Ezel

Trip Start Jul 24, 2011
1
10
41
Trip End Sep 21, 2011


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of France  , Centre,
Wednesday, August 3, 2011

De Ontmoeting met de Ezel.

We rijden langs een kanaaltje bij de Loire.
Af en toe moeten we over een heel klein bruggetje met ijzeren hekjes, net breed genoeg voor onze fietsen.
Bij zo'n bruggetje staat aan de andere kant een meneer met een bepakte ezel als wij aankomen.
Wij gaan het bruggetje over en de meneer zegt goedendag en vraagt waar we naar toe gaan.
Naar Santiago de compostella, zeggen wij en daar was hij vorig jaar ook met de ezel.
Of we hem willen helpen de ezel over de brug te brengen... natuurlijk.
De man begint de bepakking van de ezel af te halen, ezel met bagage is veel te breed voor dat kleine bruggetje.
Ik denk nog: misschien moeten wij de ezel vast houden als de bagage over de brug moet?
Maar wat blijkt? De ezel durft de smalle brug niet op.
Wij moeten hem er over trekken. Eerst trekt de man aan de leidsels samen met Diane en ik en Joop staat te duwen aan de achterkant.
Nu kunnen ezels enorm naar achteren schoppen als ze daar zin in hebben, dus de man roept naar Joop dat hij samen met ons maar aan de voorkant aan de ezel moet komen trekken en de man spoort hem aan de achterkant aan.
Hij durft echt niet en verzet zich behoorlijk, het wit van zijn ogen is te zien en ook laat hij zijn boventanden zien als we aan de leidsels trekken.
Maar het mooiste zijn de vier poten die volledig op de rem staan.
Het lijkt wel een tekenfilm en ik moet heel hard lachen, wat het trekken niet bevoorderd.
Als wij 1 stap getrokken hebben, zet de ezel er 2 terug.
Het moet een lachwekkend schouwspel zijn voor voorbijgangers, die er trouwens niet zijn.
De ezel maakt behoorlijk sporen in het zand met zijn tegenwerpingen, maar ineens durft hij toch en wandelt kalmpjes het bruggetje over of er niets aan de hand is.
De man gaat nu zijn spullen ophalen en naar deze kant van het kanaal brengen en Joop helpt hem.
Diane en ik prijzen de ezel ruimschoots nu hij aan deze kant is en geven hem schouderklopjes en versgeplukt gras.
We zeggen de man gedag en springen weer op de fiets.
Bij het volgende bruggetje zien we dezelfde sporen van de worsteling van de ezel.

El

 
Slideshow Report as Spam

Comments

hans on

je kent het spreekwoord toch zo koppig als een ezel

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: