Edgar tours into the jungle, the mighty jungle.
Trip Start
Jan 16, 2012
1
56
61
Trip End
Aug 16, 2012
Mensen denken vaak, zoals ikzelf, dat Edgar een Engelse naam is. Fout! Ik ben nog nooit zoveel Edgar's tegen gekomen als hier in Peru. Een op de drie mensen heet hier Edgar. Het was dan ook niet verwonderlijk dat we bij 'Edgar' van Oscar tours something something (al die tourbedrijfjes heten hier iets met: Inca/Peru/Adventure/tours of een combinatie hiervan) onze tocht naar de jungle van Puerto Maldonado boekten.
De jungle tocht is het laatste wat we in Cusco organiseren en betekent tegelijk ook afscheid van Melissa, het Ierse meisje waar we +/- twee weken mee hebben opgetrokken. PM is een dorpje op de grens met Bolivia en Argentinië gelegen midden in het regenwoud van de Amazone. Tot voor kort was het, realistisch gezien, alleen per vliegtuig te bereiken. Nu is er een nieuwe weg. Niet de panamericana maar de transamericana van de kust van Brazilie naar de kust van Peru. Vol vertrouwen stapten wij daarom in de nachtbus naar dit kleine plaatsje om eerst een dagje te genieten van het zwembad bij het hostel en daarna 3 dagen en 3 nachten in de 'Eco-lodge' te verblijven. Wat Eco aan een dergelijk lodge is, is moeilijk vast te stellen. Misschien dat ze midden in de natuur zitten, maar ik geloof niet dat diesel generatoren onder Eco vallen en ik vermoed dat ook het hout niet allemaal van betrouwbare bron afkomt, maar ik dwaal af.
De weg bleek misschien wel de meest bochtige weg ooit te zijn. We werden van links naar rechts geslingerd omdat de ingenieurs hadden bedacht dat S-bochten een goed idee zijn. Gelukkig werden de kilometers lange S-bochten af en toe afgewisseld met een haarspeldbocht zodat er ten minste een stuk rechtdoor bij zit en de bus daadwerkelijk moest afremmen. Op de terugweg van PM zagen we in de dagbus daadwerkelijk hoe bochtig het wel niet was en ik kan ze in Peru toch aanraden iets meer uit te geven aan het aanleggen van rechte wegen. Daar maak je iedereen blij mee.
Nu, de Jungle. Heerlijk! Warm, zonnig (behalve de dag dat we aan het zwembad wilden liggen), vol met beesten en een gezellige groep mensen. De lodge waar we zaten organiseerde een hele reeks aan activiteiten waar je wel of niet aan kon mee doen. Dag en nachtwandelingen, een tochtje naar het 'apeneiland', piranha vissen, kanoën in de Madre de Dios rivier, een toer naar een daadwerkelijk reservaat met reuzenotters, Macaw-spotten (een soort grote papagaaien) en natuurlijk Kaaimannen speuren in de nacht, ziplinen en een canopy walk (wandeling door de toppen van de bomen). We werden dus lekker bezig gehouden. Ondertussen vonden we ook nog een favoriete snack: de papa relleina
De jungle tocht is het laatste wat we in Cusco organiseren en betekent tegelijk ook afscheid van Melissa, het Ierse meisje waar we +/- twee weken mee hebben opgetrokken. PM is een dorpje op de grens met Bolivia en Argentinië gelegen midden in het regenwoud van de Amazone. Tot voor kort was het, realistisch gezien, alleen per vliegtuig te bereiken. Nu is er een nieuwe weg. Niet de panamericana maar de transamericana van de kust van Brazilie naar de kust van Peru. Vol vertrouwen stapten wij daarom in de nachtbus naar dit kleine plaatsje om eerst een dagje te genieten van het zwembad bij het hostel en daarna 3 dagen en 3 nachten in de 'Eco-lodge' te verblijven. Wat Eco aan een dergelijk lodge is, is moeilijk vast te stellen. Misschien dat ze midden in de natuur zitten, maar ik geloof niet dat diesel generatoren onder Eco vallen en ik vermoed dat ook het hout niet allemaal van betrouwbare bron afkomt, maar ik dwaal af.
De weg bleek misschien wel de meest bochtige weg ooit te zijn. We werden van links naar rechts geslingerd omdat de ingenieurs hadden bedacht dat S-bochten een goed idee zijn. Gelukkig werden de kilometers lange S-bochten af en toe afgewisseld met een haarspeldbocht zodat er ten minste een stuk rechtdoor bij zit en de bus daadwerkelijk moest afremmen. Op de terugweg van PM zagen we in de dagbus daadwerkelijk hoe bochtig het wel niet was en ik kan ze in Peru toch aanraden iets meer uit te geven aan het aanleggen van rechte wegen. Daar maak je iedereen blij mee.
Nu, de Jungle. Heerlijk! Warm, zonnig (behalve de dag dat we aan het zwembad wilden liggen), vol met beesten en een gezellige groep mensen. De lodge waar we zaten organiseerde een hele reeks aan activiteiten waar je wel of niet aan kon mee doen. Dag en nachtwandelingen, een tochtje naar het 'apeneiland', piranha vissen, kanoën in de Madre de Dios rivier, een toer naar een daadwerkelijk reservaat met reuzenotters, Macaw-spotten (een soort grote papagaaien) en natuurlijk Kaaimannen speuren in de nacht, ziplinen en een canopy walk (wandeling door de toppen van de bomen). We werden dus lekker bezig gehouden. Ondertussen vonden we ook nog een favoriete snack: de papa relleina


