Salt wonder

Trip Start Oct 08, 2009
1
20
39
Trip End Mar 09, 2010


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed

Flag of Bolivia  ,
Saturday, December 5, 2009

Hoi iedereen!

Aangezien zondag 6/12 er in BoliviŽ verkiezingen zijn en alles op non-actief staat (openbaar vervoer (er is een verbod op met de auto rijden tout court!), restaurants, winkels ...) hebben ons vertrek uit BoliviŽ een beetje versneld. Vrijdagnacht zijn we met een lokale bus vertrokken uit Potosi naar Uyuni. We hadden het busticket gekocht toen we in Sucre waren en hadden nagevraagd wat er met de bagage enzo ging gebeuren. Alles ging veilig opgeborgen worden onderaan de bus. Eenmaal we de bus te zien kregen, wisten we hoe laat het was. De bagage ging terug op het dak belandden... We waren iets op voorhand aan de busterminal en ze waren op dat moment nog de banden aan het verwisselen :-). Het zag er in orde uit.. Eenmaal de banden verwisseld waren mocht ons bagage op het dak. Ellen kroop weer op het dak om de bagage vast te maken aan het frame van de bus en blijkbaar vonden de lokals dit een zeer grappig gebeuren. Aangezien de bus meer dan vol zat was het uitkijken geblazen voor ons handbagage. De echt waardevolle voorwerpen (pasport en bankkaarten) dragen we hier steeds onder ons broek als we een bus nemen. Maar we zouden toch niet graag ťťn van ons dagrugzakken kwijt geraken ;-). Na een dikke 7 uur durende rit kwamen we aan in Uyuni om 2 uur 's nachts. Vlak aan de terminal is er gelukkig een hostal waardoor we niet in het midden van de nacht Uyuni moesten doorkruisen op zoek naar een bed :-). Het hostal was heel erg basic (o.a. slechts 6 minuten water om te douchen...) maar het was goed  voor 1 nachtje en goedkoop. Na een kort nachtje maakten we ons klaar voor onze trip naar de zoutvlakten van Uyuni en de daarrond liggende omgeving. We hadden de tour geboekt met Oasis tours, een tour operator die aangeschreven staat in onze reisgids en ook aanbevolen werd door vrienden. Sommige chauffeurs die naar de zoutvlakten rijden zijn echte dare-devils (en soms te zat om nog te rijden) waardoor de ervaring een wrange nasmaak kan krijgen. Oasis werkt voornamelijk met wat oudere en meer verantwoordelijke chauffeurs. Dit kunnen we alleen maar beamen.
Door de verkiezingen hebben we echter een deel van onze tour moeten overslaan doordat er op zondag niet gereden mag worden. Oasis heeft een klassieke route en een speciale route, wij moesten noodgedwongen de klassieke route volgen. Iets wat ons niet verteld was geweest toen we de tour boekten.. Daarnaast is er in de auto's plaats voor 6 toeristen, een kok en een chauffeur. Ons groepje bestond echter uit 7 toeristen. Ze vonden het niet de moeite om een 2de auto in te schakelen dus namen we gewoon geen kok mee. Onze chauffeur moest maar een kok gaan zoeken onder de plaatselijke bevolking in de dorpjes waar we verbleven.

De eerste dag van onze tour was de meest mooie aangezien we de zoutvlakten bezochten. Het begon met een bezoekje aan een treinkerkhof, waarschijnlijk om alle verwachtingen van de tour tot een minimum te herleiden. Bijzonder was het niet, een resem roeste treinen in het midden van de woestijn. De zoutvlakten waren echter een stuk indrukwekkender, er kwam geen einde aan de zoutmassa. In het begin van de vlakte was het zout vrij woestijnkleurig maar naar gelang we dieper in de zoutvlakte gingen werd het steeds stralender wit en oogverblindend. Onze eerste echte stop was aan een hotel dat was opgebouwd uit zout, compleet met zouttafels en zoutstoelen. De volgende stop was aan cactusvelden waar we eveneens lunchten. Het had wat weg van Wilde Westen (zolang je niet naar de zoutvlakte rondom keek). Na de lunch, die bestond uit lama en quinoa, was het foto-time. Daarna was het nog even rijden vooraleer we in San Juan aankwamen, waar we de eerste nacht gingen doorbrengen. Het was een dorpje in the middle of nowhere. De enige attractie was een hot-dogkraam (waar er geen kat te zien was). De tijd tot ons avondmaal werd opgevuld met wijn en pringles. Aangezien er maar 2 kookplaten waren duurde het een tijdje (3 uur) tegen ons avondmaal klaar was. Eerst een soepje en dan kip met frietjes en gebakken banaan. Het was lekker :-). We hadden net gedaan met eten toen opeens de elektriciteit uitviel. Blijkbaar hebben ze maar elektriciteit tot 21u30. Aangezien we de volgende dag vroeg moesten opstaan, kropen we maar in ons bed.

De volgende dag stonden er voornamelijk vulkanen, meren en rotsformaties op het programma. Het eerste meer was verweg het mooiste. Er stonden verschillende soorten flamenco's. De omliggende (rode) bergen en felblauwe lucht maakten het geheel af. Daarnaast zagen we nog een rood meer (inclusief mini-tornado). 's Avonds hebben we ons laatste Boliviaans geld uitgegeven aan meer wijn en pringles. Het werd gezellig (tot opeens het licht uitviel ;-), deze keer lagen de zaklampen binnen handbereik zodat de stemming niet stuk kon).

De laatste dag van de tour begon veel te vroeg naar iedereen zijn gedacht. In het donker werden de zakken gepakt en alles klaar gemaakt. Aangezien we op 4300 meter zaten en de dag bij vertrek nog maar juist aangebroken was, was het vrij koud (lees: zeer koud). Door het vroege vertrek konden we de zon zien opkomen over de bergen. De eerste stop van de dag waren enkele geisers. Het was de moeite waard om eens te zien. De volgende stop waren thermale baden waar niemand van onze groep in wou, aangezien het er vol zat met mensen die zich waarschijnlijk 2 dagen niet meer gewassen hadden.  De laatste stop van de trip was een groen meer omringd door bergen. Voor we daar aankwamen passeerden we nog enkele bevroren meertjes waar de flamenco's met hun poten in vastgevroren zaten. Blijkbaar zijn het niet echt snuggere beesten want dit gebeurd elke dag opnieuw ;-). Van aan het groene meer was het nog een 30 minuten rijden tot aan de grens van BoliviŽ met Chili. Hier werden we afgezet aan een bus die naar San Pedro de Atacama reed.

De Chileense grens was niet om mee te lachen. Tot nu toe verliepen de grensovergangen heel vlot. Stempeltjes laten zetten en wegwezen. In Chili doen ze daar blijkbaar niet aan mee. Nadat iedereen zijn stempeltje had laten zetten, werd al de bagage van de bus gehaald om door een detector te sturen. Daar had Astrid geluk aangezien ze zowel haar dagrugzak als grote rugzak mocht laten doorzoeken. Geen lachtertje aangezien het toch een tijdje duurt om alles los te maken met ons goed georganiseerd beveiligingssysteem (pacsafe). Blijkbaar was alles toch in orde, want we zitten nu in Chili ;-).

Hasta luego!



English version

Hi everybody!

Because there are elections on Sunday the sixth of December everything was at non-active in Bolivia (public transport or any kind of driving was prohibited, also everything was closed). On Fridaynight we took a local bus fromn potosi to Uyuni. We bought a bus ticket in Sucre were they assured us that the luggage would be safe and secure underneath the bus. Once we arrived at the terminal and saw the bus, we knew this wouldn't happen. All the luggage would be on top of the bus. The bus wasn't quit ready yet, as they were changing the tires. A good start.. Once the tires were ready the luggage could be placed on top of the bus. As Ellen was crawling again on top of the bus, the locals were amused. As the bus was fully loaded we needed to be extra careful for our daypacks. The important documents and bankcards are always attached to our body but still we wouldn't want to lose our daypacks. After a 7 hour lasting trip we arrived inUyuni at 2 a.m.. Luckily we stopped right in front of a hostel so we didn't need to wander around in Uyuni in the middle of the night. The hostal was really basic but it was good for 1 night and very cheap. After a short night of sleep we were ready for our trip to the salt flats and the surrounding views of Uyuni. We booked a tour with Oasis tours as this was recommended by our travel guide. Some drivers are inexperienced and often drunk but Oasis only works with mature and experienced drivers. This is what we can confirm for sure.
Because of the elections we needed to skip a part of the tour as it was illegal to drive on Sunday. Oasis has a classic and special trip, we were forced to take the classic trip, something they didn't tell us when we booked the special trip. Also there is only room for 6 tourists, a cook and a driver in the car. But our group was existing of 7 tourists and no cook. The driver needed to search a local to play cook for us.

The first day of the tour was the most impresive as we visited the salt flats. We started with a visit to a train cemetary just to keep our expectations low. It wasn't interesting at all as we onlly saw dead trains. The slat flats were much more impresive as we could'n see any end of all the salt. In the beginning the salt was quite brown but as we were going further it started to shine. Our first real stop was a hotel that was entirely made out of salt, inclusive salt tables and salt chairs. The next stop was a field full off cactus plants and we also had lunch over there. After lunch it was foto-time. We drove to San Juan where we stayed for the first night, It was a small town in the middle of nowhere. We filled our time by dirnking wine and eating pringles untill diner. As there were only 2 cooking plates it took a while before we had dinner. First soup and then chicken and fries which was good. We just finished diner when the electricity fell out. It's normal that the citizens of this village have electricity untill 9.30 p.m. but as we needed to wake upvery early we went for a sleep.

The next day the views were mainly vulcanoes, lagunes and rock formations. The first lagoonwas the most impressive. There were different kind of flamenco's and the surrounding red mountains combined with the blue sky made the picture complete. At night we spended our last Bolivian money to more wine and pringle's. It was cosy until the light fell out again. But this time our torches were quickely found.

The last day of the tour we woke up too early. We needed to pack our bags in the dark. As we were on 4300 meter and the day just started, it was freezing cold. Because of the early departure we could see the sun rise over the mountains. The first stop were at the geysers, which was worth while seeing. The next stop were thermal baths which nobody of us wanted to enter as it was full of people who probably didn't wash themselves for 2 days. The last stop of the trip was at a green lagoon, 30 minutes from the border between Bolivia and Chile.  They droped us off at that point so we could take the bus to San Pedro de Atacama.

The Chilean border is totally different than the other borders we crossed so far. The other borders were just stamping on our pasports and we could go. In Chile they stamp the pasport but we also needed to scan our luggage. Astrid wasn't lucky as she needed to open her daypack and backpack. As already thaught they didn't find anything and we could pass Chile.


Hasta luego!
Slideshow Report as Spam

Comments

Yannick on

Hellow
Twas precies weer dik in orde
het zijn opnieuw allemaal prachtige foto's

nog een kleine twee weken en we zijn der ook

toedeloe

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: