Funky Junk

Trip Start Jan 16, 2012
1
20
61
Trip End Aug 16, 2012


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Cambodia  , Khétt Kâmpôt,
Saturday, March 3, 2012

Hierbij even reclame voor mijn nieuwe vriend Misy van oa. het afvalrecycling project 'Funky Junk'. Deze enthiousiaste Cambodiaan had ons in de bus van Phnom Penh naar Kep van alles verteld over het dorpje Chamcar Bei waar hij samen met goeden doelen organisatie 'bridges without borders', een Koreaans bedrijf en wat hulp van vrijwilligers de leefomstandigheden van de dorpelingen probeert te doen. Met een zeker gezond wantrouwen noteerde ik naam en telefoonnummer en beloofde te komen kijken. Hij zou ons rondleiden en er zou een lunch geregeld worden.

Blij om een sociaal aspect aan onze reis te verbinden nam ik contact met Misy op en voila, voordat we het goed en wel beseften zaten Joyce en ik op de scooter in het platteland van Cambodia op zoek naar een dorpje ergens buiten Kep (natuurlijk met alleen wat teenslippers en een helm als bescherming). Met wat hulp van Cambodianen, een heel aantal keer bellen met Misy en een beetje geluk troffen we onze gids! Hij nam ons mee nog 4km op de onverharde weg naar een huis voor de lunch. Natuurlijk kwamen we daar een Nederlander tegen. Een studente internationaal watermanagment die bezig was met een onderzoek naar het irrigatiesysteem van het dorpje.

Waarom waren we daar ookal weer? Na de lunch gingen we kijken op het land waar verschillende gewassen geteeld werden door kansarme gezinnen uit de omgeving (onder de <1$ dag grens). Daarna reden we langs bij de school die gedeeltelijk betaald werd door een Koreaansbedrijf, eigenaar van de lokale peper productie, en de 'bridges without borders'. Natuurlijk gingen we ook nog langs bij de wevervrouwtjes die een training en begeleiding kregen in het weven. Het leukste project, waar mijn eco-hart van ging kloppen, was echter Funky Junk. Ongeveer 40 man/vrouw/kind in de omgeving van Kep, Kampot en Sinoukville verzamelen plastic tasjes in die in het dorp gereinigd, gesorteerd en dan hergebruikt worden in kekke souvenirs als iPhone hoesjes, wasmanden of poefen. Trots vertelde hij dat een meisje in zijn atalier wel 3$ per dag verdiende. Ik bedacht me even wat ik allemaal zou doen voor drie dollar en stond weer even stil bij mijn rijkdom en geluk aan de goede kant van de wereld geboren te zijn. We hebben echt een super leuke dag gehad in zijn dorpje en de omgeving waar we helemaal doorheen crossten. Het is echt leuk om eens iemand te ontmoeten die zonder iets terug te vragen zoveel voor je doet! Dit inspireert natuurlijk tot een wens om een wederdienst te verlenen. Natuurlijk hebben ze altijd vrijwilligers nodig, maar ook kennis. Zo proberen ze meer mensen naar hun dorpje te lokken om spulletjes te kopen, en te laten zien wat ze aan het doen zijn. Helaas zie je nergens in Kep informatie over de mogelijkheid om het dorpje te kunnen bezoeken! Bij deze dus een oproep aan mijn lezers: mocht iemand nog de tijd hebben om een A5 flyer en liefst een klein foldertje te ontwerpen. Neem dan contact op met Misy (sobmisy2006@Yahoo.com of Facebook: sobmisy_2006@Yahoo.com) Ik vind het ook prima om zelf te doen, maar ben nog zo lang onderweg.
Slideshow Report as Spam

Comments

Sabine on

Wie goed doet, goed ontmoet!! Ik ben helaas niet zo knap in flyers ontwerpen etc, dus aan mij heb je een slechte! Maar het project klinkt super gaaf!

Henk on

Goed dat jullie daar zijn gaan helpen!
En tja, Edgar, wat zou jij eigenlijk allemaal doen voor 3 dollar? :)

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: