Zomer in Wenen

Trip Start Jan 01, 2005
1
6
9
Trip End Jan 01, 2007


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Austria  ,
Friday, October 7, 2005

De Zomer in Wenen
De zomer in Wenen was, zoals ook in NL, behoorlijk verregend. Na het weekend van de marathon waren er mooie dagen, maar het bleef wisselvallig. Het eerste weekend van juli waren we in NL voor het huwlijk van Leon en Marice, wat een mooi feest was. In datzelfde weekend hebben we ook nog het 25-jarige jubileum van Ag&Mat gevierd met een tocht door de grachten en zijn we bij Mart&Fem en Bas&Nicole langsgeweest. Het 2e weekend van juli waren we weer in Barcelona, beiden weer toevallig voor werk, maar ook nu was het, net als in maart, heerlijk om weer door de stad te kuieren. Vanad de laatste week van juli waren we 3 weken op vakantie: de eerste week in NL voor een weekje vasten in kuuroord De Schouw in Zeeland, daarna een week wandelen in Oostenrijk en de laatste week chillen in Toscane. Het vasten deden we nu voor de 2e keer samen. Het idee was eigenlijk om weer helemaal vol energie terug te rijden naar Oostenrijk en met een compleet 'open mind' de bergen in te lopen (zo ging het nl de vorige keer). Dit keer liep, althans voor mij, anders. De eerste paar dagen waren OK (het vastenprogramme in De Schouw is heerlijk: massages, mediteren, uitrusten), maar daarna begon het lichaam te protesteren. Ik was erg moe en bij tijd en wijle misselijk en dat is niet meer weggegaan. Raar, want ik voelde me eigenlijk al een tijdje weer behoorlijk fit (voor het eerst sinds een jaar zo'n beetje). Het leek weer een stap terug, wat mij meteen met mijn neus op mijn zelfuitgeroepen thema van de week 'Accepteer wat is'. Oef. Nou ja, nog een beetje gammel stapten we op vrijdag in de auto en reden naar Oostenrijk. De volgende dag zijn we begonnen met de 'Glocknerrunde', een wandeling van 5 dagen van hut naar hut om de Gro▀glockner, de hoogste berg van Oostenrijk. Dat hadden we toch een beetje onderschat, zeker omdat we ook met eten slechts langzaam mochten opbouwen. Maar goed, van 6 uur wandelen op 2 rijstwafels met avocado wordt je ook niet echt vrolijk en zo vochten we ons de eerste dag tegen de berg op. Het werd laat, we gingen langzaam en wolken trokken de bergen potdicht. Toen we op een bepaald moment (ondanks kaart) niet meer wisten waar we waren, spookte er een onaangename gedachte aan buiten slapen door ons hoofd, maar gelukkig vonden we vlak voor donker onze hut. Ik was nog nooit zo blij de verse geur van zwetende wandelschoenen tegemoet te stappen bij het binnengaan........ De volgende dagen was het weer niet super, maar voelden we ons stukje bij beetje beter. Wat zijn de bergen toch een heerlijke vorm van natuur. Je bent zo ver weg van alles, zo nietig klein. Voor mij zijn de bergen een metafoor voor het leven zelf: je gaat stap voor stap het pad af, soms gaat het omhoog en soms omlaag en je weet eigenlijk nooit wat er na de volgende bocht op je af komt. Ook daar is het dus weer 'loslaten' en gewoon stap voor stap de weg volgen.

Vakantie in Italie
We kortten de tocht 1 dag in omdat het weer toch niet helemaal meespeelde en zijn vanuit Kaprun naar Italie doorgereden. De eerste 2 dagen Italie brachten we bij Treviso door, in een mooie oude villa. Aangezien we vlakbij Venetie waren, zijn we daar ook een dag heengeweest met als hoogtepunt een glas wijn aan het Canal Grande. Daarna zijn we doorgereden naar Toscane, waar Kat een kamer in een agriturismo had gereserveerd in de buurt van Grosetto (70 km van Siena, 10 km van de kust). Zij maakten daar elke avond voor het avondeten een Toscaans buffet klaar, wat een heerlijkheid! We gingen zo'n beetje elke avond met een buik als een ton naar bed (mooi getimed na zo'n weekje vasten........). We zijn nog een paar keer naar het strandf geweest (waar je als op zoveel plekken in Italie rond 30 euro moet neertellen als je het strand opwil (o ja, dan krijg je ook nog een ligstoel). Nog een dagje Montalcino (incl flesjes Brunello) rondgesnoven en lekker elke dag hardgelopen (om het buffet-effekt enigszins te compenseren.....). Al met al een heerlijk weekje en we reden met pijn in het hart terug naar Wenen. Maar het was ook wel weer OK om terug te zijn, we voelen ons inmiddels best thuis op ons nieuwe plekje. Grappig dat ook zo'n nieuwe plek weer vertrouwd wordt en ook daar weer een zeker ritme in het bestaan sluipt. Ook wel prettig om te merken.

Back to reality
Kat is meteen door gereisd naar Leysin (Krauthammer University in Zwitserland, waar ze 2x per jaar heengaat voor training). Dat was dus meteen weer even hard na 3 heerlijke weken samen. Vooral omdat ik net toen zij terug was een week in Munchen was en zij daarna weer een week in NL.......Gaat weer goed met de familie ;-( Nu is het in ieder geval tot het eind van het jaar redelijk rustig. Er staan nog wel wat trips op de lijst (Kat naar Helsinki, Parijs, Barcelona, NL) en ik nog naar Barcelona in November. Maar er komt genoeg rust om ook echt samen in het ritme te komen. We hebben ons voorgenomen om wat dingen naast het werk te gaan doen, want dat is er eigenlijk tot nu toe niet echt van gekomen. We plannen om dansles te nemen (klassiek, moet je gewoon in Wenen gedaan hebben.........) en Kat heeft voorgesteld om een Qi Gong opleiding te gaan doen tot februari. Qi Gong is een oude Chinese bewegingsvorm, waarbij het erom gaat je optimale niveau van Qi (Chi, energie) te vinden door middel van ademhaling, meditatie en bewegingen. Wel heel spannend!

Overigens zijn we een paar weken geleden nog een weekend in de 'Wachau' geweest. De Wachau is de witte wijn streek van Oostenrijk en ligt 1 uur rijden van Wenen aan de Donau. We hebben langs de Donau gefietst en hebben witte wijn gedronken bij verschillende 'heurigen' (boeren die zelf wijn verbouwen en een klein restaurantje hebben waar je wijn kunt drinken en kleine dingen kunt eten). Op zaterdagavond belandden we aan tafel met een groep van 6 Salzburgers met wie we aan de praat raakten en met wie we (8 flessen Gruner Veltliner later) arm aan arm zingend terugwankelden naar ons pensionnetje. Ouderwetse Oostenrijkse gezelligheid, daar is 'ie weer.....

Morgen gaan we overigens voor het weekend naar de US. We vliegen eerst naar Montreal om ons maatje Ion op te zoeken, die vanuit Londen vorig jaar is terugverhuisd. Daarna vliegen we door naar Chicago, waar Joel (studiemaatje) gaat trouwen. We kijken dan ook nog een beetje in de stad rond, al een tijd niet geweest.

Inmiddels zijn we weer terug uit de US en Canada, na een whirlwind trip langs Ion in Montreal en het huwelijk van Joel en Lauri in Chicago. Leuk om een aantal oude bekenden weer te zien en bij te kletsen. Chicago was super, is een stad met een goeie sfeer. Lekker deep pan pizza bij Uno gegeten (de meest authentieke pizza joint ter wereld....), open lucht concert van het Chicago Symphony orchestra in het Milleniumpark en een mooie Toulouse Lautrec expositie in het Chicago Art Institute. Kort maar krachtig tripje, maar het was het zeker waard!
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: