay is tussen Darwin en Adelaide. Onze GPS geeft 734 meter aan. Niet echt een groot stijgingspercentage over ruim 1100 km.
Even later passeren we de Steenbokkeerkring, ook hier wordt het weer aangegeven met een monument. Dat we de tropen nu verlaten merken we echt niet het blijft heeeeeeeeeeel warm.
Wel is er plotseling verandering van het landschap, het gaat op en neer en is zelfs een beetje grillig. Een goede afwisseling na al de kilometers bossen links en rechts.
En dan rijden we Alice Springs binnen. 47000 inwoners, en het is ineens druk. Uitkijken met dat grote ding en het links rijden. Het links rijden is nog steeds geen automatisme. We komen goed aan op een van de vele campings, Big 4.


 
Slideshow Report as Spam

Comments

Ineke Snaathorst on

Heel leuk dat jullie ons mee laten lezen in julie belevenissen. Ik geniet. En dat doen jullie zeker ook. Beterschap met je verkoudheid.

Wendy on

Leuk leuk leuk mooie foto!
Er is wel iets mis met jullie routekaart. Renners Waters Australia ligt midden in de Atlantische Oceaan volgens jullie kaart.

x

Diny on

Fijn dat er weer internet was of nu jullie meer in richting "bewoonde wereld" komen, ook steeds meer? Heel wat te lezen en wat hebben jullie het onzettend naar jullie zin. Grappig zeg Joop dat je in een alkohol kontrolle terecht kwam. Dan heb je dat ook eens beleefd. Aparte mooie fotos ook zeg, leuk hoor. Verder zulke mooie en vooral verschillende belevenissen, we genieten ook mee uit de verte. Groetjes

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: