Beagle Kanaal

Trip Start Oct 01, 2011
1
32
100
Trip End Jun 30, 2012


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Argentina  , Patagonia,
Monday, November 28, 2011

We zijn maandag op tijd opgestaan, maar wisten nog niet precies wat we zouden gaan doen. Het weer is nogal veranderlijk en heel erg van invloed op de activiteiten die je kunt ondernemen. Wandelen naar de gletsjer of toch het Beagle kanaal op om van het uitzicht te genieten. Aan het kopje boven deze tekst kun je afleiden wat het is geworden.
Het weer was gunstig genoeg om te gaan varen, alleen nog kiezen met welke maatschappij, hoe laat en hoe ver/lang. We hadden een grote maatschappij op het oog die dicht bij Ushuaia een aantal eilanden met vogels en zeeleeuwen bezocht, iets verder weg de vuurtoren en nog verder door een eiland met pingu´ns. Alleen zou die boot nergens aanmeren. In het hostel vertelden ze dat ze werkten met een kleine boot die niet naar de pingu´ns gaat, maar wel op een eilandje stopt om een wandelingetje te maken en een paar speciale dingen te laten zien. Ook zou er gratis koffie, thee en bier aan boord zijn... Dit met maximaal 12 personen. Erg knus dus. Op de grote boot gaan er meer dan 100 op en dan sta je dus al gauw in de verdrukking voor een goede foto en op een grotere afstand van de eilanden.
Het werd dus de kleine boot, met het risico van zeeziekte voor Astrid omdat we te laat waren voor het plakken van de medicijnenpleister. De boot zou om 15.00u vertrekken, maar was iets later omdat het weer even omsloeg, overleg of we wel of niet naar de vuurtoren zouden gaan. Tien minuten later gaan we toch en ook nog naar de vuurtoren. De wind is gaan liggen (als je het maar gelooft...)
Het is een motorbootje waar maximaal 20 personen op mogen, maar die 12 passagiers is toch echt wel meer dan genoeg. Er blijken nog wat Nederlanders, Duitsers een Franšaise en een Engelse aan boord te zitten. Een Duitser wint de wedstrijd grootste camera, maar hij maakt dan ook foto's voor zijn werk. Hij gaat in 1,5 jaar twee keer de wereld rond. Da’s pas een straf.

Na een minuut of tien varen we Ushuaia ("baai naar het westen" is de naam die de originele inwoners er aan gaven) uit en komen we op het Beagle Kanaal. Die naam heb ik niet onthouden. Daar golft het water iets harder, maar bij de eilanden is het weer wat rustiger. We kunnen daardoor redelijk goed foto’s maken van de vogels, de zeeleeuwen en niet te vergeten de lucht die we hier zien. De bergen zijn hier niet hoog, maar er ligt door de lage temperatuur altijd sneeuw op. Daarboven zie je donkere wolken en weer blauwe lucht. De afwisseling daarvan is magnifiek!

Een stukje verder zien we de vuurtoren opdoemen tussen de twee rijen bergen die het kanaal vorm geven. Het is een oude gemetselde toren die nog steeds werkt. Er staat nu een zonnepaneeltje op dat voor de stroom zorgt. Aan de gevaarlijke kant geeft hij rood licht, aan de veilige kant groen licht. Je zult maar kleurenblind zijn en hier aan komen varen… Vanaf de vuurtoren varen we terug richting de baai om nog naar een laatste eilandje te gaan, waar we aan wal zullen gaan. Ik krijg te horen dat ik van de voorsteven af moet komen omdat we nu tegen de wind en dus de golven in gaan. Dat zou zwemles worden. Tot nu toe heeft Astrid achter op de boot gestaan waar het redelijk stabiel is en waar ze zelfs weer foto’s heeft staan maken. Een beetje misselijk, maar nog niet overgegeven!

Iedereen gaat naar binnen en de gids vraagt of wij buiten blijven staan of naar binnen komen. Qua zeeziek worden is de achtersteven beter dan binnen in de boot. Astrid wil liever buiten blijven staan en dus blijven we samen buiten. Dat gaan we meemaken!

Het gas gaat er op en binnen een paar minuten gaat de kapitein vol tegen de eerste grote golf aan. Die komt dus over de boeg en het dak en loopt vervolgens in onze nek. We hadden de jas al dicht en de capuchon op, maar verder naar beneden loopt het water dus op onze broek. Direct tot op het ondergoed nat. Mijn broek is zo dun dat ik twee minuten later ook al water in mijn schoenen heb staan. Het voelt of ik uit de schelde stap met een duikpak aan… En het blijft niet bij die ene golf, er volgen er nog verschillende over het dak van de boot en af en toe komt er aan mijn kant ook een flinke bak water van opzij. De gids biedt ons nog waterdichte jassen aan, een beetje laat en dat zijn die van ons ook. Niet nodig. Hadden we maar een regenbroek aan! We varen gewoon door en beuken over de golven. De golf achter de boot is soms ruim een meter hoger dan de boot zelf en het ziet er allemaal super spectaculair uit. Ondertussen zingen we zo hard we kunnen mee met Bob Marley en verschillende oude Rock and Roll nummers die de kapitein over de speakers knalt. Na een kwartier of zo komen we aan bij het eilandje waar we aan wal gaan. We lopen er naar de top van het eiland en zien vanaf daar een prachtige regenboog die precies op een ander eiland uitkomt, verder laat de gids ons een grote plant zien die er uitziet als een steen met mos, maar familie blijkt te zijn van de wortel. Wanneer je er over wrijft, dan ruikt je hand er zelfs naar. Iets verderop laat hij ons zien wat de nederzettingen waren van de originele bewoners. Nomaden die van eiland naar eiland gingen met een kano (6.500 jaar terug) en (naakt) leefden van de zeeleeuwen en de mosselen. Dat waren bikkels. Hij vraagt of er vrijwilligers zijn die dat even willen uitbeelden. Even twijfel ik, maar ik passeer toch maar. 6 graden water en m’n kleren zijn al nat. Volgende keer? En dan wil ik naderhand m’n geld terug!

Vanaf het eiland is het nog tien minuten door de golven en dan zijn we weer in de baai waar het rustiger wordt. Begon net onze broek op te drogen, worden we weer zeiknat.

Eenmaal aangekomen gingen we direct naar het hostel en sprong Astrid als eerste onder de douche. Ze was doorweekt en helemaal verkleumd. Niet gezond hoor, zo’n tochtje. Wel heel mooi. Zelf sprong ik daarna met schoenen en al onder de douche. Zeewater er uit spoelen en schoon schrobben.

Op tijd naar bed en dan zien we morgen wel weer wat we gaan doen.
Slideshow Report as Spam

Comments

W & M on

Hoi zeeluitjes, goed dat jullie het WEER overleefd hebben. Wel geruststellend dat Jij Gijs niet aan het roer stond, ik meen nl. dat er wel een lichte vorm van kleurenblindheid in de familie zit......Knuffeltjes W & M

Maartje on

Als ik aan het zuidelijkste puntje van Amerika denk dan denk ik aan hitte dus de foto's paste niet bij mijn beeld. Maar het is er wel erg mooi. Geniet nog lekker van alle uitzichten en mooie dieren.

ans on

geweldig die avonturen van jullie.
fijn dat jullie zo genieten,en wij ook.
jullie maken prachtige foto s

tot gauw XXX

h en p on

wat is het toch weer mooi om te lezen.En ook om te zien dat er andere zijn die jullie volgen.Dat is fijn en ja de foto's zijn erg mooi.
Dikke kus van ons XXX XXX

W & M on

Hoi Gijs, wij willen jou feliciteren met jouw verjaardag en je samen met Astrid een hele fijne dag toewensen. Het zal ongetwijfeld een onvergetelijke dag worden, daar in den vreemde...zo ver van ons.....maar we toosten hier zeker op een lang en gelukkig leven voor jullie alletwee! xxx xxx

ans on

Hartelijk Gefeliciteerd met je verjaardag Gijs geniet ervan.
Kusjes Ans -Marielouise -Leon

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: