Al weer een week in Oz.

Trip Start Sep 13, 2012
1
2
24
Trip End Nov 14, 2012


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

, Noordelijk Territorium,
Saturday, September 22, 2012

Een hele tijd was het niet mogelijk om op het internet te komen om een verhaaltje te schrijven, maar dan nu hebben we op de camping wifi.

De vliegreis was vooral lang en slapen lukte niet echt, af en toe even wegdommelen en merken dat bijna iedereen ligt te slapen behalve ik.
Het was ook zo raar dat we tegen te tijd invlogen en omdat de luiken dicht waren leek het net nacht, maar was het eigenlijk dag.
Tussenstop in Singapore voor brandstof, we mochten er even uit, benen strekken en weer gingen we de nacht in naar Melbourne, weer erg weinig geslapen.
's Morgens vroeg in Melbourne was het behoorlijk frisjes en somber grijs, wel heel leuk was het mijn broer aan de telefoon te hebben. Hij was speciaal voor mij vroeg wakker geworden.
Dan nog een 4 uur durende vlucht naar Darwin. Over een prachtig rood met geel en soms groen land waar je vanuit de lucht enorme rivieren zag, met geen water.
Het zullen misschien ook geen rivieren geweest zijn, maar het zag er prachtig uit.
Zoals je soms schilderijen ziet van aboriginals, terwijl die hun land nooit vanuit de lucht gezien hebben. Heel mooi, om nooit meer te vergeten.
Darwin is een klein vliegveldje en we waren het land al binnengekomen in Melbourne, dus de douane hadden we hier niet. alleen maar wachten op de bagage en een taxi in die ons naar de camperboer bracht. Onderweg stond de middenberm in de brand, maar de taxidriver deed net of het niet zo was.
Na een kwartier bij de camper en daar kregen we een 2 uur durende uitleg over hoe alles in elkaar zat. Daarna de eerste rit met een grote bussen op de linkerweghelft... brrrr, even wennen.
Joop is bang dat hij te rechts zit en rijdt zo links dat ik geregeld stoepranden, bomen, palen en zinspeelde op me af zie komen.
Maar het gaat steeds beter en we wennen heel makkelijk aan het verkeer omdat dat er bijna niet is. De stad Darwin zijn we daarom maar niet ingegaan, te eng. Eerst de supermarkt in en de eerste de beste camping die we zagen zijn we opgereden, heel luxe met zwembad en eigen badkamer.
Verder ziet het er nogal armoedig uit, omdat alles bruin is van de bladeren die van de bomen vallen en het op zijn droogst is nu. Hier al 160 geen druppel reen gevallen en elke dag tussen de 35 en 39 graden. Dat houdt geen boom uit.
Het zwembad viel tegen, veel te warm water om af te koelen, dan snel eten en naar bed, we vallen bijna om van de slaap. Lekkere bedden hebben we in de camper.
Het is een bus zo groot als die kleine buurtbussen en vervoer voor rolstoelers er uit zien.
7 meter lang en 3.20 hoog, dus oppassen met bomen.
De tweede dag gaat het echt beginnen met autorijden op z'n links. Ik zeg voortdurend, niet zo links, want we rijden af en toe bijna de weg af.
We gaan richting Litchfieldpark, een natuurpark met heel veel termietenheuvels en heerlijk poeltjes waar je in af kan koelen. Helaas ook krokodillen gevaar. Bij ieder punt waar de weg een beetje lager ligt en in de natte tijd kan overstromen staat een bord met krokodillen gevaar, niet zwemmen. Er staat ok een paal die aangeeft hoe diep het er is als er water staat. De palen gaan tot 1.40 cm.
Nu is dat compleet overbodig, want er in in de wijde omtrek geen water te vinden. Gelukkig wel vlakbij het kampeerterrein waar we gaan staan. Het heet Wangi Falls en er moeten dus watervallen zijn. Ze zijn er ook, maar stromen vlaklangs de rots en stellen niet zoveel voor. We hebben plaatsjes gezien van de natte tijd en dan kun je er echt niet onderstaan onder dat watergeweld, nu is het een welkome douche en ik spring er dan ook meteen in.
Daarna zoeken we een plekje op de camping, deze is heel eenvoudig met een kastje met enveloppen aan het begin, waar je opschrijft Hoe lang je blijft en er geld in doet.
En er staat een toiletgebouw in het midden, het is er bloedheet en de airco kan niet aan, want er is hier geen stroom. 's Nachts laten we de deuren achter open, maar toch griezelig met beesten die binnen kunnen komen. Dat doen ze gelukkig niet en de volgende dagen zetten we de rugkussens dwars achterin, zodat het open en toch een beetje dicht is.
We hebben echt stroom nodig en verhuizen naar Nationaal Park Kakadu weer een geweldige campin met eigen badkamer. Hier blijven we een poosje.
Ik heb in er vliegtuig kennelijk kou gevat en heb een zere keel, een zeer oor en uitslag op mijn lip en voel me niet al te best.
We bezoeken regelmatig allerlei supermarkten, waarvan Woolworth de beste is, daar kopen we strapcils en neusdruppels.
De eerste dag in Kakadu rijden we naar Ubirr, dat is een berg waar onderkomens zijn van aboriginals die in de natte tijd het hoger op zoeken. Veel mooie rotsschilderingen en op de berg een fantastisch uitzicht over het laagland. Joop is inmiddels jarig.
De volgende dag gaan we richting Yellow Waters en onderweg bezoeken we nog een onderkomen van Aboriginals met nog meer rock-art. Dan die prachtige Yellow Water die helemaal niet geel zijn, maar prachtig groen. Het zijn waterplanten die het hele gebied overwoekeren en als ze bloeien hebben ze gele bloemen, dat moet werkelijk prachtig zijn.
Maar ook nu is het de moeite waard en zien we in een open watertje een lange slang.
Er loopt een ijzeren plankier over een stuk van het moeras en af en toe kun je door de planten in het ware kijken. Er zijn heel veel vogels en er schijnen ook krooks te zitten, maar die zien we gelukkig niet.
Op de terugweg doen we een Cultureel Centrum aan de Aboriginals en leren veel over hun leven en gebruiken.
Dag drie hebben we een tour geboekt naar de Twin en de Jimjim watervallen met een hoog op zijn wielen staande 4wheel drive. Dat is nodig ook die 4 wielenaandrijving en die hoge wielen, want we moeten door natte en droge rivieren en over dirtroads en we hobbelen er lustig op los.
Bij Twin Falls drinken we koffie onder een klein straaltje water, helaas het is het droge seizoen en weinig water, wel een heel mooie omgeving.
Door naar Jimjim Falls al hobbelend en schuddend, onderweg alweer een slang die zichzelf opwarmd op de weg. We stoppen en de aboriginal, hij heet Thomo verzoekt hem toch maar weer het gras in te gaan voor hij overreden wordt.
Jimjim heefthelaas helemaal geen water meer, we hebben er lunch op de rotsen en daarna mogen we al klimmend en klauterend naar de poel onder de waterval zonder ware en in het heerlijk koele water springen. Dat is nodig ook, want we zijn bijna gekookt bij 39 graden.
Daarna weer terugklimmen en met de hobbelauto naar huis, een fantastische dag.
De volgende dag gaan we door naar Katharine National Park, ongeveer 350 km. rijden.
Het landschap is meestal gelijk, lage bomen die op eenderde hoogte verbrand zijn. Dat schijnt zo e horen, want het gras wat er tussen groeit moet weggebrand worden zodat je er makkelijk tussendoor kan lopen en kan jagen op het weinige wild wat er is.
Katherine stad heeft weerden Woolworth en we slaan weer in.
De camping is druk, maar met heerlijk zwembad waar ik weer meteen in springer ze hebben.....
Wifi.... Hoera.
De airco maakt weer overuren en de Kleine kangaroos scharrelen in het round vlakbij de auto.
Heel schatting om te zien, maar aanraken kan niet. En heel veel vogels, lachvogels die heel veel herrie maken en net zagen we een prieelvogel die schroefjes en knijpers en stukjes glas had verzameld en een prachtig prieel gebouwd had voor zijn vrouw.
De rivier is vlakbij en vandaag ben ik erin gesprongen. De krooks zijn weggejaagd of gevangen zeggen ze, dus daar gaan we maar vanuit. Heerlijk water is het wel, veel lekkerder dan het zwembad.
Straks gaan we kanovaren, kortom we hebben het reuze naar ons zin, de medicijnen helpen mijn verkoudheid verdrijven en ik heb nu alleen nog maar een staartje.
Groetjes van deze kant van de wereld aan het koude Nederlandje e tot de volgende wifi.
El.
Slideshow Report as Spam

Comments

Diny on

Hoewel we op facebook heel beknopt mee konden "reizen", is het heel leuk om "eindelijk" een uitgebreid verslag te lezen. Wat lief El dat je broer je per telefoon welkom heten in Australie. Het beste en dat je verkoudheid maar gauw over zal zijn meid. Geweldig toch met een camper zo vrij als een vogeltje te zijn? Verder veel mooie aventuren, ik kijk erg uit naar het volgende bericht.

Tineke on

Hoi El en Joop, leuk dat we jullie weer kunnen volgen.
Dacht al vaak hoe zouden ze het maken.
Wat een eind van huis, en nog zulk lekker weer. Hier gaan we nu toch langzaam de herfst in. Joop, nog van harte, bijzonder om weer zo je verjaardag te kunnen vieren. Geniet ze van alle mooie dingen daar.
groetjes Tineke

Diny on

Nu zelfs met fotos erbij, geweldig hoor, we willen nog veel meer zien.!!

maria on

Hoi Elly en Joop, Leuk om te horen hoe het jullie vergaat. Een prachtig land is het aan jullie foto's te zien, compleet met dieren die je het liefst op afstand houdt denk ik. Wordt het daar in de zomer nog warmer dan de hitte die jullie nu al hebben? Ben benieuwd naar de rest van de avonturen. Groetjes Maria

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: