De dag na de aankomst

Trip Start Jul 24, 2011
1
31
41
Trip End Sep 21, 2011


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Spain  , Galicia,
Friday, September 9, 2011

Even terug naar donderdagmorgen. Om 8.15 op de fiets vertrokken uit Melide. Het routeboek klaar op de stuurtas. De route volgt zoals gewoonlijk autoluwe wegen. Extra de moeite waard volgens het boek. Het was nog koud. Klimmen, dalen, klimmen en weer dalen. Als we op een volgend deel van de route aankomen, bij Arzua, wil El niet de extra wegen en huevels fietsen. Dus langs de N547 richting Santiago. De looproute slingert links en rechts van de N547. Opvallend is hoeeel lopers er richting Santiago trekken. Veel meer dan de weken en dagen ervoor. Waarschijnlijk omdat veel mensen op korte afstand van Santiago beginnen. Ook nu valt op hoe verschillend de mensen de laatste tientallen kilometers afleggen. We fietsen langs het vliegveld van Santiago. Mijn telefoon wil al dagen geen verbinding met een netwerk maken. De telefoon van El is leeg. We hadden Wendy en Diane beloofd hun op de hoogte te houden als we vlak bij zouden zijn. In een bar even wat drinken en de telefoon aan het infuus gelegd. Wat sms'en gestuurd. We fietsen de stad in. Overal lopers en fietsers. De fietsers willen allemaal zo snel mogelijk naar de cathedraal en lappen de verkeersregels aan hun laars, tegen het verkeer in, fietsen op het trottoir, stoppen waar het niet mag enz. Wij doen daar lekker aan mee. We volgen de laatste pijlen en schelpen in de binnenstad en dicht bij het plein horen we een doedelzakspeler. Dan plotseling staan we voor een trap. Omkeren en een andere weg vinden, ja daaaag. Met de fiets de trap af. Een bocht en nog een bocht en dan zijn we er. Hoewel we de plek kennen is het toch heel bijzonder om daar dan ineens te staan. El barst in tranen uit. Even niets doen. Dan wat foto's maken voor de kerk enz. El wil de laatste stempel in ons pelgrimspaspoort in de kerk halen. Daar hoort ze dat dat in het pelgrimskantoor kan waar je ook de oorkonde kan halen. Het is een paar straten verder. Wij laten onze fietsen bepakt en bezakt op het plein staan. We komen pas anderhalf uur later terug omdat er voor het pelgrimskantoor een lange rij stond.  We besluiten om de camping maar eens op te zoeken. We lopen het plein af en door wat straatjes en dan langs de toeristeninformatie. El gaat een kaartje vragen en de weg naar de camping. Ik sta bij de fietsen en kijk de mensenmassa aan. Uit die massa komt iemand met een brede lach en zwaaiend op mij af. Het duurde echt even voordat ik in de gaten had dat het Wendy was. Ik kijk en kijk en kijk nog eens, ze is het echt. Kus, knuffel, waar is mamma? Binnen, tik haar op haar schouder. Maar El komt net naar buiten als Wendy naar binnen wil. El valt bijna om, waar kom jij nu vandaan?
Kortom, wat een verrrasing. Zowel voor ons als Wendy. Wendy was net een paar uur eerder met het vliegtuig geland en tien minuten geleden uit de trein gestapt en richting centrum gelopen. Ze vroeg zich af hoe kan ik ze vinden. Vooral omdat ze, door die sms'en wist dat wij vroeger in Santiago waren aangekomen dan zij verwacht had. Toen ze mij dan daar ook zo maar zag staan was ze minstens net zo verbaasd. De dame had al een hotelkamer geboekt dus daar dan maar naar toe. De rest van de avond was snel voorbij.
Vandaag 9-9-11, Wendy jarig. Beetje uitgeslapen, ontbeten in een bar aan de overkant, taartjes met koffie enz.  Om elf uur naar de cathedraal gegaan. Om  twaalf uur is daar iedere dag een pelgrimmis. . De kerk is stampvol, mensen staan in de gangpaden. Vooraf wordt opgenoemd hoeveel pelgrims uit welke landen de dag daarvoor zijn aangekomen. Een indrukwekkende lijst. Het bewieroken van de misgangers gebeurt hier op een spectaculaire manier. Een wierookvat van 1 meter hoog wordt aan een touw van links naar rechts geslingerd. Zie film  Daarna een beetje de straatje door gelopen, wat kadootjes gekocht enz. Wij hadden ook nog een inkoopopdracht van Rene en Sabine bij ons. Rene had zeer nauwkeurig beschreven welk boek in welke winkel hij graag wilde hebben. In die winkel, geen boek. Nagevraagd, handig dat Wendy wat spaans kent, in de cathedraal is nog een winkel daar komt het miscchien morgen. Wij daar gekeken, geen boek. Na 16.30 gingen de gewone boekwinkels weer open. En ja hoor, we hebben het boek gevonden ISBN klopt. Dus Rene, Sabine hoeft niet meer boos te zijn. Het boek is op de post, nog even geduld.
Van de week hadden we het al gehad over hoe verder na Santiago. We hadden al snel het besluit genomen om niet naat Finisterre te fietsen. Het is 110 km heen en ook weer terug. De fietsroute ligt een stuk van de kust en is waarschijnlijk veel minder mooi dan de looproute. Ook is het al dagen bewolkt en de weersvoorspelling laat ook geen zon zien. Dus een mooie zonsondergang zit er niet in. Rene heeft de zonsondergang al heel mooi op de foto met Sabine als stralend middelpunt en ik heb
daar een kopie van. 
Wat dan wel? We stappen zaterdagmorgen op de fiets richting Ferrol, twee dagen fietsen. Als het allemaal mee zit nemen we daar een smalspoortrein naar Santander.
Of het allemaal zo gaat laat ik later horen.

Joop 

Slideshow Report as Spam

Comments

rene_sabine
rene_sabine on

Huuuuuraaaaaaaa!!! .... heel hartelijk bedankt voor het zoeken en vinden von het boek!!! Gib mal bitte Betrag und Bankverbindung durch, damit ich überweisen schnell kann!

rene_sabine
rene_sabine on

Liebe Elly, lieber Joop,
ihr könnt wahnsinnig stolz auf eure vollbrachte Leistung sein. In dieser kurzen Zeit diese Riesenstrecke zu bewältigen, chapeau!
Eure Reiseberichte habe ich immer mit Spannung erwartet und bin beim Lesen in Gedanken den Weg mitgegangen. Ihr hattet tolle Erlebnisse, von denen ihr noch sehr lange zehren werdet.
Ich wünsche euch weiterhin ganz viel Freude bei der Fortsetzung eurer Reise.
Ich bedanke mich ganz herzlich bei euch, dass ihr euch die Mühe gemacht habt, und das Buch für mich besorgt habt, vieeeeeelen Dank.
Liebe Grüße, Sabine

Dien on

Ja zeg ik kan er ook niet over uit dat Wendy jullie in het gewoel van mensen zo maar heeft kunnen vinden. Dat was dan maar één rustdaagje, als jullie vandaag alweer door rijden. Wendy is weer naar huis zeker, anders zou jullie niet verder gaan?? Die emotie zijn toch nog niet verwerkt, maar schijnbaar geen rust in de beentjes :-)) Nou we kijken natuurlijk uit naar de volgende belevenissen en wensen jullie ook verder een prachtige reis toe. Hou je taai

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: